مدیتیشن تنفس پرمهر

به مدیتیشن تنفس پرمه خوش اومدید.

دوتت میکنم مکانی راحت و آروم پیدا کنی تا بتونی بدون هیچگونه مزاهمتی بشینی یا دراست بکشید.

اگر احساس راحتی میکنی چشمای خودت رو ببند و یا میتونی با نگاه نرم به سمت پایین خیله بشید بدون این که سرت رو پایین بندازید.

چند نفذ عمیق بکش دهم به آرومی از طریق بینی و بازدهم از طریق دهان کم کم به نفذت اجازه بده ریتم طبیعی خودش رو پیدا کنه بدون این که بخوای کنترولش کنی.

دوتیت میکنم آگاهی تو به سمت نفذهات بیاری مثلا میتونی به بالا و پایین رفتن ملایم شکمیت یا حس عبور هوا داخل پرهای بینید هنگام دهم و بازدهم توجه کنید.

چند لحظه براش وقت بذار و فقط نزارگر نفذ خودت بدون تلاش برای تغییرش باش.

همطور که به نفذ کشیدنت ادامه میدی تصور کن که نفذتو با حس گرما لطافت و مراقبت عجین شده.

تجسیم کن هر دم حامل انرژی پرمهر و شفقت هستش.

در حین دم تصور کن که این انرژی گرم و لطیف و نفذ میکشید.

اجازه بده کل بدنت رو پر کنه.

اجازه بده هر سلول و ازوله جانت رو این انرژی تسکین بده و به آقوش بکشه.

در حین بازدم تصور کن که به آرومی هر گونه تنش، استرس یا انتخاب از خودت رو رحامی کنید.

با هر بازدم هر گونه نشخارهای فکری یا غضبتهای خودت رو به بیرون حل میکنید.

با هر دم انرژی پرمهر رو به درون دوست میکنید و اجازه میده این مهربانی و شفقت در سر تا سر وجودت پخشه.

در حین بازدم هر نوع غضبتهای طوند یا انتخاب بیرهمانه از خودتو که در طول تمرین بیدارو میشن به بیرون بفرست.

در ازاش بخشش، درگ و پذیرش به خودت رو هدیه بده.

چند دقیقه به این تمرین ادامه بده.

کاملا طبیعی اگر ذهنت در طول مدیتیشن سرگردون میشه، هر بار به آرومی توجه خودتو به نفست پرگردون و به این دم و بازدم هات ادامه بده.

بعدم انرژی محبت و میز رو به درون دعوت کن و با بازدم هر گون منفی بودن یا خضاوت خودت رو بیرون بده.

کم کم آگاهی خودتو از نفسهاد بردار و اونو به جسمت بیار.

به اون جایی که نشستی توجه کن.

میتونی کف دستات رو به هم دیگه بمالی و هر موقع که گرمی رو در کف دستات احساس کردی اونها رو بذاروی چشمات.

اگر چشمات بسته بودن بازشون کن.

گرمای کف دستت رو به صورتت به گردنت قلبت و به بازوهاد حدیه بده.

چند لحظه رو به خودت سپری کن.

احوالات خودت رو نظاره کن و اگر دوست داشتی برامون کامنت بذار.

این تمرین برای چطورت؟