Meditatie Van Angst Naar Liefde Omhuld In Smaragdgroen Licht

Adem rustig in.

En met de inademing adem je het licht heel diep naar binnen.

Op jouw tempo iedere ademhaling weer.

Inlicht en lucht en vrijheid.

En uit adem je alle negatieve gedachten,

Emoties,

Zwaarten.

En maak contact met jouw lichaam.

En telkens weer kom je met je aandacht terug naar jouw ademhaling.

Naar jouw ritme.

Naar dit moment.

Trek maar al je voelsprietjes terug naar binnen.

Dit is jouw moment voor jezelf.

Waarin je helemaal alles kan laten rusten.

Vertrouw maar op dat het helemaal kan op dit moment.

Helemaal rustig worden.

En vertrouw er ook op dat het straks vanzelf allemaal weer doorgaat.

En terwijl je gewaar wordt van je fysieke lichaam,

Voel je misschien je ware wezen.

Je ziel,

Je hogere ik.

Wat voor woorden daar aan gegeven worden,

Maakt niet zoveel uit.

Iets behuist dit fysieke lichaam.

Je lichaam is hier.

En er is meer.

En wellicht kan je dan in je lichaam zoeken naar een plek waar jij het gevoel hebt dat jouw zijn,

Jouw ziel,

Jouw hogere ik,

Jouw godswonk,

Waar die zich bevindt.

Waar jij helemaal gecenterd bent.

Misschien is het je hart,

Misschien is het je buik,

Misschien wel je kruin.

Voel maar intuïtief wat er bij jou opkomt.

En dit plekje is jouw kernpunt.

Dit plekje is het thuis van jou,

In jou.

Waar jij helemaal geworteld kan zijn in jouw lichaam.

En vanuit hier nodigen we eigenlijk alle lagen van ons zijn uit.

Alles mag er zijn.

Of het angst is,

Of het dried.

Overtuigingen over wat we wel of niet hadden moeten doen.

Wat iemand anders wel of niet had moeten doen.

Over de buitenwereld.

In dit centrum mag alles zijn.

Er is donker en er is licht.

Er is angst en er is liefde.

En laat maar al die emoties die we licht zo met deze lagen mee naar binnen trekken,

Allemaal als een soort van sneeuwvlokjes dwarrelen,

Tot het tot rust is gekomen in jouw kernpunt.

Wellicht denk je nog aan dit of dat,

Het verleden of de toekomst.

Misschien bewegen je emoties nog veel te veel heen en weer.

En dan concentreer je weer op je ademhaling.

En op jouw kernpunt.

En je nodigt het allemaal uit om neer te dwarrelen in jou.

En jouw kernpunt voelt steeds lichter.

De voelspritten naar binnen.

En binnen wordt het eigenlijk steeds ruimer,

Opgeruimder.

En vanuit daar visualiseer je eigenlijk een straal van smaragdgroene licht.

Die helemaal door je heen,

Door jouw kern heen,

Door jouw kruin,

Door jouw voeten,

Straalt.

Vanuit de kern van moeder aarde straalt deze smaragdgroene kristal door jou heen.

Met zijn heldere,

Genezende stralen.

En voel maar hoe de trilling van dit kristal,

Van dit licht,

Je steeds dieper helpt ankeren in de aarde.

En met de stralen mee worden alle sneeuwvloekjes die net zijn neergedwarreld,

Alle blaadjes,

Alle emoties,

Zo de aarde ingetrokken.

En geneutraliseerd.

Het hoeft er niets meer van te vinden.

En telkens weer adem je naar dit kernpunt,

Naar deze straal.

En weer adem je weer naar dit kernpunt,

Naar deze straal.

Wellicht zijn er nog meer stukjes die nog ergens rond zwerven,

Die je terug kan trekken naar jouw kern.

En voel maar de aanwezigheid van jezelf.

Hoe voelt dit in jou,

Als je hiermee in contact bent?

Welke fysieke kenmerken kan je hieraan toedichten,

Zodat je dat kan herinneren,

Zodat je dat weet?

Zo kan ik het oproepen,

Thuis zijn bij mezelf.

Zo kan ik de voelsprieten helemaal terugtrekken,

Om hier in mij aanwezig te zijn.

Om wellicht te kunnen inzien wat er is.

Het hoeft niet weg.

Misschien ben ik wel boos,

Verdrietig,

Angstig.

En tegelijkertijd is alles helemaal oké.

In contact met dit stukje van mij,

Hoef ik helemaal niks.

En weet dat jouw ademhaling je hier weer terug kan brengen.

Sla dit gevoel op in je herinnering.

Elke keer als je aandacht,

Je focus ergens naartoe gaat,

Wat negatieve tijd,

Hoe dan ook,

Veroorzaakt,

Keer het weer terug naar binnen.

Weet dat waar je je op focus groeit,

Maakt niet uit wat het is.

Dat wat jij vindt van de wereld,

Ga je zien.

Dus wellicht is het fijn om nu te focussen op liefde voor jezelf.

Zodat je dat kan zien.

Zodat je dat kan laten groeien.

En ook dit smaragdgroene licht,

Die je nu van binnen helemaal heeft geschoond en geheeld.

Deze kristal in de aarde kan je elke keer weer terugroepen.

Simpelweg door te visualiseren dat jouw voeten,

Je hart,

Je kruin,

Ermee in verbonden zijn.

En dat de stralen van dit kristal jouw aura vullen,

Jouw hart.

En verbinden met het hart van jouw hogere zelf,

Van jouw ziel,

Jouw godsfonk.

Of welke woorden er voor jou ook hiervoor fijn zijn.

Dat doet er niet toe.

Voel de ruimte,

De liefde,

De aandacht voor jezelf op dit moment.

En wees dankbaar.

Dankbaar voor jezelf,

Dat je de tijd hebt genomen dit samen te doen.

Dankbaar voor de groep prachtige vrouwen,

Die hier samen met jou dit veld van energie en liefde dragen.

En dankbaar voor de uitnodiging van wat er nu op de wereld gebeurt,

Om ons naar binnen te trekken.

Om te onderzoeken wat er echt nodig is.

Om niet meer te verstoppen achter patronen.

Om geen patronen meer te verstoppen.

En vol met dankbaarheid vraag ik jou om langzaam terug te keren in deze ruimte.

Op een manier die voor jou helemaal fijn en goed is.