Samhain Meditatie: Overgang en Verbinding (met muziek)

Welkom,

Lieve luisteraar.

Vandaag komen we samen in een bijzonder,

Bijna heilig moment van het jaar.

Het is Soën,

Een van de oudste Keltische feesten,

Dat al duizenden jaren wordt gevierd door mensen die diep verbonden waren met de aarde en haar cycli.

Soën markeert het einde van de oogsttijd.

Het is het moment waarop de velden leeg zijn,

De vruchten zijn geplukt en het land gaat heel langzaam over in de ruststand.

Mijn naam is Charlotte Ruitenberg en ik nodig je uit om samen met mij deze reis te maken.

Een geleide meditatie om de kracht en de betekenis van Soën te eren.

De oude verhalen vertellen ons dat juist in deze tijd van het jaar de sluier tussen de werelden dunner is.

Dat betekent dat contact met onze voorouders,

Met hen die ons voorgingen,

Dichterbij en voelbaarder kan zijn.

Het is een tijd van herinnering,

Van eerbied en een tijd van dankbaarheid.

En ook een tijd van bezinning,

Een tijd om stil te staan bij de cyclus van leven en dood.

Maar ook bij de vergankelijkheid die de herfst ons zo duidelijk voorhoudt.

En bij de belofte van nieuw begin die in de stilte van de winter geboren wordt.

Misschien voel je nieuwsgierigheid.

Misschien herken je een zachte weemoed of juist een diepe rust.

Wat er ook in jou opkomt,

Laat het welkom zijn.

Alles mag er zijn tijdens dit moment voor jezelf.

Een uitnodiging om de drukte van de dag achter je te laten.

Om even stil te worden en jezelf open te stellen voor de betekenis van deze overgangstijd.

Mag ik je vragen om je ogen te sluiten.

Probeer maar eens om de buitenwereld voor een moment te laten vervagen.

En breng dan je aandacht naar binnen.

Naar jezelf.

Naar dit moment.

Focus even op je ademhaling.

Adem langzaam in door je neus.

En langzaam uit door je mond.

Voel hoe elke ademhaling je dieper naar binnen draagt.

Naar een plek voor jouzelf.

Een plek van rust en aanwezigheid.

Til je schouders eventjes hoog op tot aan je oren.

Hou ze daar even vast.

En laat ze maar naar beneden zakken.

Alsof de zware lasten die je met je meedraagt van je af mogen glijden.

Dit doen we nog twee keer.

Schouders op.

Hou vast.

En laat ze maar naar beneden vallen.

Nog een keer schouders hoog op.

Even vasthouden nog.

En laat ze maar zakken.

Leg je handen rustig ontspannen in je schoot of op je benen.

Wat voor jou goed voelt.

Voel hoe de grond onder je stevig en dragend is.

Blijf je concentreren op je ademhaling.

Adem in door je neus.

Adem uit door je mond.

Voel hoe je lichaam met elke ademhaling een beetje meer mag landen in het moment.

Je wordt gedragen door de prachtige aarde zelf.

Stevig.

Betrouwbaar.

Veilig.

Je hoeft niets te doen.

Nergens heen te gaan.

Alleen maar hier zijn.

In dit moment voor jezelf.

In deze mooie tijd van zowen.

Zowen is de poort naar de donkere helft van het jaar.

Een overgangsmoment waarin de natuur ons uitnodigt om stil te worden.

Om de beweging van buiten naar binnen te volgen.

En om de kracht van het duisternis te herontdekken.

Stel je voor dat je je in een stille heldere herfstnacht bevindt.

De lucht is fris en koel.

Prikkelend op je huid.

Boven je glinstert de hemel.

Diep en donker.

Bezaaid met sterren die lijken te fluisteren dat je deel bent van iets oneindigs groots.

Rondom jou staan de bomen.

Krachtig en indrukwekkend.

Hun bladeren zijn gevallen en hun takken strekken zich naakt uit naar de lucht.

Kale takken zonder blad.

Maar ze zijn niet zwak.

Ze zijn juist sterk in hun eenvoud.

Omdat ze weten dat dit de tijd is om energie te sparen.

Om terug te keren naar de kern.

Onder je voel je de aarde.

Stevig.

Daadkrachtig.

Vol leven.

Ook al lijkt ze aan de oppervlakte stil.

De velden zijn leeg.

De oogst is binnengehaald.

En wat overblijft is rust en voorbereiding.

De aarde keert zich naar binnen om zich te herstellen.

Zodat ze in de lente opnieuw kan geven.

Breng je aandacht terug naar je ademhaling.

Neem bij elke inademing kracht en stabiliteit van de aarde in je op.

Voel hoe ze je voet bij een teug lucht.

Hoe ze je verbindt met haar eeuwige cyclus van groei,

Rust en vernieuwing.

Met elke uitademing laat je los wat zwaar is.

Wat je niet langer hoeft te dragen.

Net zoals de bomen hun bladeren loslaten,

Zo mag jij spanning,

Zorgen en oude patronen laten gaan.

En dan merk je de duisternis om je heen.

Voel hoe de lucht in je ligt.

Hoe ze je zacht en veilig omhult,

Als een deken waarin je mag wegzinken.

Deze duisternis is niet leeg en niet bedreigend.

Ze is vol mogelijkheden,

Vol belofte.

Zoals een zaadje dat diep in de donkere aarde rust,

Wachtend op het juiste moment om te ontkiemen.

Laat je in deze stilte dragen.

Laat de duisternis je herinneren dat het rustpunt net zo belangrijk is als de beweging.

Dat de nacht net zo waardevol is als de dag.

En dat elk einde slechts de voorbereiding is op een nieuw begin.

In de omhullende stilte van de duisternis verschijnt een zachte gloed.

Voor je,

Midden in het donker,

Ontwaakt een kleine vlam.

Het is een kaars.

Eenvoudig en toch roods in haar betekenis.

Het warme licht flikkert en danst alsof het jou begroet.

Alsof het jou uitnodigt om dichterbij te komen.

Je stapt langzaam naar voren.

Met elke pas voel je meer warmte op je huid.

Een zachte gloed die je omhult.

Hoe donker de nacht ook is,

Dit licht straalt helder en onverstoorbaar.

Het is het symbool van jouw innerlijke vlam.

Het is dat stille,

Onverwoestbare deel van jou dat nooit dooft.

Zelfs wanneer het leven zwaar voelt.

Zelfs wanneer je verdwaalt in verdriet of twijfel.

Dit licht blijft altijd branden,

Diep in jou.

Breng je aandacht weer terug naar je ademhaling.

En neem nu drie diepe ademhalingen.

Bij de eerste inademing voel hoe je dit licht in je hart opneemt.

Alsof de vlam een deel van jou wordt.

Bij de uitademing laat het zich verspreiden door je borst,

Je armen,

Je handen.

Bij de tweede inademing zie hoe het licht groter wordt,

Warmer,

Helderder.

Alsof jouw hele lichaam gevuld wordt met zachte stralen.

Bij de uitademing verspreid het licht door je buik,

Je benen,

Je voeten.

Bij de derde inademing omarm het licht volledig.

Voel hoe je er één mee wordt.

Bij de uitademing straal het naar buiten zodat het zich verspreidt om je heen.

Een beschermende cirkel van warmte en helderheid.

En terwijl je zo in dit licht staat,

Voel je dat je niet alleen bent.

Sowen is een tijd waarin velen geloven dat de sluier tussen de werelden dunner wordt.

Zo dun als de nevel die over het land hangt in een stille herfstnacht.

Het is een heilig moment van verbinding met de generaties die ons voorgingen.

Met hun wijsheid,

Hun fouten en lessen,

Met hun liefde en kracht.

Misschien zie je in de gloed van de vlam gezichten die je herkent.

Misschien voel je slechts een aanwezigheid,

Een zachte aanraking.

Rustgevend weten.

Je hoeft niets te forceren.

Alles mag zich op zijn eigen manier aan je tonen.

Hun aanwezigheid vult de ruimte met een zachte energie.

Alsof de lucht zelf doordrenkt is van herinneringen en geborgenheid.

Ze zijn vriendelijk,

Warm en liefdevol.

Misschien herken je een gezicht.

Een grootouder,

Een ouder,

Een broer of zus.

Of misschien iemand die je alleen kent uit verhalen of foto's.

Misschien zijn het verre voorouders,

Duizenden jaren terug,

Die jij nooit bewust hebt ontmoet.

Maar die jouw bloed en botten,

Jouw naam en jouw verhaal dragen.

En misschien is er geen gezicht,

Geen vorm,

Maar slechts een gevoel van aanwezigheid.

Een veld van liefde.

Een zachte trilling.

Een weten dat je gedragen wordt.

Voel hoe ze dichterbij komen.

Niet om te oordelen.

Niet om iets van jou te eisen.

Maar om jou te steunen.

Om jou te herinneren dat je nooit alleen staat.

Voel hun liefde als een omhulling.

Een zachte deken die je verwarmt.

Neem een moment om in stilte te luisteren.

Misschien brengen ze jou een boodschap.

Of misschien is het genoeg om hun nabijheid te voelen.

Hun liefde.

Hun kracht.

In dit licht verbind je je met je eigen kern en met de stroom van levens die voor jou kwamen.

Jij bent een deel van een groter geheel,

Gedragen door een lijn die door de tijd heen reikt.

Laat dit licht je herinneren dat je nooit alleen reist.

Alsof fluisteringen je bereiken.

Wij staan achter je.

Wij hebben het pad voor je geopend.

Jij hoeft het niet alleen te dragen.

Neem dit moment om stil te danken.

Je kunt in gedachten fluisteren of zachtjes hardop.

Dank jullie wel voor het pad dat jullie voor mij hebben geopend.

Dank voor jullie kracht.

Voor jullie liefde.

Voor jullie leven dat ook in mij voortleeft.

Ik eer jullie en ik draag jullie met mij mee.

Blijf nog even in deze stilte.

Laat dit gevoel van verbinding diep in je hart landen.

Voel hoe jouw hartslag één wordt met de stroom van harten die door de tijd heen hebben geklopt.

Van generatie op generatie.

Tot in jou.

Hier en nu.

En weet,

Waar jij ook gaat,

Je draagt hen altijd bij je.

Hun wijsheid.

Hun liefde.

Hun licht leeft voort in jou.

Zo'n is ook de tijd van loslaten.

Een heilige overgang waarin de natuur ons haar grootste les laat zien.

Niets is blijvend en juist in het loslaten ligt de kiem van vernieuwing.

Kijk naar de bomen om je heen in dit innerlijke landschap.

Hun takken staan vol kleur.

Rood,

Goud,

Oranje.

Maar langzaam,

Heel langzaam laten ze hun bladeren los.

Geen boom houdt vast.

Alles mag vallen.

Zacht,

Vertrouwend,

Dat de aarde opvangt wat neerdaalt.

Stel je nu voor dat jij in dit bos staat.

De grond onder je voeten is bedekt met een tapijt van bladeren dat zacht ruist bij elke ademhaling.

Je handen houd je voor je.

En in die handen draag je symbolisch alles wat je niet langer met je mee wilt nemen.

Misschien zijn het zorgen die je blijven achtervolgen.

Misschien patronen die je steeds opnieuw herhaalt,

Ook al weet je dat ze jou niet langer dienen.

Misschien angsten die je klein houden.

Of gewoontes die je kracht wegnemen.

Kijk ernaar.

Erken dat ze er zijn.

En weet,

Dit is het moment om los te laten.

Voel hoe je borstkast zich vult bij een diepe inademing.

En met elke uitademing laat je één van die lasten los.

Zie het uit je handen glijden en veranderen in een blad.

Een blad dat zachtjes van je weg dwarrelt,

Meegenomen door de wind.

Kijk hoe het blad ronddanst in de lucht,

Zich moeiteloos laat dragen.

Het dwarrelt langzaam neer,

Raakt de aarde aan en wordt opgenomen in haar donkere voedende bodem.

Daar mag het verteren.

Daar wordt het omgevormd.

Niet verloren,

Maar getransformeerd tot voeding voor nieuw leven.

Herhaal dit ritueel.

Elke uitademing brengt een nieuw blad.

Zorg na zorg.

Angst na angst.

Gewoonte na gewoonte.

Alles wat jij loslaat,

Wordt opgenomen door de aarde,

Met liefde en met zachtheid.

Voel hoe je lichter wordt.

Alsof je schouders ruimte krijgen.

Alsof je borstkas opent.

Alsof je adem vrijer stroomt.

Alsof er opnieuw plaats ontstaat voor hoop,

Voor vertrouwen,

Voor een nieuw begin.

Sta nog een moment in dit bos.

Zie hoe de bomen zonder weerstand loslaten.

En vertrouw erop dat jij dit ook mag doen.

Wat jij laat gaan,

Maakt ruimte voor iets dat nog geboren wil worden.

Zoals de aarde rust in de winter en zich voorbereidt op de lente,

Zo bereidt ook jouw ziel zich voor op nieuwe groei.

Adem nog één keer diep in.

Ontvang de frisse lucht van dit bos.

En adem langzaam uit.

Laat opnieuw los.

Voel,

Jij bent lichter.

Je bent vrijer.

Je bent klaar om ruimte te maken voor wat komen gaat.

Zoën markeert het begin van het Keltische Nieuwe Jaar.

Het is het moment waarop de oogst voltooid is.

De aarde zich terugtrekt in rust.

En de stilte en duisternis de ruimte krijgen om nieuw leven in zich te dragen.

Uit deze stilte.

Uit deze diepte wordt het zaad van de toekomst geboren.

Alles begint in het donker.

Sta hier even bij stil.

Voel hoe dit moment niet alleen buiten je plaatsvindt,

In de natuur en de seizoenen,

Maar ook in jou.

Jij bent deel van dezelfde cyclus.

Ook in jou is er een plek waar stilte leeft,

Waar donker niet bedreigend is.

Maar vruchtbaar en vol mogelijkheden.

Neem nu een moment om een intentie te zetten voor dit Nieuwe Jaar dat met Zoën begint.

Vraag jezelf,

Wat wil ik meenemen in de komende cyclus?

Wat mag er in mij groeien?

Wat mag er bloeien?

Wat wil ik voeden?

Misschien komt er vanzelf een zin in je op.

Misschien klinkt er een fluistering vanuit je hart.

Of misschien voel je een beeld,

Een kleur,

Een energie die bij jou hoort.

Alles wat komt is goed.

Als je inspiratie zoekt,

Kan je deze woorden overwegen.

Ik vertrouw de cyclus van het leven.

Ik laat los wat mij niet langer dient en open me voor het Nieuwe.

Ik leef vanuit licht en liefde,

Ook in tijden van duisternis.

Kies de woorden die jou raken en herhaal ze maar zachtjes in jezelf.

Laat ze niet alleen een gedachte zijn,

Maar voel hoe ze zich in jou nestelen.

Zie deze intentie als een zaadje dat je nu met zorg in de aarde plant.

Stel je voor dat je met je handen een klein gat maakt in de donkere voedende grond.

Je legt je zaadje erin.

Jouw intentie.

Jouw wens.

Jouw keuze.

En dan bedek je het zacht met aarde.

Vertrouw het daar maar toe.

Dat het daar in de stilte en in de schaduw rusten mag.

Je weet dat in de komende maanden terwijl de wereld donker en stil is,

Dit zaadje kracht verzamelt.

En wanneer de tijd rijp is in de lente,

Zal het zich openen en nieuw leven brengen.

Voel hoe dit zaadje veilig in jou aanwezig is.

Jij draagt het.

Jij bewaart het.

En jij voedt het door je aandacht en je liefde.

En dan,

Langzaam,

Keer je weer terug naar je ademhaling.

Voel de lucht die door je neus naar binnen stroomt.

Koel en verfrissend.

Voel de warmte van je uitademing die zacht uit je lichaam ontsnapt.

Adem diep in.

En langzaam uit.

Voel opnieuw de stevigheid van de aarde onder je.

Die jou draagt.

De aarde die jou altijd opvangt.

Voel ook het zachte licht van de kaars dat nog steeds in je hart brandt.

Een herinnering dat er altijd licht in jou aanwezig is,

Zelfs in de diepste duisternis.

Breng zachtjes beweging terug in je lichaam.

Beweeg je vingers.

Je tenen.

Rol je schouders even los,

Alsof je nog een laatste rest van spanning van je afschudt.

En wanneer je er klaar voor bent,

Open je langzaam je ogen.

Voel dat je terugkeert.

Niet meer dezelfde als toen je begon.

Jij draagt nu de wijsheid van Soen in je.

De kracht van je voorouders achter je.

En de zachtheid van jouw intentie voor je.

Je keert terug met een innerlijk gevoel van balans,

Van vertrouwen en nieuw begin.

Soen zegent jou.

En door jou stroomt dit nieuwe jaar binnen.

In de stilte van de duisternis ontkimt het zaad van nieuw leven.

Wat wij loslaten,

Maakt ruimte voor wat geboren wil worden.

Dank je wel dat je hier was.

Ik wens je een prachtig Soen toe.

TV Gelderland 2021