Meditatie Bij De Beek | Loslaten & Rusten in Zijn

Meditatie bij de beek.

Comfortabel zitten of liggen,

Als dat nu beter is voor je lichaam.

Een houding die wakker is,

Aanwezig.

En tegelijkertijd ontspannen.

Je mag jezelf toestaan dat je comfortabel kunt rusten op de ondergrond.

En misschien ook je bewustzijn van die ondergrond waar je lichaam op rust.

De vloer,

De aarde,

Diep naar beneden.

Dat je lichaam wordt gedragen.

Rust van geluiden om je heen.

Misschien de geluiden van de ruimte waarin je bent,

Waarin je je bevindt.

Geluiden van deze opname.

Een krabbelende bergbeekje.

Andere geluiden.

Rust van de adembeweging,

Diep in de buik.

De reizen en dalen van de buikwand.

De hoogte van je haren,

Het zwaartepunt in je lichaam,

Het centrum van je lichaam.

Wat onder de navel,

Diep in de buik.

Dit reizen,

Dit dalen.

Zoals het gaat.

Je lichaambewustzijn met alles wat daarin gaande is.

Het lichaam als proces met dingen die kloppen,

Tintelen,

Prikkelen misschien.

Stromen.

Temperatuurverschillen.

Beweging.

Alles is heel levendig.

Zowel in je,

Binnenin jouw lichaam,

Als om je heen.

Net als de levendigheid van het geluid van dat krabbelende bergbeekje.

Alles stroomt.

Misschien komen er gedachten op over dingen die spelen in je leven.

Of je geest mee bezig is.

Zorgen of plannen.

Herinneringen.

Als je wilt kun je je voorstellen dat als je zo'n gedachten ziet opkomen,

Dat je die meegeeft aan dat stroompje.

Dat het gewoon door kan stromen,

Weg kan gaan.

Net zoals het ook eigenlijk gekomen is.

En je aandacht weer openen voor het geluid van het water.

Geluid,

Daar kun je elke keer weer bij terugkomen.

Bewust van het geluid,

Steeds in verandering.

En bewust van de adem,

Ook steeds in verandering.

De beweging van reizen,

Van dalen,

Diep in de buik.

En alles wat opkomt,

Eenvoudig recht meelaten voeren door de stroom.

Niks hoeven gaan uitwerken,

Of vasthouden,

Of wegkrijgen.

Alles verandert vanzelf voortdurend.

Luister maar.

Aanwezig bij het leven zoals het is.

Bij jouw leven.

Zoals het is,

Precies nu,

Precies hier.

Elk moment.

Rusten in zijn.

Een geestesgesteldheid die niets zoekt.

Niet bezig is te streven naar iets.

Een niet zoekende,

Niet strevende geestesgesteldheid.

En jouw geest,

De geest,

De mind,

Is als die eindeloze blauwe hemel.

Onmetelijk.

Groot en stil.

En alles kan daarin bewegen.

Stromen.

Kabbelen.

Kloppen.

Vibrieren.

Tintelen.

Grote stille ruimte.

Zo nog wat blijven.

Verblijven.

Met wat er is.

Alleen dit.

Alleen dit.

Alleen dit.

En om de meditatie te beëindigen.

Misschien je ogen wat openen.

Rust van de omgeving waarin je je bevindt.

De geluiden.

Dichtbij,

Verlicht.

Misschien wat bewegen met je nek.

Met je vingers,

Je tenen.

Wat loom uitrekken.

Gapen.

Kijk maar wat nu behulpzaam is.

Om de overgang weer te maken naar de dag van vandaag.

De nacht van vandaag.

Weten dat je terug kunt komen bij deze stilte,

Deze rust.

Vanwaar uit.

Niets gedaan hoeft te worden.

Nog zo'n paar minuten.

Het geluid van de beek.

De wind en de bomen.

En jezelf.

Waarderen dat je deze tijd neemt voor jezelf.

Om te oefenen in die zijnsmodus.

Die zo vaak zo ontoegankelijk is voor ons.

Moge jij veilig en beschermd zijn.

Moge je vrede ervaren.

Moge jij leven met gemak en met vriendelijkheid.

Moge jij in harmonie zijn met jezelf en met alles om je heen.

Moge jij gelukkig zijn.