Rivier Meditatie: Laat Je Meedrijven Met De Stroom

Luister deze mp3 niet als je in de auto zit of iets aan het doen bent waarbij je gefocust moet zijn.

Welkom,

Ik ben Saskia van zen365.

Ik ga je meenemen in een beeldende reis om je te laten ervaren hoe het is om mee te bewegen met een natuurlijke stroom.

Om je lichter,

Ruimer en meer verbonden te voelen met jezelf en met alles om je heen.

Dus ga even lekker zitten of liggen.

Maak jezelf klaar om in een heerlijke trance te gaan.

En sluit gewoon zachtjes je ogen waardoor je al direct in een soort trance gaat.

En maak nu het speelse voorstellingsvermogen in je wakken.

Adem een paar keer rustig in en wat langer uit.

En merk maar eens op dat je bij elke uitademing meer ontspant.

Sta jezelf maar toe om gewoon even te zijn.

Je hoeft even niets te doen.

Je hoeft even nergens heen.

En er is even niemand die iets van je moet.

Dus je kunt je even heerlijk in jezelf laten afdalen.

Om even gewoon te zijn.

En terwijl je ook even waarneemt wat er aan sensaties zijn in je lichaam.

Gewoon alleen maar waarnemen zonder oordeel.

Kan je je gedachten ook gewoon waarnemen als ze langskomen.

Je hoeft er niets mee.

Ze drijven gewoon voorbij.

Precies dit.

En stel je nu eens voor.

Voor je zie je een grote spiegel staan.

Je loopt erheen en terwijl je hem nadert zie je dat het geen echte spiegel is maar dat het oppervlak net water is.

Of een plasmascherm.

Je raakt het oppervlak aan en voelt geen weerstand.

Je zou er doorheen kunnen.

Nu schierig steek je je hand erdoor.

Die verdwijnt.

Nu wil je weten wat erachter zit.

En je stopt er doorheen.

Je staat nu aan de andere kant van de spiegel.

Maar je ziet niet veel.

Er hangt een dikke mist.

Je kijkt en ziet een stenen trap.

En je gaat de oude,

Ietwat glibberige stenen treden af.

Hoe verder je daalt,

Hoe sterker het geluid van druppelend water hoort.

Beneden blijk je je in een onderaards gewelf te bevinden.

Een vaag lichtschijnsel laat je een grot zien.

De wanden zijn nat.

En er hangen waterdruppels aan.

Aan je voeten zie je een poel.

Daar borrelt steeds nieuw water in op.

Je gaat het water in.

Het is fris en helder.

En je dompelt er even helemaal in onder.

Je voelt een lichte stroming en laat je meedrijven.

Je wordt net als het water helemaal vloeibaar en glijdt naar een open plek in de rotswand waar het lichter is.

En daar stroom je via een rotspleet naar buiten en weldt als een nieuwe bron op uit de aarde.

In het heldere licht stroom je naar beneden.

Je dartelt over kiezels en spat op tegen stukken rots.

Al gauw voegen zich zij-stroompjes bij je die je begroet.

Je stroomt verder.

Je kabbelt over stenen en glijdt langs oevers vol riet.

En er is steeds meer water.

De rivier wordt breder.

De rivier is nu zo breed dat ze langzamer gaat stromen.

Kaum zie je de oevers naast je voorbij glijden.

Je ziet heesters aan de waterkant,

Gras,

Bomen,

Soms wat mensen.

Alles glijdt aan je voorbij.

En je geeft je helemaal over aan het water in de rivier.

Er drijft een tak mee.

Stenen worden afgeslepen.

Er zijn bochten die je moet nemen en af en toe zijn de rotsformaties die je tegenkomt erg groot.

Soms stort je in een donderend garaas van grote hoogte neer.

Er doen een hoge rotsen op in het landschap.

De ruimte tussen de rotsen is niet groot genoeg om jou als brede rivier door te laten.

Het water gaat sneller stromen,

Wordt ontstuimiger.

En bij de rotsen aangekomen wringt het zich in volle kracht door de kloof.

De watermassa is sterk en slijt ruimte in de rotsen uit voor zichzelf.

Kolkend en met golven die over elkaar buitelen,

Baant de rivier zich een weg.

De rivier is nu op volle kracht en sleurt alles mee wat zich op haar weg bevindt.

Je bent sterk en groot.

Voorbij de kloof is er meer ruimte voor het water.

Nu is de rivier heel breed.

Je laat je nog steeds meevoeren met het water.

Je doet mee aan de beweging van het water.

Je bent het water.

Breed stromend,

Kalm en tevreden vervolg je je weg.

Toch zijn er allerlei stromingen en stroompjes te bespuren.

Voort gaat het water,

Steeds maar voort,

Tot je bij een groot open water komt.

Je stroomt uit in een zee en wordt uiteindelijk zo groot als de oceaan zelf.

Je bent de oceaan en beweegt mee op de stroming in het water.

Je komt weer aan het oppervlakte en voelt de warmte van het oppervlaktewater.

Je ziet een kustlijn en laat je meevoeren naar het land.

Daar rol je als een golf op het strand.

Jouw golf rolt heel ver uit en je blijft liggen op het strand.

De zon verwarmt je en je merkt dat je weer een menselijke gedaante hebt gekregen.

Je staat op en rekt je uit.

Je kijkt om je heen en ziet een grote spiegel staan.

Die herken je.

Je loopt erheen en gaat erdoor.

En dan zit je weer op je stoel of bank.

En nu je weer terug bent in de ruimte waar je je bevindt,

Merk je op dat je de bron bent geweest.

Het water bent geweest.

Dat je de oceaan was.

Krachtig,

Wijts.

En de bron van leven op aarde.

Verbonden met alles wat er is.

En geniet even van dit enorm sterke gevoel van verbondenheid.

Precies dat.

En als je er klaar voor bent,

Nu,

Open je gewoon je ogen.

Helder en in het hier en nu.