Als je het even niet meer zit zitten (en er met compassie op reageren)

Welkom bij deze meditatie.

Mijn naam is Jule en graag help ik jou om door middel van meditaties en talks weer innerlijke rust,

Ontspanning en balans te ervaren,

Zodat jij je weer verbonden voelt met jezelf en leeft met vertrouwen.

Als jij jij bent en leeft vanuit je hart,

Dan maken we samen de wereld een stukje mooier.

Op bijjule.

Com vind je meer meditaties en talks en allerlei andere inspirerende activiteiten zoals workshops,

Trainingen en retretes.

Mocht je voor deze meditatie een donatie willen doen vanuit je hart,

Dan wil ik je daar alvast onwijs voor bedanken.

Er zijn momenten in het leven van ieder mens,

Waar of wanneer je dan ook geboren bent,

Dat je denkt ik zie het niet meer zitten.

Ik heb geen idee wat ik moet doen,

Geen idee hoe mijn leven eruit gaat zien.

Ik voel geen vertrouwen,

Geen hoop.

Ik snap niks van het mens zijn.

Ik heb er gewoon even geen zin meer in.

Of dat je denkt,

Wat is het nut?

Waar doe ik dit eigenlijk allemaal voor?

Misschien wil je je kleiner maken en heb je zin om onder je dekbed te gaan liggen en denk je laat me,

Ga weg.

Misschien vloek je en tier je.

Misschien hel je de tranen uit je ogen.

Misschien word je stilletjes.

Misschien voel je je wiebelig en ontkoerst.

En weet je,

Dat is oké.

Echt.

Het is helemaal oké.

Het zou vreemder zijn als je dit soort momenten nooit zou hebben.

Dit is zo vreselijk normaal.

Misschien vergelijk je jezelf wel met iemand anders en is er de gedachte van,

Nou,

Die persoon heeft dat nooit.

Ik ben hier de enige in.

En realiseer je dan dat het logisch is dat dat soort gedachten oppoppen.

Je zit in pijn en in een stressresponse.

En wat er dan gebeurt is dat de mind zich vernauwt en jou heel erg isoleert.

Ik ben de enige.

Iedereen voelt zich goed behalve ik.

Ik ben hier helemaal alleen in.

Dit soort gedachten zijn alleen gewoon niet waar.

Deze gedachten kunnen wel veel kracht hebben.

Heel veel kracht.

Maar ze kloppen niet.

Realiseer je dat ze het resultaat zijn van jouw gemoedstoestand nu.

En dat dit een universeel en ook een fysiologisch proces is.

Zo werken emoties en lichaam en onze mind nu eenmaal.

Dit geldt voor iedereen.

De vraag nu aan jezelf is veel meer,

Kan ik mezelf toestaan dat ik me nu zo mag voelen?

Mag dit er zijn?

En de mind zal zich vanuit die primaire stressresponse misschien willen verzetten.

Van nee,

Ik wil dit niet.

Dit is een hele logische eerste reactie.

Belangrijk nu is om zo vriendelijk mogelijk met jezelf om te gaan.

Want juist dat is nu wat je nodig hebt.

Je hebt het al lastig.

Je voelt je al niet fijn.

Je ziet het misschien al even niet meer zitten.

Je hebt geen idee wat je moet doen.

En jezelf nu met oordeel of kritiek benaderen is dubbelopnarigheid.

Je stapelt dan stress op stress.

En als je hier dan toch een keuze in hebt,

Dan is het net zo handig om dat niet te doen.

Laten we,

Voordat we wat dieper in de ervaring duiken,

Eerst eens een paar keer rustig ademhalen.

Neem maar eens een aantal hele diepe,

Rustige,

Rustige ademhalen.

Een hele diepe,

Rustige inademhaling.

Een hele langzame,

Rustige uitademing.

Even helemaal inzoomen op deze ademhalingen.

Volg ze met heel je aandacht.

Met elke inademing maak je ruimte in je lijf.

Kan je verwelkomen.

En met elke uitademing laat je weer los.

Nog een laatste hele diepe inademing.

Een langzame uitademing.

En dan kan je de ademhaling weer zijn natuurlijke beloop laten gaan.

En kijk dan eens of je contact kan maken met wat nu jouw ervaring is.

Wat is er nu aan de hand?

Wat is er nu aanwezig?

Is het boosheid?

Is het angst?

Verdriet?

Zorgen?

Op z'n vieren?

Observeer jezelf.

Neem er even de tijd voor.

Ga er maar helemaal in zitten.

En sta jezelf toe je ervaringen helemaal te laten zijn zoals die nu is.

Misschien ben je wel moe.

Moe van je zo voelen.

Moe van de strijd die je aan het voeren bent.

Mooi.

Want dat maakt dat er minder energie is om te vechten.

Geef je maar over.

Wees niet bang voor deze ervaring.

Laat het maar komen en zijn.

Geen verzet.

Niet meer vechten.

Stoppen met strijden tegen jezelf en wat er nu is.

Het is oké,

Echt.

Zak er maar in.

Laat het maar komen.

Maak maar ruimte.

En onderzoek dan eens in je lichaam waar je dit voelt.

Dit is heel belangrijk.

Hoe en waar is deze ervaring waar te nemen in het lichaam?

Neem daar even de tijd voor.

Neem daar even de tijd voor om dat te onderzoeken.

Is het een bal of een knoop in je maag?

Strakheid op je borst?

Gebalde vuisten?

Aangespannen spieren in je billen,

In je been of in je nek?

Pijn in de hartstreek?

Gefronst gezicht?

Kaken die gespannen zijn?

Of iets anders?

Zonder het te willen veranderen of weg te willen halen of over na te gaan denken en te analyseren,

Zoom je in op dat gebied.

Met een open en nieuwsgierige houding.

Hoe jij je voelt,

Laat zich zien in het lichaam.

Maak er maar contact mee.

Verwelkom het en zeg desnoods,

Hey,

Hai,

Je bent er ook,

Prima.

En breng er met elke inademing ruimte naartoe.

Een zachte,

Rustige inademing,

Die ook zachtheid naar je ervaring in dat lichaamsdeel brengt.

En op een uitademing laat je weer los.

En ook deze ervaring mag er zijn.

Het is zo menselijk.

Je kunt jezelf nu vriendelijk en compassievol toespreken.

En misschien wil je hierbij wel je handen op je buik,

Op je hart of op je bovenarmen leggen.

En dan tegen jezelf te zeggen,

Het is oké.

Het is oké om me zo te voelen.

Dit is een ervaring die andere mensen ook kennen.

Ik weet dat ik hierin niet alleen ben.

Waarschijnlijk zal ik dit ook nog wel eens varen.

Maar ik ben er ook.

Waarschijnlijk zal ik dit ook nog wel eens vaker gaan voelen.

En dat is oké.

Ik wil niet zeggen dat ik het leuk vind,

Dat ik het fijn vind,

Maar ik begrijp dat het erbij hoort en dat ik me nu even zo voel.

En je kunt jezelf ook iets gaan toewensen nu.

Iets vriendelijks.

Om jouzelf te ondersteunen in deze ervaring,

In dit proces,

In waar je nu bent.

Bijvoorbeeld,

Ik wens mezelf nu veel rust en liefde toe.

Of mogen ik mijn eigen beste vriend zijn in deze situatie.

Ik wens mezelf toe dat ik dicht bij mezelf blijf en vriendelijk ben voor mezelf.

Of ik gun mezelf dat ik zorg draag voor mezelf.

Of ik wens mezelf toe dat ik minder tegen mezelf strijd als ik me zo voel.

Of ik gun mezelf dat ik het nu gewoon even niet meer zie zitten.

Of misschien is er een andere vriendelijke wens voor jezelf die zo opkomt.

Herhaal de wens een aantal keren en adem er rustig mee.

Gebruik je adem om deze ervaring te dragen.

Gebruik je wijsheid om te weten,

Diep vanbinnen,

Dat ook dit erbij hoort,

Bij het mens zijn.

Dat je je soms heel fijn voelt en soms helemaal niet.

En dat je jezelf ook heel fijn voelt.

Gebruik je liefde om te stoppen met strijden en deze ervaring te dragen in compassie en vriendelijkheid.

We willen onze ervaring niet groter maken,

Niet kleiner maken dan dat die is.

We willen de dingen gewoon laten zijn zoals ze zijn.

Verwelkomen zoals het is.

Zonder de mind en die hele logische,

Maar primaire menselijke responses niet meer aan het stuur te laten zitten.

En als we dat doen,

Dan beoefenen we ook gelijkmoedigheid.

En compassie en liefdevolle vriendelijkheid.

En op die manier,

Dan kunnen we ook de mensheid veranderen.

En op die manier ervaren we meer rust en vrede in de ervaringen van ons mens zijn.

En je kunt nu nog even in stilte blijven zitten,

Vliegen.

Misschien wil je nu iets doen wat ondersteunend is aan jouw ervaring nu.

Kijk en voel maar eens wat jij nu nodig hebt en maak er ruimte voor.

Ik wens je alle goeds.