Bergmeditatie

De bergmeditatie.

In deze oefening neem ik je mee met het beeld van een berg om je te verbinden met alle eigenschappen van een berg,

Die mee te nemen in het dagelijks leven en tijdens meditatie.

Maak allereerst de overgang van je activiteiten van zojuist naar nu,

Het hier komen zitten.

Neem een houding aan waar je zowel ontspannen als stevig en recht op zit.

Je ruggengraad is mooi lang en de kin een klein beetje naar binnen getrokken.

Neem even de tijd om aan te komen in deze zithouding.

Haal dan drie keer diep adem,

In en uit,

Met aandacht.

Ik wil je vragen om het beeld van een berg op te roepen.

Dat kan een beeld zijn die je ooit in het echt hebt gezien,

Maar dat kan net zo goed een foto zijn,

Een schilderij of een beeld uit je fantasie.

Kijk maar wat als eerste zich aandient en neem zo eens de tijd om deze berg te bekijken.

Misschien is het een berg met een spitse top,

Misschien is het juist een vlakkere top,

Meerdere toppen.

Neem zo ook eens de tijd om het landschap voor je te zien.

Misschien kan je wat dichterbij,

Wat meer inzoomen,

Om zo van alle kanten de berg te bekijken.

Dan wil ik je vragen om je voor te stellen dat je de berg als het ware in jezelf brengt.

Je gaat zitten als een berg.

Je zit vlak en de benen zijn de stevige basis,

Blanken en schouders de zijkanten van de berg,

En je hoofd de top.

Zo zit je,

Stevig als een berg.

Op deze manier kunnen we ons verbinden met een aantal eigenschappen van de berg.

Roerloosheid,

Stevigheid,

Allerlei aspecten die we ook binnen ons zelf kunnen vinden.

Een berg heeft te maken met wisselende omstandigheden.

Kan nacht zijn bij de berg.

Misschien een volle maan en vonkelende sterren.

Misschien is het pikke donker en overdag schijnt de zon,

Die alles weer verlicht.

Maar zo zijn er ook wisselende seizoenen.

In de lente komen bloemen uit,

Wordt het misschien groen,

Komen dieren uit hun winterslaap.

In de zomer kan het warm zijn,

Veel zon,

Misschien ook juist zomerse buien.

In de herfst wordt het blad bruin en laat het los.

In de herfst regen en wind,

Het wordt kouder.

In de winter is er misschien wel sneeuw en ijs.

Is het koud,

Zijn de dagen korter.

Welk seizoen er dan ook is,

Voor de berg maakt het niet uit.

De berg is gewoon berg.

Het kan zijn dat er mensen de berg bezoeken.

Dat ze willen beklimmen,

Willen wandelen,

Willen picknicken.

De mensen zouden teleurgesteld kunnen zijn wanneer de toppen bijvoorbeeld in mist gehuld zijn.

Voor de berg doet het er niet toe.

Wie nou te zien is of niet,

Hij is er gewoon.

Of er nou veel dieren wonen of weinig,

Veel begroeiing is of niet,

De berg is stil,

Zichzelf,

Roerloos.

In ons dagelijks leven hebben we ook te maken met verschillende seizoenen en omstandigheden.

Er zijn momenten waarop we blij en gelukkig zijn,

Alles goed lijkt te gaan.

Er zijn ook momenten waarop er veel gebeurt,

Verdrietig,

Gespannen zijn.

Maar het beeld van de berg herinnert ons eraan dat al die omstandigheden ons niet veranderen.

Maar we kunnen ons verbinden met de kracht van de berg,

De stevigheid,

Onwrikbaarheid.

Door zo regelmatig te oefenen met het beeld van de berg,

Kan je in het dagelijks leven hiermee contact maken.

Deze eigenschap.

Neem zo nog een tijdje om te zitten als een berg,

Totdat je het belletje hoort.

En neem zo de tijd om weer de overgang te maken naar de volgende bezigheid.

En kijk of je het element van de berg mee kunt nemen.