Diepe Slaap Mediatie: Spanning Loslaten en Jezelf Omarmen

De dag zit erop,

Alles wat voorbij is gekomen,

Is nu voorbij.

En deze tijd is volledig voor jou,

Voor jou om tot jezelf te komen.

Om langzaam af te dwalen,

Te herstellen,

Op te lanen,

De tijd te nemen om tot rust te komen,

Om de dag achter je te laten.

En vandaag in deze meditatie neem ik je mee op een reis.

En voordat we deze reis aangaan,

Nemen we de tijd om ons lichaam helemaal te ontspannen.

Je mag met je volgende uitademing je lichaam wat zwaarder laten worden.

De ondergrond onder je lichaam voelen en je lichaam daarin laten zakken.

Voelen hoe fijn het is dat je een moment hebt om lekker te liggen,

In je comfortabele warme bed.

En als je nog een beetje wil woelen,

Als er nog wat onrust is in je lichaam en je voelt dat je wil bewegen,

Doe dat gewoon zoveel als nodig is,

Zodat die spanning je lichaam kan verlaten.

En elke keer als je merkt dat je dieper ontspannen bent,

Dan mag je je lichaam meer laten zakken,

Meer tot rust brengen en jezelf overgeven aan de zwaartekracht,

Beginnend bij je gezicht.

Laat je oogleden zwaar licht vallen en merk maar op dat ze zwaar zijn geworden en dat het openen van de oogleden lastiger gaat.

Dat de ontspanning in je ogen aan het toetreden is.

En dat het eigenlijk lekker is om jezelf daar helemaal aan over te geven.

Ontspan ook je voorhoofd,

Maak je gezicht vrij van uitdrukking en de ontspanning in je gezicht stuurt een signaal naar het hele lichaam dat het veilig is om te ontspannen en dieper weg te zakken.

Je kan zo nog even de tijd nemen om je lichaam langs te gaan en te voelen hoe ook je schouders en je armen zwaar en ontspannen zijn.

Hoe je borst en je buik meer ontspannen.

Voelen dat ook je bekken zwaar is en dat vanuit daar de benen helemaal tot aan de voeten zwaar je lichaam dieper tot rust komt.

En als er op dit moment nog wat spanning of onrust waar dan ook in je lichaam aanwezig is,

Maak je niet druk,

Laat het er zijn.

Je mag de weerstand tegen de spanning loslaten en vertrouwen op dat jouw lichaam vanzelf meegenomen wordt in die diepere ontspanning.

Dus je hoeft niks te doen en niets te forceren.

Je hoeft alleen maar te luisteren naar mijn stem,

Jezelf mee te laten voeren en af te laten dwalen.

En dan mag je je voorstellen aan dat je in een tuin bent,

Een hele grote prachtige tuin met allerlei kleuren en geuren en texturen en je loopt hier op jouw blote voeten door deze tuin.

Die tuin is heel veilig,

Vertrouwd en je merkt ook dat daar een hele zachte,

Warme energie is.

Kijk maar een beetje om je heen naar de prachtige kleuren en vormen van de bloemen en planten en voel het zachte gras onder je voeten en van de grond onder je voeten.

Zorg dat je je meer ontspant,

Geaard voelt en je besluit een klein rondje te lopen door deze enorme tuin.

En terwijl je zo wandelt merk je op dat wat voor je ligt,

Een beetje verscholen en dat maakt je nieuwsgierig.

Je mag rustig dat paadje inwandelen en de wat dichtbegroeidere planten maken het een extra verrassing waar het paadje naartoe leidt.

En terwijl je doorwandelt kom je uit op een prachtige plaats vol met rode rozen.

Je bent op een soort binnenplaatsje gekomen waar alleen maar rode,

Prachtige rozen staan.

Je besluit eventjes te voelen aan een van de rozen,

Zo zacht,

Met een heerlijke,

Zachte roze geur die je direct een dieper gevoel van ontspanning en veiligheid geeft.

En in het midden van deze plek staat een bankje,

Een plek waar jij in ieder geval even kunt zitten.

Je besluit daar even plaats te nemen en de plek,

Deze rode,

Warme plek,

Helemaal in je op te nemen.

En wat je voelt is veiligheid.

Ik mag er zijn.

Ik ben veilig.

En je voelt dit helemaal diep,

Diep in je lichaam,

Bij je bekken.

Ik ben veilig.

Ik mag er zijn.

De diepe rust en ontspanning die dat je geeft voelt enorm warm en fijn.

En je merkt dat je dit gevoel helemaal in je lichaam kan verankeren,

In je bekken.

En dan vandaar besluit je om je rustig verder te gaan ontdekken in deze tuin.

Dus je loopt weer terug,

Dat paadje in,

Met die dichte begroeiing.

En je besluit een andere kant op te wandelen en vervolgens kom je op een veld,

Een veld vol met oranje bloemen in allerlei vormen en kleuren en groottes.

Sommige bloemetjes heel klein,

Andere bloemen heel groot.

Allemaal oranje.

Allerlei verschillende tinten oranje.

Je loopt door dit veld van bloemen en je kijkt om je heen.

En het is heel grappig,

Want ondanks dat je daar doorheen loopt en de bloemen aanraakt,

Gaan ze niet kapot.

Het voelt een beetje meer alsof je bijna zweeft,

Alsof je zelf heel licht bent.

En in dit oranje bloemenveld staat ook een schommel.

En op je weg naar de schommel toe,

Blijf je eventjes staan bij één bloem,

Één oranje bloem.

Je neemt hem in je op,

De vorm,

De tint van oranje,

De geur.

En je denkt,

Wat is dit een bijzondere prachtige bloem.

En dan kijk je naar alle andere bloemen die er nog omheen staan.

Allemaal uniek,

Met hun eigen bijzondere vormen,

Bijzondere eigen tint van oranje,

Hun eigen geur.

En het brengt jou in een staat van verwondering.

Wat bijzonder,

Al deze diversiteit.

Waar je eerst alleen een veld met oranje bloemen zag,

Zie je nu oneindig veel diversiteit.

Je besluit om even te zitten op de schommel en zachtjes heen en weer te wiegen.

En je merkt ook dat dat wiegen je nog meer in een staat van ontspanning en rust brengt.

En je ervaart een soort bewustwording van al die unieke bloemen.

En je voelt in jezelf,

Ik ben uniek,

Ik mag er helemaal zijn.

Ik heb ook allerlei verschillende kanten in me die ik mag laten zien en mag ontplooien.

En je ervaart een soort inspiratie en creativiteit in jezelf.

En dat voelt energiek,

Als een soort sprankeling.

En ook wel warm,

Net als die kleur oranje.

Het maakt je nieuwsgierig naar wat er nog meer te zien is in deze prachtige tuin.

En je besluit van de schommel verder te gaan lopen.

En je wandelt zo verder door allerlei bijzondere planten,

Langs bomen.

En vervolgens kom je langs een beekje.

En je besluit dat beekje eventjes te volgen.

En terwijl je zo loopt met je aandacht gericht op dat water dat zachtjes kabbelt en stroomt,

Voel je ook hoe door jou heen je eigen leven stroomt en beweegt.

En op een gegeven moment kijk je op en zie je daar een hele rij zonnebloemen.

Knalgeel,

Krachtig,

Rechtopstaand,

Met hun bloemen gericht naar de zon.

Je besluit er even tussen te gaan staan.

En de bloemen zijn allerlei verschillende hoogtes.

Sommige rijken tot aan je buik,

Andere komen tot boven je hoofd.

En je besluit er even tussen te staan,

Tussen al deze prachtige gele zonnebloemen.

Ook met je gezicht naar de zon.

Je voelt de warmte van de zon.

En je voelt hoe je deze energie helemaal in je lichaam op kan nemen,

Hoe het je verwarmt tot in je binnenste,

Helemaal in je buik,

Het midden van je lichaam.

Je voelt daar een soort kracht ontstaan.

En je merkt dat je net als deze zonnebloemen ook zelf krachtig staat.

En je ervaart een stukje zelfvertrouwen en moed.

En je voelt het helemaal in je lichaam.

Je kijkt nog eens naar de zonnebloemen.

En bewondert hen voor hoe ze met zo'n grote bloem,

Met zoveel pitten,

Zo rechtop kunnen blijven.

Ondanks de wind,

Ondanks de zwaartekracht.

Dat er zoveel kracht is waardoor ze rechtop blijven staan.

En je voelt in jou ook kracht om rechtop te blijven staan.

Gele warmte,

Krachtige energie in je lichaam,

Helemaal tot diep in je buik.

Je neemt deze kracht mee en besluit om weer verder te lopen.

En je ziet daar in deze tuin ook een soort stukje bos.

En je besluit om daar eventjes doorheen te wandelen.

Voel je even aan de schors van een boom.

Het voelt wat ruw,

Maar het biedt bescherming.

En je merkt op dat je zelf misschien ook wel soms wat beschermlaag om je heen hebt.

En terwijl je daar zo bent,

In dat bos,

Zie je in het midden van een cirkel bomen.

Een stuk groen lichaam,

Zo fel groen,

Dat je besluit om er even te gaan kijken.

Het is een plek bedekt met mos,

Zacht en warm van de zon die er nu op schijnt.

Het is ook een klein beetje vochtig,

Maar het voelt heel lekker.

En je besluit er eventjes in te liggen.

Zacht en warm vangt het je op.

Je kijkt zo vanuit dat mos omhoog naar de groene bladeren.

Allerlei tinten groen die wapperen zachtjes met de wind mee.

En je voelt een diepe waardering en liefde voor alles wat je tot nu toe gezien en ervaren hebt.

Deze warme,

Groene kleur omringt jou overal om je heen en het raakt je in je hart.

Je voelt een onvoorwaardelijke liefde voor alles wat er is.

En je voelt ook een onvoorwaardelijke liefde naar jezelf en alles wat er in jou zit.

Je voelt liefde en bewondering voor het schors van de bomen,

Voor de beschermlagen die jij zelf ook hebt.

En je voelt liefde en bewondering voor de kracht die in de natuur aanwezig is,

In jou aanwezig is.

Voor het leven dat door alles heen stroomt.

En je voelt oprecht,

Ik ben verbonden,

Ik mag er helemaal zijn.

En vervolgens besluit je om dit warme gevoel mee te nemen,

Het gevoel van verbinding,

En verder te gaan ontdekken op deze prachtige plek,

Deze tuin waar van alles leeft.

Je wandelt rustig dat bos uit en je neemt het gevoel van verbinding en liefde met je mee.

En vervolgens kom je dan bij een klein meertje.

En je besluit daar eventjes bij te gaan zitten,

Met je voetjes in het water,

Even te genieten van de sereniteit van deze plek.

En nog even verwonder je over al het prachtigs wat je tot nu toe gezien hebt.

De verbinding tussen alles in de natuur en in jezelf.

Terwijl je daar zit aan het water,

Zie je kleine vogeltjes.

Kleine vogeltjes met blauwe veertjes.

Ze vliegen een beetje in het rond en zingen met elkaar.

De geluiden van de vogels maken je blij en opgewekt.

En je beseft in dat moment hoe fijn het is om met elkaar te kunnen communiceren.

Om in contact te staan vanuit liefde,

Verbinding.

En daar woorden aan te geven.

Om met elkaar contact te hebben.

Op elkaar af te stemmen,

Net als deze vogels,

Vanuit jouw eigen waarheid.

Het blauwe water en de blauwe vogeltjes,

Het voelt zo kalm.

En het herinnert jou eraan om dicht bij je eigen waarheid te blijven.

Om te handelen en te spreken vanuit jouw eigen waarheid.

Verbinden met je hart.

En dat uit te dragen om je heen.

En je voelt opnieuw,

Ik hoor er helemaal bij.

Ik mag er helemaal zijn.

Ook met mijn eigen geluid,

Met mijn eigen waarheid.

Je kijkt nog even naar de vogels die vrolijk verder zingen en bewegen.

En je besluit om nog eens wat verder te wandelen.

En terwijl je verder loopt,

Kom je bij een veld vol lavendel.

Zacht paarse bloemen,

Met een enorme lavendelgeur.

De geur stijgt helemaal op in je hoofd.

De geur stijgt helemaal op in je hoofd.

Je ruikt het moment dat je inademt.

Het vult jezelf met de geur van lavendel.

Terwijl je zo bewust wordt van jezelf en de geur van de bloemen en je eigen hoofd.

Merk je op dat je steeds bent gaan wandelen op je eigen inspiratie.

Dat in deze oneindig grote tuin je allerlei mooie plekken hebt ontdekt.

Door puur gewoon je eigen impulsen te volgen.

Je eigen intuïtie.

De kleur paars dringt diep tot je binnen.

En je beseft je,

Ik mag er helemaal zijn.

Met mijn inspiratie.

Met mijn intuïtie.

En ik mag me daar door laten leiden.

En dat laat jou besluiten om verder te lopen.

Verderop zie je een soort fel,

Wit,

Lichte omgeving.

Het trekt je aandacht.

Je kan niet precies zien wat er is.

Het geeft bijna licht.

Maar het trekt je aandacht en je besluit te vertrouwen op jouw intuïtie en daarheen te lopen.

Door het veld Lavendel heen loop je richting deze prachtige,

Stralende plek.

En je komt daar in een lichte oase.

Alles wat je daar ziet,

Straalt.

Het heeft kleur,

Maar het lijkt ook bijna wit.

Het heeft allerlei kleuren in zich,

Maar het straalt tot het bijna licht geeft.

Het voelt een soort hemels.

Het voelt een soort onwerkelijk.

En je besluit om even een van de bloemen die je daar ziet aan te raken.

En je kijkt zo naar je eigen hand terwijl je rijkt naar deze bloem.

En je ziet dat ook jouw hand straalt.

Het is jouw hand,

Maar het straalt ook.

Er straalt een soort energie vanaf.

En je kijkt zo om je heen en beseft hoe de levensenergie door alles heen loopt.

Dat alles zo met elkaar verbonden is dat jij er helemaal bij hoort.

En dat in jouwzelf enorme levenskracht zit.

Dat jij zelf een enorme levenskracht hebt.

Dat jij zelf net als al deze planten,

Bloemen en alles wat je daar ziet,

Wat straalt,

Dat jij ook energie bent.

Onderdeel van een groter geheel.

Je voelt je volledig verbonden.

Diep in deze natuur.

Diep in jezelf.

En je weet dat deze plek nog oneindig veel meer te verkennen heeft.

Deze tuin.

De tuin van aspecten van jezelf.

De tuin van de natuur.

De tuin van jezelf.

De tuin die oneindig groeit.

En waar steeds nieuwe dingen te ontdekken vallen.

Je voelt je verwonderd over het leven,

Maar ook over jezelf.

Je hoort hier helemaal bij.

Je ervaart een diepe,

Diepe rust.

Herkenning.

Voldoening.

En je besluit hier in deze tuin nog een beetje te gaan wandelen,

Op zoek naar een plekje om dieper tot rust te komen,

Om eventjes te gaan slapen.

Dus je wandelt.

En je ziet op een gegeven moment een plek die voor jou super comfortabel eruit ziet.

Misschien is het een groot bed,

Misschien is het warme gras,

Misschien is het een zacht kleed.

En jij besluit om daar rustig op te gaan liggen.

En terwijl je daar ligt en jezelf helemaal comfortabel voelt,

Laat je jezelf dieper ontspannen.

Vervuld.

Tevreden.

Vol vertrouwen in jezelf.

En laat jezelf helemaal wegzakken.

In een diepe,

Herstellende,

Rustgevende slaap.