Voor Ieder Die Verkrampt En Vastklampt

Hey,

Wat fijn dat je er bent.

Neem een comfortabele positie aan,

Zittend of liggend.

En sluit je ogen.

Neem een diepe inademing in.

En een diepe uitademing uit.

In door je neus.

En uit door je mond.

Neem de ruimte en tijd voor mijn woorden.

Ze zullen niet altijd makkelijk zijn en je mogelijk raken.

Ervaar maar wat er met je gebeurt als je mijn woorden hoort.

En maak je geen zorgen,

Alles wat je erbij voelt en denkt mag er zijn.

Neem een diepe inademing in.

En een diepe uitademing uit.

Je wilt zoveel en je wilt het zo graag.

Je kan je helemaal vastklampen in het leven.

Hetgene waar je het meest voor voelt knijp je fijn en laat je niet meer los.

Alles wat je klein knijpt en fijn knijpt stopt met ademen.

En zonder zuurstof is er geen leven.

Verkrampen is angst.

Vastklampen is angst.

Iets zo graag willen dat je zo bang wordt om het kwijt te raken dat het enige wat je nog kan doen is fixeren op dat ene ding.

Maar wat je ook voelt is hoe dat stukje in jou langzaam sterft.

Samen met hetgene wat je zo lief had en zo lief hebt.

Je vergeet in je handelen dat alles leven nodig heeft om te bestaan.

In de verkramping en vastklamping raken je aanvankelijke intenties en waarden kwijt.

Je beweegt niet meer vanuit een puur hart.

De liefde is kwijt,

De flow van het leven is afgeknepen.

In je eigen leven begint het leven af te nemen,

De flow is kwijt.

Je rent jezelf finaal voorbij.

Of ren je weg van de liefde en het leven omdat niks engers is dan het leven.

Zelfs niet de angst die je langzaam van binnen opeet en geen stukje meer overlaat voor jou.

Maar wat nou als jij je plek inneemt,

Aan tafel en op reset drukt.

Stop de verkramping,

Stop de vastklamping,

Neem rust.

Plaats je leven in perspectief.

Waarom is dat ene ding zo belangrijk?

Waarom ben jij eigenlijk echt hier?

Waar draait jouw leven om?

Kan je het een beetje loslaten?

Kan je het een beetje loslaten?

Kan je het een beetje loslaten?

Kan je het een beetje loslaten?

Kan je het een beetje loslaten?

De liefde weer wat ruimte geven en het leven echt toelaten.

Wat als je de angst laat varen,

Al is het maar voor even.

Durf je het leven voor een moment vertrouwen?

Geloof je dat het leven je de weg zal wijzen?

Wat zou er gebeuren als je ontspant en het leven laat stromen?

Je gebalde vuisten laat ontspannen en loslaat wat je zo krampachtig probeert vast te houden.

Misschien komt er dan wel ruimte vrij voor dat ene ding wat je eerst verkrampen deed en waarvan je wil dat het weer gaat stromen,

Dat het weer gaat leven en geven.

Misschien is het met loslaten dat de stroom van de liefde je weer de weg doet vinden naar je hart.

Durf je te leven?

Jij bent hier gekomen om te leven.

Jij mag leven,

Jij hebt toestemming om je leven ten volste te leven.

Overwin je angst en vind ruimte voor liefde.

Ruimte voor ontspanning en ruimte voor rust.

Want vanuit een plek die gevoed wordt door rust en liefde begint het leven te stromen.

Begint je creativiteit te floreren en begint je hart te groeien.

Leef in alle geuren en kleuren.

En soms zal je verkrampen en soms zal je ontspannen.

Als je maar weet dat je het leven ten volste mag omarmen en dat met liefde de stroming ontstaat en de energie vrij spel krijgt om door jou heen te werken en dat de stroming van het leven jou de weg leidt op jouw pad.

En je doet wandelen over een weg vol liefde.

En soms neem je even een zijpad naar angst.

Raak je verstrikt in de takken en bomen van een zeer donker bos.

Maar weet je ook dat door je te laten meevoeren met het beekje in het verstrikkende bos je uiteindelijk weer op het pad daar liefde komt en je leven ten volste kan leven.

Neem het niet te nauw want soms raak je verstrikt.

Neem het niet te nauw want soms raak je verstrikt.

Maar probeer dan weer om elke keer je weg weer terug te vinden en het pad des levens ten volste te bewandelen.

Want daarom ben jij hier.

En daarom mag jij hier zijn.

Neem een inademing in.

En een uitademing uit.

En voel je voeten.

Voel je vingers en voel het leven in je lichaam.

Open je ogen.

Open je ogen.

Neem een stukje rust en liefde mee je dag in.

Of je nacht in.

Ik wens je een leven vol liefde en licht.

Waarin je met een korreltje zout in rust je pad kan bewandelen.

Waar je ook elke keer mag leren en mag groeien als je even verdwaalt.

Dank je wel.

Ik wens je een heel fijn leven.