Visualisatie - De moeder in jou mag rusten en ontvangen

Welkom bij deze visualisatie.

Maak het jezelf comfortabel.

Vind een plek waar jouw lichaam kan rusten.

Dit is jouw tijd.

Vertraag in je beweging.

En zorg dat je het echt heel comfortabel maakt voor jezelf.

Op een plek waar jij even ongestoord kunt zijn.

Sluit dan rustig je ogen.

Adem een paar keer rustig in en uit.

Zonder het te willen veranderen.

Het is precies zoals het is nu.

En dat is oké.

Je laat je hoofd rusten,

Je laat je kaken los.

Je laat je schouders zakken.

En je armen worden aangenaam zwaar en zacht.

Je voelt hoe je rug ondersteund wordt door de ondergrond.

En dat je adem vanzelf wat dieper naar je buik toe gaat.

Je buik wordt aangenaam zacht.

Je bekken aangenaam zwaar.

Worden ook aangenaam zwaar en zacht.

Helemaal tot in je voeten.

En met iedere uitademing laat je een beetje spanning uit je lichaam los.

Voel hoe je schouders zachter worden.

En ja,

Misschien is dat soms even gevoelig.

Je kaken worden losser.

Je borstkas ruimer.

Stel je voor dat je op een rustig plek bent in de natuur.

Misschien een open veld.

Een prachtig rustig strand.

Of een tuin vol bloemen.

Er is zonlicht,

Maar het is niet fel.

Je voelt de aarde onder je.

Stevig.

Prachtig,

Krachtig en warm.

En dan verschijnt ze,

De moeder in jou.

De vrouw die altijd klaar staat.

Die voelt wat anderen nodig hebben voor ze erom vragen.

Die draagt.

Zorgt.

Geeft.

En soms vergeet om te ontvangen.

Kijk eens goed naar haar.

Misschien ziet ze er moe uit.

Misschien houdt ze zich groot.

Misschien staat ze altijd aan.

Ga langzaam naar haar toe en zeg zacht en liefdevol.

Je hoeft het nu even niet te doen.

Niet voor je kinderen.

Niet voor de wereld.

Niet voor je partner.

Niet voor je moeder.

Niet eens voor mij.

En je ziet wat deze woorden met haar doen.

Je hoeft het nu even niet te doen.

Niet voor je kinderen.

Niet voor de wereld.

Niet voor je partner.

Niet voor je moeder.

Niet eens voor mij.

En je ziet wat deze woorden met haar doen.

Neem haar bij de hand.

Breng haar naar een plek van rust.

Een zachte stoel,

Een bed,

Een open plek in het gras.

Laat haar zitten.

Liggen.

Uitademen.

En dan fluit ze je.

Jij mag rusten.

Jij mag ontvangen.

Jij mag ook de liefde voelen die je zo vaak geeft.

Je bent niet alleen de gever.

Je bent een mens,

Een vrouw,

Die je mag ontvangen.

Leunen.

Ademen.

Zuchten.

Je hoeft het niet alleen te dragen.

En ook deze woorden komen nog een keer voorbij.

Jij mag rusten.

Jij mag ontvangen.

Jij mag ook de liefde voelen die je zo vaak geeft.

Jij bent niet alleen de gever.

Jij bent een mens,

Een vrouw,

Die je mag ontvangen.

Leunen.

Ademen en zuchten.

Je hoeft het niet alleen te dragen.

En terwijl ze daar ligt,

Zie je dat de natuur om haar heen reageert.

De zon verwarmt haar zacht.

De wind strilt haar gezicht.

De aarde onder haar zegt.

Ik draag jou ook.

Je hoeft het niet allemaal zelf te doen.

En ze voelt hoe fijn het is om gedragen te worden.

Om haar lichaam te laten rusten.

Zonder schuldgevoel.

Maar puur vanuit onvoorwaardelijke liefde.

Die ze nu voelt.

Op deze plek.

Voel nu wat er in jou verandert.

Misschien iets zacht,

Iets wat smelt.

Iets wat eindelijk ontspant.

Laat het helemaal binnenkomen.

En dan merk je dat je met haar versmelt.

Jij en de moeder in jou zijn één.

Jij voelt nu de warmte van de zon.

Het zachte briesje over je gezicht.

Jij voelt hoe de aarde jou draagt.

En je weet,

Ik mag rusten.

Ik mag ontvangen.

Ik mag de liefde voelen die ik zo vaak geef.

Ik mag ontvangen.

Leunen.

Ademen en zuchten.

Ik hoef het niet alleen te dragen.

Maar laat het helemaal binnenkomen.

Voel deze rust in iedere cel van jouw lichaam.

En voel hoe jouw spieren zachter en zachter worden.

Steeds meer loslaten.

Hoe heerlijk het is.

Om je onvoorwaardelijke liefde los te laten.

Te rusten.

Te ontvangen.

En je hart wordt warm.

Je schouders worden warm.

Je buik wordt warm.

En al je spieren worden heerlijk zacht.

In je armen.

In je benen.

Zelfs in je gezicht.

Je geniet van de rust.

Je geniet van de warmte.

Je voelt de onvoorwaardelijke liefde.

En het gaat helemaal vanzelf.

Want je weet nu.

Ik mag rusten.

Ik mag ontvangen.

En ik mag de liefde voelen die ik zo vaak geef.

Ik mag ontvangen.

Leunen.

Ademen en zuchten.

En ik voel dat ik gedragen word door de aarde.

En ik mag nu loslaten.

In deze heerlijke warmte.

In deze heerlijke zachtheid.

De moeder in jou mag rusten.

En jij mag er zijn precies waar je bent.

Adem een paar keer rustig in en uit.

Je beweegt je lichaam weer zachtjes.

En je weet dat je altijd naar dit gevoel terug kunt komen.

En als je eraan toe bent,

Open je ogen.

En neem dit gevoel met je mee de rest van de dag.

Of de komende dagen.

En dan rond je rustig af.

Dankjewel.