Vredig omgaan met onvrede

Soms gaan we mediteren of yoga beoefenen vanuit een gevoel dat er iets mis is.

Er is onrust,

Stress,

Drukte in het hoofd of pijn in het lichaam.

Een of andere vorm van ontevredenheid ontstaat,

Van lijden.

Als je je aangesproken voelt,

Sta hier even bij stil.

Niet door in een verhaal te duiken,

Maar om nu te voelen hoe en waar in je lichaam je die ontevredenheid ervaart.

Misschien een onwennige vraag,

Misschien voel je even niets,

Kan je hier niets mee.

Dan is de vraag om simpelweg te blijven zitten,

Om je aandacht in je lichaam te laten rusten.

Met een nadruk op rusten.

Je hoeft niet naastig op zoek te gaan naar iets bijzonders.

Er hoeft geen openbaring te komen,

Maar misschien is er wel een glimp van je lichamelijke ervaring in dit moment.

Het gevoel in de borst,

In de buik,

Misschien in de keel of in het hoofd.

Dan is de uitnodiging om je aandacht te verzamelen.

Om eventjes,

Nu even niet te zeggen tegen alle gedachten die achter elkaar langskomen en je aandacht proberen te kapen.

Verzamel je aandacht en breng je aandacht laag in het lichaam.

Voel de voeten,

Voel die voeten alsof je ze nu voor het eerst ontdekt.

Ga,

Er is niet alleen een systeem van hoofd tot onderbuik,

Maar er zijn voeten.

Voel waar nu,

De huid,

Druk,

Temperaturen,

Sensaties van binnen.

Er komt misschien een idee langs over die voeten.

Terug naar de sensaties nu.

Voel dan de zitbotten,

De hele zitvlak,

De druk tegen de ondergrond,

Het gewicht van de romp.

De fysieke sensatie van hier op deze plek zitten.

Merk op de handen,

Ontdek de levendigheid van de handen in dit moment.

Gewoon rusten,

Er hoeft niets uit te komen,

Voeten,

Billen,

Handen.

Dan mag de aandacht zich rustig uitbreiden naar het hele lichaam.

Merk op de houding van het lichaam.

Kan er net iets meer ontspanning ontstaan in die houding,

Zou dat fijn zijn.

Misschien dat je je even verzit,

Misschien dat je net iets meer lengte toelaat tussen zitbotten en kraan.

De sleutelbenen,

Borst iets omhoog aan,

Dat de kin iets inkomt.

De schouder ziet zakken zijn mogelijkheden,

Waardoor de houding net iets meer ruimte krijgt.

Een houding met twee kwaliteiten,

Ontspanning en ruimte,

Waardigheid,

Gun het lichaam zijn volle ruimte.

Misschien ben je al bewust geworden van de adem,

Omdat het lichaam stil zit,

Valt de adembeweging dan soms op.

Nu kan je in ieder geval je aandacht lichtjes laten neerstrijken op de adem.

Aandacht lichtjes neerstrijken op de adem.

Net als een meeuw die neerstrijkt op rustige golven op een kalme zee.

Dan dijnt die vogel mee met de golven.

Zijn vleugels mogen even rusten.

Laat je aandacht meedijnen met de golven van adem die in het lichaam bewegen.

De opwelling van de inademing en het rustig weghebben van de uitademing.

Gaan de inademing,

De ruimte en de uitademing alle tijd.

De uitademing mag traag worden,

Lang,

Volledig,

Zonder dat het dan een ijs of een taak wordt.

Het lichaam komt nu zo rustig in beweging.

De handpalmen komen op elkaar voor de borst.

Voel de adem.

En met een inademing gaan de handen voor het gezicht omhoog en uit elkaar.

Je voelt de lengte vanuit de heupen naar de vingertoppen.

Met de uitademing bewegen de armen met een ruime zijwaartse gebaar,

Een grote cirkel.

En de handpalmen vinden elkaar weer voor de borst.

En de beweging gaat door met de adem,

Met een eigen ritme dus,

Een eigen kadents.

En de aandacht volgt,

De aandacht volgt.

Met het soort aandacht die we hebben voor iets heel nieuws,

Heel interessant.

Iets wat we nooit eerder helemaal meegemaakt hebben.

Ontdek de sensaties die je voelt met elke millimeter van deze beweging.

Elke nanometer als er zoiets bestaat.

De volgende keer als de handen op elkaar komen voor de borst,

Stopt de beweging.

De schouder zakken.

En dan komen de handen op de benen.

Het lichaam valt stil,

Uiterlijk is er nauwelijks beweging te merken.

Wat je van binnen merkt.

Goed.

De rand draait heel rustig iets naar rechts.

De linkerhand komt op rechterbeen.

De rechterhand rust ergens achter je,

Tegen de vloer of stoel.

Er is lengte tussen zitbotten.

Kruin de zitbotten evenwichtig in contact met de oppervlakte onder je.

De romp voor je gevoel rechtop.

Voel dan die draaiing.

Misschien dat je rustig in en uit de draaiing beweegt.

Langzaam voelend.

De houding verkennend met zijn mogelijkheden,

Zijn onmogelijkheden.

Dit moment.

Op een bepaald moment,

Jouw moment,

Valt het lichaam stil.

De schouder zakken.

Het gezicht mag ontspannen.

De aandacht volgt de adem.

In en uit,

Op en neer in de romp.

Misschien komen er allerlei lagen van gedachten voorbij.

Onwennigheid,

Weerstand,

Plezier of juist ongemak.

Merk het allemaal op.

Weer iedere keer rustig terug.

De aandacht steeds opnieuw vrolijk neerstrijken.

Deze adembeweging in dit lichaam,

In deze houding.

Rustig draait de romp weer naar links.

Komt in het midden en draait door.

Rechte hand tegen linker been,

Linker hand ergens achter.

Voel het lichaam een eigen houding vinden aan deze kant.

Kleine bewegingen misschien.

Of misschien valt het lichaam meteen in een keer in een aangename ruime houding.

Voel hoe het gaat nu,

In dit moment.

Volg de aandacht op de adem,

Met de adem.

Dek je het lichaam van binnen,

De sensaties van dit moment.

De opwelling,

De verruiming van de inademing.

De ontspanning,

Het loslaten,

Het landen van de uitademing.

Misschien kan je met iedere uitademing net een stukje meer overbodige spanning meelaten gaan.

Vrij laten.

Dan komt de romp terug in het midden.

De beweging stopt.

Voor de volgende oefening kan je blijven zitten of op handen en knieën komen.

Op een mat op een zachte ondergrond.

Als je zit,

Breng je de romp heel recht op.

Oorspijn iets naar voren.

Schouderbladen iets naar beneden.

Je voelt iets meer holling in de rug.

Ruimte in de borst en buik.

Als je op handen en knieën staat,

Zet je iets af met de armen.

Heel iets ontspannen.

Laat de romp van zware hangen tussen schouders en bekken.

Feindruk,

Ontspanning in de buik.

Voel de wervel kolom in de rug zakken.

Voel de adem.

Voel je de adem komen in de romp.

Met een volgende uitademing gaan de buikspieren naar binnen.

De rug wordt bal.

Armen worden lang.

Hoofd gaat hangen,

Start been omlaag.

Met de inademing gaat de beweging de andere kant op.

Als je zit,

Rolt de romp naar voren.

Borstbeen komt omhoog.

Op handen en knieën zet het lichaam af.

Met handen en knieën wordt de rug bal.

Inmiddels gaat de beweging door met de adem.

Met een eigen ritme,

Eigen cadence.

De aandacht volgt de beweging van zowel adem als lichaam.

Samen bewegen ze.

Alsof de adem de rug masseert.

Vriendelijk en aan alle kanten van die wervelkolom.

Is de aandacht verdwaald,

Zich bezighoudt met de gedachtenstroom.

Zodra je dat merkt,

Kun je terugkeren naar die wervelkolom.

Er is vast ergens langs die golvende kolom een sensatie te ontdekken.

Een gevoel voor hoe de adem stroomt.

Proef hoe het is om de adem vrij te laten.

Alle ruimte en tijd te gunnen.

En te ervaren hoe het lichaam geademd wordt,

Zonder dat jij daar iets voor hoeft te doen.

Het lichaam komt terug in het midden.

Het hele lichaam,

Van de voetzolen naar de kruin,

Naar de vingertoppen,

Naar de zitbotten.

Het hele lichaam.

Ontspan.

Begin bij de voorhoofd.

De aandacht heel rustig naar beneden.

Wandelen.

En overal waar je komt,

Ontspan.

Laat het lichaam rusten.

Neen strijken in het lichaam.

Medijnen op de golven van adem.

Een moment hier zijn.

Voelen hoe het nu is.

Als het je helpt,

Als gebaar van contact met jezelf.

De handen over het hartstreek.

Lichte vriendelijke druk.

Misschien even bevestigen wat je meeneemt.

Als je zometeen opstaat,

Met de rest van je dagpunt.

En dan je meditatie afsluiten op jouw manier.

Fijne dag.

Dag.