Van piekeren naar fijne dromen | Diepe slaapmeditatie

Welkom bij deze slaapmeditatie,

Die je kunt gebruiken om te ontspannen en in een diepe,

Herstellende slaap te vallen.

Ook als er nu nog veel gedachten zijn,

Als er nog spanning is,

Of piekeren,

Of als je al van alles hebt geprobeerd om in slaap te komen.

Of in slaap te blijven.

Installeer jezelf.

Vind de houding die je op dit moment het meeste comfort geeft.

Dit moment waarin het misschien nog druk is in je hoofd.

Sta even stil bij dat hoofd,

Bij je brein,

Je gedachten,

Om de goede dingen die het voor je doet te erkennen en waarderen.

De goede intenties die het heeft.

Erken en waardeer hoe je brein zijn best doet,

Om je te helpen,

Plannen te maken,

Om oplossingen te verzinnen,

Om je te waarschuwen voor gevaar,

Je diepere inzichten te geven.

Misschien werkt dit iets te hard.

Misschien is het niet altijd helpend wat het doet.

Misschien is het gewend te veel te doen.

Te vaak te waarschuwen.

En doet dat afbreuk aan jouw rust.

Jouw innerlijke rust en kalmte.

Neem toch even de tijd om je brein te bedanken.

Voor al die oprechte pogingen om je te beschermen.

Laat het weten dat je ervoor kiest om nu te rusten.

En dat het met je mee mag doen,

Dat je hoofd even niets meer hoeft.

Omdat rust je brein goed zal doen.

Het zal herstellen en vernieuwen.

Het zal helpen om alles wat er is langsgekomen,

De afgelopen uren,

De afgelopen dagen en de afgelopen weken te verwerken en ruimte te maken voor wat komt.

Adem rustig iets dieper in door de neus en laat langzaam en gelijkmatig los door de mond met een pfff-geluid.

Doe het nog eens,

Rustig en geleidelijk in zonder forceren en langzaam en gelijkmatig uit door de mond met een pfff-geluid.

Laat de adem langzaam terugkeren naar het eigen natuurlijke ritme.

Geef aandacht aan de adem,

Precies zoals die is.

Volg de golven van de adem,

In en uit.

Wetend dat bij elke inademing je longen worden gevuld met verse voedende zuurstof.

En dat bij elke uitademing afvalstoffen je lichaam verlaten,

Helemaal vanzelf.

De adem als voedende,

Reinigende beweging.

Je lichaam dat zichzelf voedt en reinigt.

Voel de ondergrond baaien op licht.

Nodig een gevoel van gedragen worden uit,

Een gevoel van gesteund worden,

Misschien zelfs van opgeteeld worden.

De ondergrond draagt je,

Zonder daar voorwaarden aan te verbinden.

Hoe je ook bent,

Wat je ook ervaart,

Wat er ook maar in je leven speelt.

Op elk moment word je gedragen en gesteund.

Ervaar de steun van de ondergrond,

Vertrouw op die steun.

Beslis om je te laten dragen,

Geef al je gewicht aan de ondergrond.

Laat alle spanning,

Al het vasthouden wegvloeien.

Van je voetzolen tot aan je kruin,

Van je kruin tot aan je voetzolen.

Stel je voor en ervaar hoe de adem door je hele lichaam stroomt,

Zonder iets aan de adem te veranderen.

Alleen maar voorstellen en voelen.

Een stroom ervarend richting je voetzolen,

Bij elke uitademing.

Een stroom ervarend richting je kruin,

Bij elke inademing.

Uit,

Richting de voeten,

Reinigend.

In,

Richting de kruin,

Voedend.

In en uit.

De adem stromend van de voetzolen naar de kruin en van de kruin naar de voetzolen.

Verzamel nu al je aandacht in je voetzolen.

Ontspan je voetzolen,

Laat ze zacht worden,

Laat ze zwaar worden.

Je hoeft nergens meer naartoe.

Je voeten mogen rusten.

Ontspan je hele voeten,

Je kuiten,

Je bovenbenen,

Je billen,

Het hele bekken.

En misschien merk je dat gedachten om je aandacht komen vragen.

En het is oké.

Het is natuurlijk.

Je hoeft er niet tegen te vechten.

Je hoeft er ook niet in mee te gaan.

Observeer die gedachten en laat ze voor wat ze zijn.

Richt je aandacht opnieuw op je lichaam.

Ontspan je buik,

Laat de hele buik los.

Alle organen in de buik ruimtegevend om te rusten.

Het hele gebied rondom het middenriff.

Nodig dit hele gebied uit om te ontspannen.

Ervarend hoe bij elke uitademing wat spanning wegvloeit.

En dat gevoel van gedragen worden,

Van zwaar rusten op de ondergrond,

Steeds aanweziger wordt.

De hele borst,

Je ribbenkast,

Allebei de schouders,

Ze hoeven niets te dragen,

Ze mogen rusten.

De schouderbladen,

De hele wervelkolom,

Van de nek tot aan het staartbeen en van het staartbeen tot aan de nek.

Ontspan je linkerarm en je rechterarm,

Linkerhand en rechterhand,

Ze hoeven niets vast te houden,

Ze hoeven niets te veranderen,

Te maken,

Te doen.

Je nek en je keel,

Ontspan je hele hoofd en misschien duiken er gedachten op,

Terwijl je je aandacht door je lichaam laat reizen en je meer en meer ontspanning toelaat.

Spanning laat wegstromen,

Mee met de adem,

Laat ze voor wat ze zijn,

Laat een reactie achterwegen,

Laat een oordeel achterwegen,

Laat je adem je voeden en reinigen,

Terwijl je je hele lichaam loslaat en je gedachten hun natuurlijke beweging laat voltooien.

Nodig een gevoel van zachtheid uit,

Een gevoel van compassie voor je lichaam en je brein,

Die zich zo voor je inzetten,

Van moment tot moment.

Gun ze rust,

Maak ruimte voor die rust,

Laat alle uitdrukking los van je gezicht.

Je hoeft niets over te brengen,

Je hoeft nu niemand te zijn.

Ontspan je tong,

Ontspan je wangen,

Ontspan alle kleine spieren rond je ogen.

En misschien is je adem langzamer geworden of lichter,

En misschien ook niet,

Het is oké.

Geef je brein toestemming om los te laten.

Stel je voor en voel hoe die overgebleven spanning nu naar beneden toe,

Door het matras,

Door de poten van het bed naar beneden vloeit,

Naar de grond,

Door alle lagen heen,

Afstand overbruggend,

Helemaal naar de aarde,

Dieper en dieper,

Verder en verder naar beneden,

Kanalen waar spanning doorheen stroomt,

Ook gedachten,

Ook beelden,

Ook emoties.

Voel de ruimte die ontstaat,

Een kalme leegte,

Ruimte tussen de gedachten,

Ruimte in het lichaam,

Door het loslaten,

Door het wegstromen.

Open nu je verbeeldingskracht,

Zie een beeld voor je van een poort die zich opent,

Een doorgang die je brengt naar een open plek midden in een bos,

Een wilderig herfstbos,

Met al wat bladeren op de zachte,

Verende ondergrond,

En nog wat bladeren aan de takken in de mooiste herfstkleuren.

De zon schijnt door die takken heen,

Op je gezicht,

Op je handen.

Je voelt de frisse,

Aangename bries op je wangen.

Je geniet van de geuren van de herfst,

Het mossige,

Het warme,

De comfortabele geuren van oogst en overvloed,

Van loslaten en ontvangen tegelijkertijd.

Er zijn al wat paddenstoelen,

Elke paddenstoel uniek.

Alles heeft zijn eigen vorm,

Volgt zijn eigen proces,

Terwijl al het leven samenwerkt in dit rijke,

Aangename bos.

Je slentert over een paadje,

Stap voor stap vooruit,

In de richting van het ruisen van water.

Water dat roomt over gladde stenen en wortels.

Water dat zijn eigen weg kiest.

Het geluid van water in beweging.

Ontelbare druppels die onderweg zijn.

Het lopen voelt aangenaam.

Je voeten op de zachte bosgrond.

Je hoofd omringd door koele lucht.

De zon op je huid.

Elke stap voel je je meer verbonden,

Meer één met dit bos.

Al snel zie je het stromende water.

Het oppervlak dat glinstert in de zon.

Zoveel kleine spiegelingen in de beweging van het water.

Je luistert naar het intense ruisen van de stroming.

Je voelt je kalm.

Je bewondert de kracht van het water.

Onvoorspelbaar en voorspelbaar tegelijk.

De weg die het vanzelf gaat.

Om en over obstakels heen.

Geleidelijk een eigen bedding inslijpend.

En je merkt,

Terwijl je naar deze stroming kijkt,

Dat al die eigenschappen van het water weer spiegelingen zijn van eigenschappen van jezelf.

Die zelfverzekerde,

Voortstuwende kracht.

Je voelt die groter worden in jezelf.

Het vermogen om op elk moment de juiste richting te kiezen.

Zonder analyseren.

De weg die past binnen het grotere geheel.

De vaardigheid om volledig jezelf te zijn.

In alle omstandigheden.

Al deze eigenschappen van het water.

Je voelt ze groeien in jezelf.

Terwijl je verder loopt over het pad.

Dieper en dieper het bos in.

Dankbaar voor wat de stroming je heeft laten zien.

Je merkt op dat het ruizen zachter klinkt.

Terwijl je verder en verder loopt.

Stap voor stap naar beneden.

Een heuvel af.

Stap voor stap.

Over sappige boomwortels.

Over mos in alle kleuren.

Over blaadjes die net zijn gevallen.

Naar beneden in tien stappen.

Beneden naar een fijne open plek.

Een vlakker stukje waar een hutje staat.

Een hutje waar een vuurtje brandt.

Naar beneden in tien stappen.

Tien.

Je voelt je verbonden met dit bos.

Meer en meer met elke stap.

Negen.

Je realiseert je,

Ook de bomen,

Ook het mos,

Kwaliteiten heeft die je in jezelf herkent.

Acht.

Dat je jouw energie kunt laten stromen.

In de energie van dit overvloedige bos.

Zeven.

Het bos waarin het stroomt.

Het bos dat zichzelf ademt.

Net zoals het in jou stroomt.

Zoals jouw lichaam zichzelf ademt.

Zes.

Naar beneden,

Naar die open plek.

Vijf.

Het hutje waarin het vuurtje brandt.

Vier.

En de diepere,

Onbewuste lagen van jou.

Drie.

De rust en de kalmte.

De kracht en de wijsheid.

Twee.

De stilte in het bos.

De stilte in jezelf.

Eén.

Helemaal beneden nu.

Dieper en dieper in het bos.

Dieper en dieper in jezelf.

Je staat voor het hutje.

Gemaakt van hout en mos,

Takken en bladeren en mooie afgeronde keien.

Met liefde en aandacht.

Met alle comfort.

Het ziet er prachtig uit.

Zo knus en zo verzorgd.

Het ruikt heerlijk.

Het voelt er fijn.

Alles is aanwezig om het je gemakkelijk te maken.

Je gaat naar binnen en installeert jezelf.

Een gevoel van veiligheid in je hele lichaam.

Een gevoel van zorgeloosheid.

Van gemak.

Het gevoel dat het goed is,

Zoals het is.

Dat je goed bent,

Zoals je bent.

En misschien komen er,

Terwijl je uitrust,

Nog gedachten of beelden voorbij.

Of emoties.

Merk ze op en laat ze gaan.

Richt je aandacht op het rusten.

Zeg,

Ik zie je beeld.

Ik hoor je gedachten.

Maar op dit moment kies ik voor kalmte.

Op dit moment kies ik voor rust.

Lief hoofd.

Lief zenuwstelsel.

Ik laat jullie vrij.

Ik richt mijn aandacht op het rusten.

Het comfortabele rusten.

In dit hutje in het bos.

Het bos waar ik me mee verbonden voel.

Deel van een groter geheel dat leeft.

Waarin alles zijn rol heeft en zijn functie.

Ontstaat en vergaat.

Komt en gaat op alle niveaus.

Elk moment nieuw.

Elk moment uniek.

Fases die elkaar opvolgen.

Cellen die zich vernieuwen.

De dag die overgaat in de nacht.

En de nacht overgaat in de dag.

Seizoenen die elkaar opvolgen.

Zoveel natuurlijke processen.

Op microniveau en op macroniveau.

Gedachten,

Beelden die komen en gaan.

Laat ze los.

Laat ze hun natuurlijke proces vanzelf voltooien.

Laat ze los met de adem.

Met elke uitademing meer ruimte.

Laat ze los zoals blaadjes die van de boom afvallen.

Moeiteloos.

Helemaal vanzelf.

Het is zo gewoon om los te laten.

Om alles wat je niet meer dient te laten gaan.

Het blaadje is beter af op de grond.

Waar het verandert in voeding voor de bodem.

Terwijl de boom zich klaarmaakt voor de winter.

Loslaten is niet alleen ruimte maken.

Maar ook geven.

De energie,

De inhoud die niet meer dient,

Die niet meer past,

Die niet meer bijdraagt.

Een nieuwe plek gunnen in het geheel.

Waar het opnieuw kan bijdragen aan iets goeds.

Laat je hele lichaam los.

Laat los.

Ontspan je tenen,

Enkels,

Heupen,

De hele wervelkolom,

De schouders.

Ellebogen.

Polsen.

Vingers.

Nek en hoofd.

Ontspan je hele lichaam.

Terwijl je in dat fijne hutje ligt.

Zo rustig.

Zo veilig.

Eén met alles om je heen.

Deel van het grotere geheel.

In dat bos vol loofbomen.

Blaadjes die naar beneden dwarrelen.

Geholpen door een zachte bries.

Laat maar los.

Laat los zoals de bomen.

Laat de aarde het ontvangen en verwerken.

Je mag ontspannen.

Je mag uitrusten.

Je mag slapen.

De geur van het mos.

De kastanjes en dennenappels die overal liggen.

De kalmerende vogelgeluiden.

Dieren die hun voorraden aanleggen.

De warme kleuren die om je heen zijn.

Het gruis van de wind door de bomen.

Voorbereidend op de diepe rust van de winter.

Het verwerken en opladen van de winter.

Terwijl jij in dat knusse,

Warme hutje ligt.

Zo lang als je wilt.

De hele nacht door.

Elke inademing voedend.

Elke uitademing reinigend.

En ook al komen er misschien nog gedachten.

Alles in jou weet dat je er niet tegen hoeft te vechten.

En dat je je er niet door hoeft te laten meevoeren.

Dat je mag loslaten.

Dat het onderdeel is van een natuurlijk proces.

Dat zichzelf vanzelf voltrekt.

Terwijl jij je aandacht richt op het rusten.

Op vertragen en verwerken.

Op opladen.

Laat de adem alle onrust die misschien nog over is,

Afvoeren.

En steeds meer rust en kalmte aanvoeren.

Steeds meer ruimte,

Steeds meer openheid.

Dieper en dieper ontspannen.

Terwijl jij je aandacht richt op het comfort van het hutje.

Op de herfst die zich voltrekt in het bos buiten je.

De overvloed van de herfst.

Alle zaden op de bodem vol levenskracht.

De duizenden schitteringen van de zon op het water.

De vallende blaadjes in alle kleuren.

Het kalmerende geluid van het ruisen.

Alles wat groeit en vergaat op de bodem.

Zo vruchtbaar en vol belofte.

Moeiteloos en in balans.

Zo rustig en vredig.

Je mag ontspannen.

Je mag uitrusten.

Je mag slapen.

Er is niets te bereiken.

Niets te bewerkstelligen.

Je ervaring precies zoals die is.

Geef jezelf toestemming.

Geef jezelf gelegenheid om te rusten.

Er is geen haast om ergens te komen.

De dingen ontvouwen zich vanzelf.

Ademhaling na ademhaling.

Steeds verder loslatend.

Terwijl de schemering inzet.

De kleuren van de lucht veranderen.

De dieren hun eigen ritme volgen.

De wijsheid van de natuur in zich dragend.

Wijsheid die ook in jou is.

Die je in jezelf voelt.

Zo comfortabel in dat prachtige hutje.

In je kern.

Daar waar alles aanwezig is om te rusten.

De stilte van de nacht in je opnemend.

Een weerspiegeling van de stilte in jezelf.

De kalme,

Zilveren gloed van maan en sterren.

Een weerspiegeling van de kalmte in jezelf.

Laat je hele lichaam los.

Ontspan.

Ontspan je voeten.

Je onderbenen.

Je bovenbenen.

Allebei je heupen.

Je hele buik.

Ontspan je borst.

Laat beide armen los.

Je nek en je hoofd.

Ontspan je hele lichaam.

Laat los.

Je hoeft helemaal niets meer.

Alleen maar zijn.

Alleen maar rusten.

Alleen maar het proces zichzelf laten voltrekken.

Geef jezelf toestemming om te rusten.

Geef jezelf toestemming om alleen maar te zijn.