Meditatie voor vrijmaken, loslaten en nieuwe verbinding

Nou,

Laat je daar lekker rustig zitten,

Met je voeten plat op de grond,

En naar de diep in,

Naar de diep in met je neus,

En uitsteunen.

Even gewoon stil.

En ik hoor alleen maar,

Het is nu de tijd om keuzes te maken,

Je moet keuzes maken,

Je moet keuzes maken,

Je moet keuzes maken.

Dus ik denk dat dat wel het thema is,

Dat wij kiezen en loslaten.

Het gaat over kiezen en loslaten,

Kiezen en loslaten.

Naar de diep in,

En uit.

Ik vraag mijn intenties om een hele krachtige verbinding te maken met de bron,

Met mijn Goddelijke Vader.

Ik vraag de artsengel Michael ons te helpen een heiligruimte te creëren en te handhaven.

Stel nu maar voor dat dunne buisje van licht,

En laat dat helemaal komen vanuit het centrum van onze universum.

Met de bron,

Puur zuiver licht,

Vijf centimeter onder ons.

En laat hem helemaal door je kruin heen komen,

Door je hoofd,

Je nek,

Je keel,

Door je borst,

Je buik,

Tussen je benen,

Tussen je aarden,

Je armen,

Je been.

Nou,

Voel ik dit lijntje,

Ik weet niet of je het moet voelen,

Maar hij voelt heel stevig.

Hij voelt alsof het,

Ja,

Heel stevig.

Alsof het metaal is,

Maar het is natuurlijk niet zo,

Maar het voelt zeg maar zo op die manier.

Het gaat erom dat we gewoon goed begrond zijn,

Goed gebonden zijn.

Ik vraag om alle attachments,

Negatieve gedachten,

Clusters en energieën uit ons veld te verwijderen nu.

Alles wat niet in overeenstemming is met onze hoger doel.

Alle entiteiten,

Attachments,

Maar ook alle collectieve romsong.

En stel nou voor als er een soort paraplu boven je hangt van rommel.

Het is helemaal niet van jou,

Maar het is een paraplu helemaal vol met rommel.

En het is misschien doordat het zo hard regent en zo,

Alsof het dan gewoon meer aankoekt,

Maar ik vind dat gewoon helemaal wel om je heen.

Het gaat niet helemaal in je veld,

Het komt ongeveer halverwege bij je borst,

Maar het ziet eruit als een soort paraplu van ploepjes.

We gaan maar even kijken wat we daarmee doen.

Stel maar voor dat er een soort grote buis komt,

Een soort slang,

Een brandweerslang van maat.

En die komt zeg maar van de bovenkant van die paraplu,

Van jouw zooi en die zuigt dat er gewoon allemaal uit.

Dus je ziet hem gewoon zo flinken en hij zuigt dat er helemaal uitstraagt.

We nemen tenzij alles,

Alle collectieve romsongen,

Alle verwachtingen,

Alle voorspellingen,

Alle doemscenario's die we dus allemaal wel kennen.

Zodat we niet verwachten,

Misschien helemaal niet denken dat het gaat gebeuren.

Alle collectieve stoepjes uit ons veld en laten we gewoon het hele veld even lekker schoonmaken.

Het is een voorlijke slang,

Dus hij kan goed van alles wegzuigen.

En hij kan alleen maar dat wegzuigen wat niet van toepassing is.

Dus alles wat er ingaat,

Dat mag er allemaal ingaan.

Alles wat nuttig is,

Zal er niet ingaan.

Automatisch is dat.

Ik moet zeggen,

Het is een goede slang.

Goed van best.

Het gaat in een soort,

Ja,

Groot nulpunt.

Wordt meteen getransformeerd,

Gemalen,

Getransformeerd,

Getransformeerd.

Aan de dieping en uit.

Het voelt ervoor dat het nu voelt.

Ja,

Dat doen we nu.

Even snel.

Nulpunt boven ons hoofd.

Plat.

Zes meter in doorsnee.

Laat hem naar beneden zakken.

Mooie kruin.

Mooie hoofd.

Zo grappig.

Ik voel nu mijn oren meer.

Ik weet niet,

Hebben jullie dat ook?

Nu dat die nulpunt,

Ja,

Echt zo,

Hè?

Bij je neus.

Ja,

Ik voel hem ook.

Ja,

Hou hem even gewoon boven je hoofd.

Even gewoon van je kruin.

Pak hem maar gewoon van je kruin tot aan je schouders.

En hou hem even daar vast.

En kijk of hij daar een spulletje of schroepje weggaat.

Dat we daar zien te kunnen wat het is.

Dat gaat met het intentie om al die druk.

Al het onaangename,

Wat het dan mag zijn.

Op te lossen.

Wat ik voel is dat er dingen plaatsvinden in ons.

Alsof we dus in een shift zitten.

Dus die druk in je oren,

Die druk in je hoofd,

In je ogen.

Dat gevoel is niet per se negatief.

Je ziet alsof je,

Net als die rupse in de cocon.

Die moet eerst helemaal vloeibaar worden voordat ze een slinder wordt.

Gelukkig worden wij nog niet vloeibaar.

Maar dat is een beetje wat ik begrijp,

Wat ik zie.

En het beeld is een soort wasmachine of zo.

Dus we hebben meer last van wat we denken dat het is.

Of van wat wij ervan vinden.

Of de gedachten die we erover hebben.

Dat is eigenlijk gevelender dan de ervaring zelf.

Dus we vragen wel intents om die energie,

Die overtreffende ervaring op te heffen.

Dat we er iets van vinden.

Dat we daar angstig van worden.

Dat we denken dat we terugvallen in oude patronen.

Dat we ziek zijn.

Dat we iets mankeren.

Dat we iets hebben opgelopen.

Al die dingen.

We vragen wel intents om al die gedachten.

Al die gedachte patronen.

Zodat je in een oude groef terechtkomt.

In ieder geval in zijn eigen gedachte groef daarover.

Als ik maar niet dit,

Of als ik maar niet dat heb.

Dus we vragen wel intents om al die patronen.

Alles wat daar gekoppeld is op te heffen.

Te transmuteren,

Te transformeren vanaf begin der tijden.

In alle dimensies en realiteiten vragen om dat op te heffen.

Vanaf het bewust,

Onbewust en zelfhoud.

Vanaf begin der tijden,

In alle dimensies en realiteiten.

Enkele tijden.

Het is niet alsof het minder wordt.

Maar we moeten nog even die nul punt daar laten staan.

Dus we komen even daar.

Oké,

We denken te veel.

We praten te veel.

Stel nu dat we nu helemaal stil zijn.

Kijk eens of je helemaal,

Helemaal stil kan zijn.

Ondertussen zit die nul punt nog steeds in ons hoofd.

In onze werken.

Wat er maar na te voelen is.

Kijk,

Dan voel je eigenlijk alles nog meer.

Dat is het meeste bij mij.

Het is niet dat het minder wordt.

Ik voel het sterker.

Het is alsof je voelt hoe die oren met het neus.

Hoe daar iets aan het ziften is.

Ik weet niet,

Merken jullie dat ook?

Een kwaderig gevoel.

Maar het is een,

Als je weet dat er gewoon een transformatie plaatsvindt.

Dat is gewoon te laat.

We halen die been.

En uit.

Helemaal vol.

Laat hem even verder zakken.

En laat hem langs.

En laat hem langs de schouders naar beneden bij je borst.

Pak hem inderdaad als je hele thorax.

Dus van je schouders tot aan je bekbodem.

Haal hem even daar vast.

Vraag hem uw intentie om dat hele stuk.

En alles wat daar zit.

Wat we niet kunnen verwerken.

Ladingspond.

Dingen die we niet kunnen verwerken.

Die we niet kunnen verteren.

Om te heffen,

Te transporteren,

Te transformeren.

Of in het einde in alle dimensies aan je tijd.

Dat heeft ook te maken met alle journaal dingen.

Alles wat je gezien hebt.

En laat hem nog verder zakken.

Die moeilijk punt van op je bek naar beneden.

Op je hoogbenen.

Je knieën.

Je uitdoelen.

Je enkelze voeten.

Je binnenhoek.

Je neus.

Laat het even met je voeten verder.

Van beneden zakken.

Naar je binnenhoek.

Met je aandacht naar je hartcentrum.

Met je aandacht door je hartcentrum.

Naar het centrum van ons universum.

Het plom.

Laat je daar even heerlijk doorblazen.

Met de energie van het plomhimmel.

Voorstromen door.

Uitwaaien.

Laat de energie helemaal door je heen waaien.

Zodat je helemaal schoon bent.

Helemaal vrij van alle persoonlijke gedachten en overtuigingen.

Dit is een interessant beeld.

Het is alsof je nog steeds op de grond bent.

Je kijkt nu alsof je naar een soort speelgoed aardig kijkt.

Je kijkt er nog dieper naar.

Het is alsof het in je handen zit.

Je kunt er gewoon zo naar kijken.

Je focust je nu even op Nederland.

Op de mensen die allerlei heftige dingen meemaken.

Doordat ze hun bezittingen kwijtraken.

Door het water.

De zuidenburen.

Andere mensen ook in Engeland.

Overstromingen.

Je ziet al die overstromingen.

We maken eerst even verbinding met die overstromingen.

Chaos.

Onzekerheid.

Verdriet of verlies.

Loslaten.

We gaan het in onszelf loslaten.

In onszelf opruimen.

Alles wat we zelf ook bang zijn om kwijtraken.

Dat gaan we nu zelf in onszelf opruimen.

Wat we in onszelf opruimen,

Ruimen we ook op voor hen.

Dat is het idee.

Je kunt het alleen maar doen via jezelf.

Je staat er maar voor dat je bij je huis kwijt bent.

Alles staat onder water.

Slepen dat sommige huisdieren ook weggespoeld werden.

Die er niet mee mochten komen.

Evacuatie.

Dieren op het land.

Paarden,

Koeien,

Schapen.

Kippen.

Horkens.

Al die dieren die daar nergens heen konden.

Alles dat je daar kwijtraakt.

Vragen van de intensie.

Die energie die je overtuigd moet op te heffen.

De transmutering,

De transformering.

Dat mag in alle dimensies en realiteiten.

Al ons gevoelens van angst.

En diep verdriet in onszelf.

Stel dat je daar kwijt bent.

Dat je helemaal niets meer hebt.

Alleen maar de kleren die je draagt.

Vragen van de intensie.

En die energie die je overtuigd moet op te heffen.

Al die angsten.

Al die behoeften om je nog ergens aan vast te houden.

Wat los te laten.

De transmutering,

De transformering.

Dat begint door kleinen in alle dimensies en realiteiten.

Alles wat daar gekoppeld is.

Vragen om dat op te heffen.

Om dat op te rusten.

Om dat rusten in zelfgeheur.

Eenzaamheid,

Vrijheid.

Veel aandrieping.

En wat ik nu voel.

Is dat ik van mijn hart heb pijn.

Ik voel een druk op mijn worst.

Ik weet niet of jullie dat ook zo voelen.

En dat geldt voor allerlei mensen nu op aarde.

Dus brandstof,

Vulkanen,

Vijandstof.

Alles.

Door de hele wereld.

En het gaat over één ding.

Het gaat over loslaten.

Loslaten,

Loslaten.

En hoe meer we dat kunnen doen in onszelf.

Hoe meer we dus de mensheid helpen.

Dus dit is de opdracht voor nu.

Wat je nu voelt is die spanning.

De angst.

De weerstand vooral.

Je hebt alles te maken met weerstand.

Het is eigenlijk het sterven van de ego.

Een ego die houdt vast aan van alles en nog wat.

De ziel is vrij.

De ego denkt dat hij nog wat is.

Omdat hij vader,

Moeder is.

Omdat hij een huis heeft.

Omdat hij een baan heeft.

Omdat hij spullen heeft.

Maar als je dat allemaal weggaat.

Dan blijft er alleen maar één ding over.

Dat is de ziel.

En zijn verbinding.

En dat is het enige wat je ook overhoudt.

Uberhaupt.

Dus wat nou nu al.

Beter los te laten.

Vragen om hulp.

Die gevoelens van angst,

Pijn,

Verdriet.

Zachter maken in ons hart.

In ons hoofd.

Zodat we gewoon helemaal mooi in verbinding kunnen zijn.

In vertrouwen kunnen zijn.

In verwondering kunnen zijn.

In verwachting kunnen zijn.

En misschien blijft onze hart gelijk val van licht.

Dat is de Divine Mother.

En het zit in ons.

We zijn nog steeds op Source.

In het midden van het universum.

We zijn zelf Divine Father.

We zijn zelf Divine Mother.

En we zijn zelf Divine Son.

En het enige wat we doen is toelaten.

To allow.

We springen.

Dus de sprong maken is het moeilijkste.

Als je eenmaal gesprongen hebt,

Dan gaat het dus op.

Dus we vragen dan de intentie om geholpen te worden.

We moeten springen.

We moeten loslaten.

En ik voel dus dat de roze energie,

De moeder energie,

Die sterk naar boven komt,

Uit het hart een soort van bouw van licht vormt.

Voor ons.

Maar ook achter ons.

Je voelt tussen je schouderbladen ook dat roze energie uit ons komen.

Van de voorkant en de achterkant.

Het maakt gewoon stromen,

Stromen.

Ik voel bij sommigen dat ze dus ook die vleugels voelen komen.

Als je dat voelt,

Voel je dat gewoon laag.

Sommigen hebben dat niet en sommigen hebben dat wel.

Mocht je dat wel voelen,

Dan gaat de roze energie vanuit je rug uitkomen als grote vleugels van licht.

Ik zie dat iedereen het nu meedoet.

Het is allemaal grote vleugels van roze licht.

Het is wat blauwig,

Wat ruizig.

Maar laat het helemaal zo om jou heen wikkelen.

Dus vanuit je rug helemaal rondom wikkelen.

Maar je hebt nog steeds de aarde in je handen.

Dat is gewoon mooi.

Mooi beeld.

Zoals het jou ook helemaal beschermt,

Voelt,

Hoort,

Draagt,

Draag jij ook de aarde binnen jezelf.

Alles wat via jou getransformeerd mag worden,

Doe ook gewoon aan je vrije wil.

Veradem je been.

En uit.

Laat het gewoon gebeuren.

Goed,

Nu rustig gaan met je hoofd.

Mijn hoofd ligt nog in mijn rug.

Vraag mijn intentie om te vertrouwen.

Vertrouwen overgaan.

Vertrouw.

En uit.

En uit.

Ontspan.

Ik voel nu een gevoel van dankbaarheid.

Eigenlijk zit er wel een gevoel van joy in,

In het geheel.

Dus ook waar we op hebben gewacht,

Is nu zolang.

Dit is nu het.

We zitten nu midden in de Ayahuasca storm.

Het enige wat wij moeten doen is vertrouwen.

De rest wordt allemaal voor ons gezorgd.

Je hoeft alleen maar tot het helpen.

En los te laten.

En je aandieping.

En uit.

Je voelt je gewoon helemaal omringd.

Gedragen.

Je neemt je vleugels mee naar je bed.

En ik moet zeggen,

Je blijft op source.

Want source is hier waar je nu zit.

Je aandieping nog een keer.

En uit.

Diepe,

Diepe liefde voor ons.

Want ik voel zo geliefd.

En rustig.

En dan moet je aanhaken.

Je gaat terug naar je hartcentrum.

En als je klaar bent,

Kun je je ogen openen.