Nefes Alanı ve Takdir

Bir şeyi inkâr ettiğimizde ya da itmeye çalıştığımızda, onunla savaşırız. Ama fark ettiğimizde ve "evet, şu an bu var" diyebildiğimizde, o deneyim üzerimizdeki baskısını kaybeder. Direniş çözülür, zihin ve beden rahatlar. Bu yaklaşım, hem kendimizle olan ilişkimizi dönüştürür hem de hayatla daha derin bir bağ kurmamıza yardımcı olur. Kabullenmek, pes etmek anlamına gelmez. Aksine, neyin gerçekten olduğunu görebilmek ve ona yer açmak, içsel dayanıklılığı ve açıklığı besler. Zor duygularla, belirsizlikle veya kayıpla yüzleşirken bu güç hayati önemdedir. Hayatımızdaki küçük veya sıradan gibi görünen şeyleri takdir etmeye başladığımızda, tatmin ve mutluluk duygusu derinleşir. Bu da zihin için bir şifadır; çünkü zihin genellikle eksik olana odaklanır. Takdir etmek, olanı yeterli görebilmeyi öğretir.