Bodyscan voor het slapen

Welkom bij het Zelfkennislab.

Mijn naam is Fik en ik help je om in slaap te komen,

Om uit te rusten,

Je over te geven aan de slaap.

Ga maar lekker liggen,

Op een manier zoals het voor jou comfortabel voelt,

Je fijn gedragen voelen door de matras onder je.

En als je hier zo ligt,

Dan kun je al je gedachtes loslaten.

Die gedachtenstroom,

Die helpt ons niet,

Die zit ons alleen maar in de weg om tot rust te komen.

Dus als de gedachten binnenkomen,

Dan mag je ze laten gaan,

Één voor één.

Die gedachtes hebben we nu niet nodig.

En waar we onze aandacht wel naartoe kunnen laten gaan,

Is naar de ademhaling.

Kijk eens hoe dat voelt,

Die ademhaling in je lichaam,

Hoe diep adem je in en uit.

Je hoeft de ademhaling niet te sturen,

Je kunt het simpelweg observeren,

Zonder oordeel en zonder te pushen of te willen.

Laat die ademhaling maar gaan zoals die gaat.

We bekijken hem alleen maar nieuwsgierig.

En iedere in- en uitademing is als een ritme.

Een ritme net als het eb en vloed van de zee.

Een ritme waarvan je rustig kunt worden.

Een ritme die helpt ons spannen.

En als je zo je ademhaling observeert,

In en uit,

Dan merk je misschien ook andere lichaamssignalen op.

Dan merk je hoe je schouders aanvoelen,

Of het ontspannen is,

Of aangespannen.

En stel je nou eens voor dat die schouders aanvoelen,

Als lood zo zwaar,

Helemaal vol van die lodenenergie,

Die zwaarte die je wel in spieren kunt voelen.

Als je lang gesport hebt,

Jezelf hebt uitgedaagd tot het uiterste,

En daarna in alle rust op een bank zit,

Dan voel je dat die spieren,

In dit geval de schouderspier,

Tot rust mogen komen.

Vol zijn van het harde werken voor jou.

Voelen als lood,

Zo zwaar.

En omdat die schouders zo zwaar zijn,

Zakken ze dieper in die matras.

Laat het maar zinken in die matras.

En dan zakken we met onze aandacht naar het middenriff,

In het buikgebied.

En ook dat kun je voorstellen dat dat zo zwaar is als lood,

Vol en gevuld,

Nagedane arbeid van de dag.

En ook dat buikgebied en middenriff,

Kunnen zinken in de matras,

Mogen uitrusten,

Ontspannen.

Iedere seconde kun je het dieper laten ontspannen,

Meer spierspanning en andere spanning in je buikgebied loslaten.

En dan ga je met je aandacht naar het bekkengebied.

En met je verbeeldingskracht kun je ook dat bekkengebied vol laten zijn,

Als lood zo zwaar,

Gevuld met alles wat je vandaag gedaan hebt,

Waar je nou niet over na hoeft te denken.

Gevuld die zwaarte in dat bekken.

En laat het maar uitrusten in de matras.

Dieper zakken in de matras.

Meer spierspanningen loslaten.

Millimeter voor millimeter zakken in dat matras.

En dan gaan we met de aandacht naar het hoofd.

Het hoofd,

Zeven kilo,

Wat jij iedere dag draagt op die nekspieren.

En die nekspieren hoeven nu helemaal niks te doen.

Mogen uitrusten.

Mogen volledig ontspannen.

Het hoofd mag uitrusten.

Niet alleen je gedachten,

Maar ook je kaken,

Je tong,

Je slapen en de plek tussen de beide benkbrauwen.

Geef het rust.

Ontspan die gezichtshuid.

En de huid bovenop je schedel.

Ontspan de oren.

Die hoeven helemaal niets te doen.

Ontspan je ogen.

Relax je neus en je mond.

Laat het hoofd lekker zakken in het kussen.

Helemaal tot rust komen.

Dan gaan we met de aandacht naar rechterarm.

En die rechterarm,

Daar laat je die zwaarte toe.

In je visualisatie breng je dat gevoel van lood in je bovenarm,

Je rechter onderarm,

Je rechterpols,

Je rechterhand en vingers.

Je laat die zwaarte toe in die rechterarm.

Laat die rechterarm rusten in de matras.

Zinken in de matras.

Millimeter voor millimeter.

Dieper.

Tot ontspanning komen.

Laat het maar gaan.

En je linkerarm heeft ook die rust nodig.

Die ontspanning.

Die linkerbovenarm vul je vol met die zwaarte.

Dat lode gevoel.

Ook in je linkeronderarm,

Je linkerpols,

Handen en vingers.

Zwaar als lood.

Vol van al het harde werken overdag.

Het mag nu uitrusten.

Lekker hangen.

Niets doen.

Alleen maar liggen en rusten.

Dan observeren we het rechterbeen.

Wat is daar gaande?

Maak het met je verbeeldingskracht,

Maar fijn zwaar.

Loch.

Voel die vermoeidheid in het rechterbeen trekken.

En voel dat je je over mag geven.

Aan die vermoeidheid.

Aan die slaap.

Voor het rechterbeen.

Rechterbovenbeen.

Rechterkuit en scheenbeen.

Rechterenkel.

Voet en tenen.

Vol van die loden last.

Als na het sporten.

Uitrusten.

Met een voldaan gevoel.

Dan gaat onze aandacht naar het linkerbeen.

Het linkerbeen mag je zwaarder maken met je voorstellingsvermogen.

Laat het voelen als lood.

Laat het voelen als diepe ontspanning.

In dat linkerbovenbeen.

Geef toe aan die slaap.

En laat je linker onderbeen.

Lekker.

Uitrusten.

Fijn tot slaap komen.

Je linkerenkel hoeft niets te doen.

Mag je millimeter voor millimeter dieper tot rust laten komen.

En laat ook die linkervoet zinken in de matras.

En zo is je hele lichaam nog zwaar aan het uitrusten.

En blijft die zwaarte,

Die diepe ontspanning,

Voelen.

Geef aandacht aan die zwaarte in je lijf.

Jezelf als een mooi mens,

Met een gevoel van lood,

Een voldaan gevoel van zwaarte,

In de matras uitrusten.

Ik wens je een ontspannende nacht toe.

Droom zacht en tot ziens.