Zijn met wat er is

Welkom.

Deze meditatie gaat over Zijn met wat er is.

Maar voordat we echt daarmee beginnen eigenlijk,

Wil ik een kleine introductie geven.

Maar je kunt wel alvast in je comfortabele meditatiehouding gaan zitten.

Dus voel hoe je zit,

Ook met je wervelkolom rechtop gestrekt,

Tenzij je niet anders kunt dan liggen.

Maar onderuitgezakt luisteren naar een meditatie heeft niet zo heel veel zin.

Dus kijk of je je meditatie aandachtig en actief kan maken.

Dus je gaat rechtop zitten,

Ontspan je schouders,

Zet eventueel je voeten op de vloer.

En sluit je ogen,

Tenzij je ze graag open wilt houden.

En kom dan met je aandacht hier,

In dit moment.

En in dit moment is er van alles aanwezig.

Misschien hoor je op de achtergrond van deze opname mijn kacheltje.

Ik woon namelijk in een huisje in het bos,

Een houten huisje.

En daar zijn altijd geluiden.

De regen bijvoorbeeld,

Die hard op de ramen tikt,

Die hoor je hier toch duidelijker dan in een stenen huis in de stad.

Kacheltje,

Want het is hier altijd koeler dan in de stad.

Vogels,

Dus die komen allemaal op de opname en ik vind dat niet erg.

Dat hoort erbij.

En als jij in de stad zit,

Dan hoor je ook allemaal geluiden.

En dat is allemaal wat er nu aanwezig is.

Zijn met wat er is.

Maar wat we vaak doen,

Is de meditatie iets maken dat buiten ons gewoon leven omgaat.

Dus we gaan zitten,

Het liefst in een hele mooie yoga studio.

En dan maken we de buitenkant,

Wat buiten ons is,

Willen we dan zo perfect mogelijk maken.

Zodat de meditatie optimaal kan zijn.

Maar misschien rijdt er elke keer een tram voorbij.

Of woon je vlakbij een garage van een ambulance of de brandweer.

Of misschien zijn je buren erg luidruchtig.

Je kunt het nooit perfect maken.

En dat is waarschijnlijk juist waar de meditatieoefening over gaat.

Het leven zal nooit perfect zijn.

Nooit perfect voor meditatie.

En ook niet in al je wensen.

En er zijn vele manieren van meditatie.

En ook met verschillende oogmerken,

Redenen waarom je het zou doen.

Maar de meeste mensen willen mediteren om meer rust in hun hoofd te vinden.

Nou ja,

Ik zeg het al,

Rust in je hoofd.

Zit niet aan de buitenkant.

Rust in jouw hoofd heeft niet te maken met de geluiden om je heen.

Of met een warme,

Prachtige yoga studio.

Rust in je hoofd zit in jou zelf.

Dus voel nog een keer hoe het nu is.

Hoe je hier nu zit.

Niet om te oordelen.

Gewoon in alle eerlijkheid waarnemen wat er hier nu is.

Misschien is het eigenlijk iets te warm.

Of juist te koud.

Had je misschien een dekentje om moeten slaan.

En misschien dat je besluit om die niet te gaan pakken en te blijven zitten.

En misschien weet je inmiddels ook dat jouw knieën straks gaan protesteren.

Of misschien realiseer je je nu dat je de computer niet uit hebt gezet,

Dus dat er e-mails binnen kunnen komen.

Wat er ook is.

Zolang het niet levensbedreigend is,

Misschien kun je het dan even deze 10,

15 minuten ongeveer,

Kun je het misschien even laten zijn voor wat het is.

Ik begin eigenlijk altijd in mijn lichaam.

Eerst even voelen hoe ik zit.

En hoe ik contact maak met de aarde,

Met moeder aarde.

Ik heb altijd een troostend idee dat ze me draagt.

En dat ik niet altijd alles alleen hoef te zijn.

Maar dat ik even dat contact kan voelen.

En dat ik misschien dus wat meer los kan laten in mijn lichaam,

In mijn benen,

In mijn bekkengebied.

Bekkenbodem,

Billen.

En vooral ook in je schouders.

Hoe zijn je armen?

Losjes langs je lichaam.

Misschien je handen op je bovenbeen of in je schoot.

Of in je favoriete mudra.

Je wordt een beetje omhoog gestrekt aan het hoogste puntje van je achterhoofd.

Dus je nek is lang.

En je kin gaat iets naar beneden.

Een alerte,

Opgestrekte,

Waardige houding.

Een beetje bescheiden.

Niet dat trotsen van kijk maar eens mediteren.

Ik doe het al heel erg lang.

Ik ben daar heel erg goed in.

Juist niet.

Laat dat allemaal los.

En juist ook dankbaarheid voelen.

En misschien voel je ook je gemoedstoestand.

Misschien ben je verdrietig.

Is er verdriet?

Misschien is er boosheid in je of frustratie.

Twijfel.

Zorgen.

Ook dat is er allemaal in dit moment.

En als je vindt dat je daar nu actie op moet ondernemen,

Ga dat dan doen.

Maar misschien besluit je ook om dat even te laten zijn.

Het mag er zijn.

Je hoeft het niet weg te duwen.

In je achterhoofd weet je,

Er is verdriet.

Er is drukte.

Er zijn zorgen.

Er zijn ook geluiden om je heen.

Misschien ook wel geluiden die je eigenlijk irriteren.

Sommige geluiden zijn echt een uitdaging.

Maar tegelijkertijd hebben ze niets met jou en deze meditatie,

Dit moment te maken.

Voel je het al een beetje,

Dat als je weerstand loslaat,

Je er niet tegen verzet,

Het er gewoon kan zijn.

Vooral ook omdat een heleboel situaties,

Daar kan je niets aan veranderen.

Dus nu is dit moment zoals het is.

Je gaat er niets aan veranderen.

Je gaat zelfs niet wensen dat het anders zou zijn.

Dat je misschien een andere meditatie op had moeten zetten van een andere leraar.

Dat je zou wensen dat ik meer vertel of juist minder.

Harder praat of zachter.

Dit moment is zoals het zich nu aandient.

En misschien is het helemaal niet perfect.

Maar het is er.

Dus ik laat al mijn meningen gaan,

Alle concepten,

Ideeën waarmee ik grootgebracht ben,

Van zo hoort het en zo moet het.

Onbewust,

Hè?

Zitten die zo diep in je,

Zo moet het.

Dit is goed.

Ik heb zelfs even nu geen mening.

En op dat moment kan je misschien ook duidelijker zien dat er allerlei gedachten door je heen gaan.

Je hebt ze niet bedacht.

Ze komen.

En ze gaan ook weer.

De een blijft langer hangen dan de ander.

De ene gedachte maakt meer indruk dan de ander.

En we hoeven er niets mee te doen.

Het is geen analyse.

We hoeven niets te verantwoorden.

Waarom we het doen.

Waarom we dit denken.

We zitten in stilte.

En dwalen af en toe weer af.

Naar het verleden.

Of naar de toekomst.

Of naar allerlei meningen.

Oordelen over bepaalde situaties of deze meditatie.

We zitten nog twee minuten in stilte.

Dank je wel.

Dank dat je meedeed.