Kinder Slaapverhaal 03 - Als een Blaadje Loslaat

Welkom,

Lieve luisteraars.

Het verhaal van vandaag gaat over een klein dapper blaadje.

Ook in een boom.

Dus kruip lekker onder je dekentje.

Pak je lievelingsknuffel erbij.

En laat je rustig meenemen in dit warme herfstverhaal.

Het is herfst in het bos.

Takken zwaaien,

Slakken draaien,

Sporen in het mos.

Het is herfst in het bos.

Vochtige geuren,

Blaadjes verkleuren en laten één voor één los.

De wind een zucht,

De eekhoorntjes rapen,

Een donkergrijze lucht,

De molletjes gaan slapen.

Hoog in een boom aan een takje zo fijn.

Hangt nog één geel blaadje,

Moedig en klein.

Het wiebelt en waait,

Zag je heen en weer.

Het denkt aan vroeger.

Nog één laatste keer.

Aan zaadjes die groeien en bloemetjes die bloeien op een frisse lentemorgen.

Aan vogels die fluiten en kinderen buiten in een zomer zonder zorgen.

De herfst voelt anders.

Spannend en stil.

Kortere dagen,

Biertjes vertragen.

De nachten weer donker en kil.

Het blaadje hangt en wacht op het juiste moment.

Het denkt,

Hoe weet je echt zeker wanneer je er klaar voor bent?

Hoe denk je,

Hoe voel je,

Hoe weet je diep van binnen?

Dat je mag loslaten en vertrouwen omdat er iets nieuws staat te beginnen.

Dus het voelt en het wacht,

Kijkt omhoog en naar beneden.

Dan fluistert de wind heel zacht.

Het is tijd nu.

Ga je mee?

Zonder te denken,

Zonder twijfel,

Maar vanzelf en spontaan.

Laat het rustig los.

En laat het helemaal gaan.

Als een veertje licht en vrolijk,

Dansend op de wind.

Langs boomstammen over paddenstoelen,

Gedragen als een kind.

Soms snel,

Soms wat trager.

Maar alsmaar lager steeds een beetje meer.

Met een zugje met een zwier dwaalt het blaadje stilletjes neer.

Op de stekels van een egeltje.

Net achter het linkeroor.

De egel merkt het niet.

En wachtelt rustig door.

Tussen de andere gevallen blaadjes,

Door paadjes en kleuren van vuur.

Vaart het blaadje rustig mee.

Op naar een nieuw avontuur.

Dan glijdt het van de rug,

Precies op een stukje groen.

Het is er warm en zacht.

Het hoeft nu even niets meer te doen.

Het kijkt nog één keer omhoog.

En tussen het geruis.

Ziet het daar zijn oude takje.

Zijn oude basis.

Zijn ouder thuis.

De boom wiegt zachtjes,

Alsof het naar hem zwaait.

Dag lief klein blaadje.

Ga naar waar de wind je waait.

Moe maar voldaan.

Na zo'n bijzondere dag.

Sluit het blaadje zacht de oogjes,

Omdat het nu rusten mag.

Het is nacht in het bos.

De vogels verstillen,

De krekels beginnen.

In een holletje ligt een vos.

Het is nacht in het bos.

De zon verlaat je.

Nu slaapt het blaadje.

Op een heerlijk bedje van mos.

Droom maar fijn,

Kleine tuimelaar.

De wind wijst je de weg.