Heel je innerlijke kind en zijn onverwerkte emoties

Welkom bij deze meditatie waarin je innerlijke kind en zijn onverwerkte emoties zult helen.

Mijn naam is Yveline van Haverbeke en ik zal jou doorheen deze meditatie leiden.

Ga zitten op een stoel of op een meditatiekussen op de grond.

Hou je rug actief recht zonder ergens tegenaan te leunen.

Leg je handen op je bovenbenen of op je knieën.

Wees je nu bewust van je lichaam.

Hoe voelt je lichaam op dit moment?

Voelt het warm of eerder koud?

Zijn er spanningen of pijn,

Tentelingen of nog andere gewaarwordingen?

Overloop met je aandacht je volledige lichaam.

Sta even stil bij de zones waar je spanningen of pijn ervaart,

Zonder te oordelen.

En laat ze dan weer los.

Ga na of er emoties voelbaar zijn in je lichaam.

Misschien ervaar je een zwaarte op je hart en herken je dit als verdriet.

Misschien voelt je keel wat dicht gesnoerd en weet je dat er angst aanwezig is.

Wat je ook voelt,

Alles is oké.

Laat de emotie toe er te zijn.

Voel even heel bewust hoe ze zich manifesteert in je lichaam en laat dan weer los.

Ontspan de zone rondom je ogen.

Wees je erbij van bewust dat ontspanning geen actieve handeling is,

Geen willen of moeten.

Ontspanning ontstaat wanneer je je lichaam de toestemming geeft om los te laten.

Ontspan nu ook je kaak,

Je wenkbrauwen,

Je lippen.

Laat elk deeltje van je gezicht toe zich te ontspannen.

Voel hoe ook je adem vertraagt zodra je spieren in een toestand van rust komen.

Laat dan je schouders zachtjes naar beneden zakken.

Als het moeilijk zou zijn om je schouders te ontspannen,

Adem dan naar je schouders toe.

Maak contact met de spanningen en laat alle spanningen meevloeien naar buiten wanneer je uitademt.

Focus nu volledig op je ademhaling,

De lucht die in en uit je neus stroomt,

Opnieuw en opnieuw.

Je hoeft niets te veranderen.

Het enige dat je doet is je adem observeren,

Zonder te oordelen.

Alles is oké,

Zoals het is.

Laat je bekken en je zitbeentjes zakken in de stoel of in het meditatiekussen.

Voel hoe zwaar je lichaam drukt op de ondergrond,

Hoeveel rust dit brengt.

Je wordt gedragen door de zwaartekracht.

Sta even stil bij de veiligheid die dit jou geeft.

Voel nu hoe je nek langer wordt,

Alsof je hoofd met een touwtje vasthangt aan het plafond.

Stel je voor dat er energie binnenkomt via je derde oog.

Je derde oog is de plek tussen je beide ogen.

Stel je voor dat deze energie via je derde oog naar je hele lichaam stroomt.

Breng je aandacht naar je wijsvingers.

Merk op hoe je lichte tintelingen kunt voelen in je wijsvingers wanneer je de energie ernaartoe stuurt.

Deze lichte tintelingen zijn de levensenergie.

De energie die overal aanwezig is in je hele lichaam.

Laat deze energie nu verder stromen naar je middelvingers en voel hoe ook deze vingers tot leven komen.

Doe dan hetzelfde met je ringvingers,

Je pinken,

Je duimen.

Voel hoe je hele lichaam je adem verwelkomt.

Voel hoe de lucht naar binnen stroomt en terug naar buiten vloeit.

Voel hoe je bij elke inademing energie naar binnen brengt,

Waarna deze energie zich verspreidt over je hele lichaam.

En hoe je dan alles dat je niet meer nodig hebt,

Naar buiten laat stromen,

Bij een uitademing.

Alle spanningen.

Wees je bewust van je lichaam dat altijd aanwezig is in het hier en nu.

Al wat je voelt is op dit moment,

Op deze plek.

Merk op hoe moeilijk het vaak is voor je geest om hier en nu te zijn.

Hoe die voortdurend afdwaalt naar toekomst of verleden.

En focus daarom volledig op dit moment,

Op deze plek.

Door te focussen op jouw lichaam,

Dat nooit in het verleden of in de toekomst is.

Voel de levensenergie in je hele lichaam.

Stuur deze energie nu naar je grote tenen.

Zie hoe een stroom van helende energie tot helemaal in je grote tenen vloeit.

Voel hoe ze daarbij ontwaken.

Laat dan de energie naar je tweede tenen stromen.

Naar je derde tenen.

Terwijl je rustig ademt,

Stuur je de energie ook naar je vierde tenen.

En ten slotte naar je kleine tenen.

Voel hoe je volledige voeten nu wakker geworden zijn.

Voel opnieuw je handen en dan je voeten.

En weet dat je de energie in je lichaam altijd bewust kunt sturen.

Blijf heel bewust rustig en traag ademen.

Je hoeft niets te doen.

Je mag gewoon zijn.

Breng je aandacht nu naar de rechterkant van je ribben,

Ter hoogte van de lever.

Focus op die lever.

Dit is het orgaan waar frustratie op gestapeld wordt.

Denk aan een moment waarop je gefrustreerd of boos was.

Welke herinnering komt spontaan naar boven?

Hoe oud was je?

En wat waren de omstandigheden?

Adem in en uit je lever.

Een oordeel niet.

Je bent de observator.

Bekijk op een neutrale manier de situatie waarin je boos was of frustraties voelde.

Bekijk het alsof je door een venster kijkt en jezelf ziet als jouw jongere versie.

Misschien een kind.

Zie hoe je boos was,

Gefrustreerd was.

Kijk naar dat kind of die jongvolwassenen.

Merk op hoe het kind misschien niet weet hoe het met die emotie moet omgaan en hoe het erin blijft hangen.

Blijf ademen.

En blijf observeren met alle wijsheid die je als volwassene opgebouwd hebt en die van nature in jou aanwezig is.

Adem met al je zorgzaamheid.

Kijk of je compassie kunt voelen.

Liefde.

Begrip.

Voor het kind dat boos en gefrustreerd is.

Stel je nu voor dat je dichterbij komt.

Je legt een hand op de bovenrug van het kind.

Laat het kind weten.

Ik ben hier.

Het is oké.

Je bent niet alleen.

Sta jezelf toe de emotie van toen ten volle te ervaren.

Kom terug in het lichaam van dat moment.

Laat de boosheid en frustratie zich verspreiden als een warmtegolf door je hele lichaam.

Adem in de emotie.

Laat ze gewoon zijn.

En weet dat het oké is.

Dat je deze emotie echt mag voelen.

Dat je er niet bang voor hoeft te zijn.

Omdat elke emotie een golf is die door je lichaam vloeit en dan weer verdwijnt.

Blijf gewoon aanwezig.

En voel hoe de emotie minder sterk wordt als je erbij blijft.

Adem rustig in en uit door je neus.

Laat nu de emotie los.

Laat ze helemaal gaan.

Breng je aandacht nu naar je nieren.

In dit orgaan wordt angst opgeslagen.

Denk aan een moment waarop je echt bang was.

Misschien was je een kind of een jong volwassene.

Wat waren de omstandigheden?

Voel die angst die je toen voelde aan de achterkant van je ribben.

Zie het jonge kind of de jong volwassene die angst voelde voor je.

Hoe was zijn lichaamstaal?

Misschien had het kind zich opgekruld.

Misschien liep het met gebogen hoofd.

Of had het zich verstopt.

Stel je voor dat jij in dezelfde ruimte bent als het kind.

Jij bent nu de observator.

Je kijkt alleen en je voelt compassie en liefde voor het bange wezentje dat je toen was.

Voel onvoorwaardelijke liefde voor die mooie zelf van toen.

Stap nu op het kind toe.

Vertel het dat alles oké is.

Vertel dat je weet dat het verdrietig is,

Bang is en dat het helemaal oké is.

Vertel het ook,

Je hoeft het niet alleen te dragen.

Ik ben hier.

Stel je nu voor dat je het kind vasthoudt,

Een knuffel geeft,

Dat je het alles geeft dat het nodig heeft om zich beter te voelen.

Alles waar jij in dat verleden nood aan had.

Voel de angst van het kind.

Jullie voelen het nu samen.

Laat dat gevoel zich door je hele lichaam verspreiden.

Laat het toe.

Vaak is niet de emotie het lastigste,

Maar jouw verzet tegen deze emotie.

De weerstand.

Gun jezelf de toestemming om te voelen wat je voelt.

Laat de angst je hele lichaam vullen,

Zonder je er tegen te verzetten.

En daarbij observeer je de gewaarwordingen.

Maar je doet er niets mee.

Je ademt in de angst.

Voel de golf die door je hele lichaam trekt.

En laat dan weer los.

Breng nu je aandacht naar de maagstreek.

Sta ruimte toe voor momenten waarop je je schaamde,

Waarop je je minderwaardig voelde,

Onwaardig.

Zie jezelf in dat moment,

Of het nu gisteren was,

Of veertig jaar geleden.

Misschien zie je vooral de schaamte van het kind dat je ooit was.

Zie dat kind,

Die jongere versie van jezelf.

Merk de lichaamstaal op.

Misschien loopt het kind met het hoofd naar beneden,

Met hangende schouders.

Misschien merk je ook een gesloten hart op.

Velen van ons dragen een harnas om ons te beschermen tegen de schaamte.

Kijk naar het kind.

Je bent de observator.

Voel de compassie die in jou opkomt,

De liefde voor het mooie wezen dat je bent,

Dat je ook toen was,

Terwijl je het niet wist.

Zie hoe je niet in staat was om om te gaan met deze schaamte,

Deze emotie.

Stel je voor dat je naar het kind toe loopt.

Je legt een hand op zijn onderrug en zegt zachtjes Ik ben hier.

Je bent niet alleen.

Alles is oké.

Weet dat ik van je hou.

Weet dat je een mooi mens bent.

Je bent het waard er te zijn.

Merk op hoe de lichaamshouding van het kind verandert wanneer jij het die steun biedt.

En voel nu samen met het kind de schaamte die je toen voelde.

Nodig deze schaamte uit in je buik,

In je maag.

En voel hoe de aanvaarding van de emotie haar kracht doet afnemen.

Laat de schaamte uitwaaieren tot aan de randen van je lichaam.

Adem in,

Adem uit.

Stel je voor dat je door de schaamte heen loopt en ontdekt wat erachter ligt.

Vreugde.

Liefde.

Aanvaarding.

Roep nu bewust een herinnering op waarin je pure vreugde of geluk voelde.

Laat die trilling van vreugde zich uitbreiden door je hele lichaam.

Voel hoe je hart zich opent en de vreugde laat binnenstromen.

En wanneer die vreugde een hoogtepunt bereikt,

Druk dan je wijsvinger en je duim tegen elkaar.

En veranker dat vreugdegevoel in je hand.

Wanneer je het later op de dag nodig hebt,

Dan kun je diezelfde vingerdruk opnieuw maken.

En dan voel je de stroom van vreugde meteen weer door je lichaam gaan.

Stel je voor hoe je leven er zou uitzien als je de wereld zou bekijken vanuit vreugde,

Liefde,

Compassie voor jezelf en voor anderen.

Hoe zou je leven veranderen?

Hoe zou je je voelen?

En wat zou je doen?

Blijf nog even bij dit gevoel van vreugde,

Van dankbaarheid om al het mooie in het leven.

En wanneer je er klaar voor bent,

Open dan je ogen.

Ik wens jou nog een heel mooie,

Liefdevolle dag toe.