Compassievol bewegen (staande meditatie)

Van harte welkom bij deze meditatie.

Mijn naam is Marijon Reijerink en bij deze meditatie mag je gaan staan.

We gaan bewegen vanuit een staande houding.

En begin maar eens om rechtop te staan.

Voel je voeten op de grond,

De onderkant van je voeten,

De contactpunten met de ondergrond.

En terwijl je zo staat,

Kijk eens of je je gewicht een beetje kan verplaatsen van voor naar achter.

Heel langzaam wieg je iets naar voren en iets naar achteren.

Je gewicht iets meer op je voorvoeten of je gewicht iets meer op je hakken.

En kijk maar eens hoe dat voelt terwijl je zo wiegt.

En dan probeer je het midden te vinden tussen voor en achter.

En wees nauwkeurig.

Wees precies.

En dan wieg je nog steeds maar dan van rechts naar links.

Verplaats je gewicht.

Verplaats je gewicht van rechts naar links.

En wieg een beetje heen en weer.

En voel de sensaties in je voetzolen.

Blijf aanwezig en aandachtig.

En wees vooral aanwezig in je voeten en in je voetzolen.

En dan ga je iets door je knieën.

Je voeten zijn bij elkaar,

Je legt je handen op je bovenbenen.

En je maakt een cirkelende beweging met je knieën.

Kleine cirkelbewegingen terwijl je draait met je knieën.

De knieën zitten aan elkaar vast,

Alsof ze vastgebonden zijn.

En je cirkelt.

En blijf voelen wat dit doet met je knieën,

Maar ook met je voetzolen.

Je blijft je aandacht verankeren in je voeten.

En dan kom je weer stilstaan in het midden.

Je voeten weer iets uit elkaar.

Je knieën van het slot.

Iets gebogen.

En dan voel je even na wat dit gedaan heeft.

Je voetzolen zijn misschien wakker.

Voel je knieën,

Voel je voeten.

En voel hoe je hier staat.

En dan breid je je aandacht uit.

Wees je bewust van je hele lichaam,

Zoals je hier nu staat.

Plekken waar het misschien wat warmer is of wat kouder.

Plekken waar het stroomt en waar het wat minder stroomt.

Plekken waar je spanning voelt.

En plekken die juist heel los en ontspannen aanvoelen.

En je hoeft er niks mee.

Scannen,

Observeren.

Geen oordelen,

Geen meningen.

Geen oplossingen,

Geen conclusies.

Simpelweg waarnemen.

Terwijl je hier staat.

Rechtop.

Met je knieën van het slot.

En van hieruit ga je langzaam een beetje rekken en strekken.

Waarbij het vooral gaat om met aandacht bij het bewegende deel van het lichaam te zijn.

Je armen uitrekken.

Misschien één voor één alsof je appels plukt hoogboven in de boom.

Naar rechts,

Naar links,

Vooroverbuigend.

Kijk wat jij allemaal kan en wil rekken en strekken.

Je uitrekkent misschien alsof je net uit bed komt.

Zolang je het met aandacht doet.

Aandacht bij het lichaamsdeel dat je op dat moment beweegt.

Kijk wat er wil ontstaan.

Waar je lichaam behoefte aan heeft.

Waar ruimte is.

Of misschien waar krapte is.

Experimenteer een beetje met het vrije bewegen.

Wat het lichaam wil bewegen en hoe.

En laat je verrassen.

En je kunt alles bewegen wat je wil op een manier die je echt goed voelt.

Niet alleen meer rekken en strekken,

Maar.

.

.

Bijvoorbeeld zachtjes je schouders draaien.

Rollen met je hoofd.

Draaien vanuit je middel.

Jezelf voorover laten hangen.

Alles wat voor jou op dit moment precies goed voelt.

En geef jezelf compassie.

Liefdevolle aandacht voor je lichaam.

Liefdevolle aandacht voor de plekken waar het stroomt.

En voor de plekken waar het niet zo stroomt.

En geef je lichaam de beweging die het nodig heeft.

Laat het ontstaan.

En durf een beetje te experimenteren.

Uit te proberen.

Te spelen.

Alles kan en mag zolang je het met aandacht doet.

En durf je te laten lijden door je eigen lichaam.

En dat betekent niet dat het altijd heel langzaam hoeft te gaan.

Je kan een beetje experimenteren met de tempo.

Langzamer en wat sneller.

En kijk maar wat het effect daarvan is.

En kijk eens wat het betekent om vanuit compassie.

.

.

.

.

.

Zelfcompassie te bewegen.

Zonder oordeel,

Zonder mening.

Zonder vooropgezet idee.

Met aandacht voor je lichaam.

En soms voelen we ons in de steek gelaten door ons lichaam.

Omdat het niet doet wat we willen.

Niet meer kan wat we graag zouden willen.

Of soms zijn we niet blij met hoe het eruit ziet.

Hoe het voelt.

Hoe het beweegt.

En als dat ook voor jou geldt,

Sta dan even stil bij jezelf.

Met compassie.

En dankbaarheid.

Dankbaarheid voor je lichaam.

Met alles wat het wel kan.

Hoe het je in staat stelt het leven te ervaren.

Misschien met sommige beperkingen.

Al je zintuigen.

Maar ook hoe het je steeds weer van A naar B brengt.

Dankbaarheid.

Misschien ondanks fysieke ongemakken.

Beperkingen.

Ontevredenheid.

Over hoe je er misschien.

.

.

Op sommige plekken uitziet.

Toch is dit je lichaam.

Dat je in staat stelt om te genieten van wat je eet.

Geuren te ruiken.

Geluiden te horen.

De vogels in het bos.

Of in je tuin.

Muziek.

Mooie dingen te zien.

Andere mensen in de ogen te kijken.

Te voelen.

Aan te raken.

Te bewegen.

Misschien te dansen.

Te wandelen.

Anderen te ontmoeten.

Adem drie keer diep dankbaarheid in.

En realiseer je.

.

.

Dat je lichaam.

.

.

Z'n best doet.

En vraag jezelf af wat je nu nodig hebt.

En blijf daarin nog even bewegen.

Op jouw manier.

Met aandacht.

En kijk wat je wil bewegen.

Wat er bewogen wil worden.

En wees.

.

.

Een beetje creatief.

En kom dan langzaam weer tot stilstand.

Sta rechtop.

Je voeten op een hubbreedte.

Een stukje uit elkaar.

En voel je hele lichaam.

Scan je lichaam.

Van je voetzolen.

Langzaam omhoog.

Naar je enkels.

Je onderbenen.

Je knieën.

Je bovenbenen.

Je bekken.

En je buik.

En langs je ruggen graad omhoog.

De hele achterkant van je lichaam.

En ook de voorkant.

Je borstkas.

Je hartgebied.

Je schouders.

Je armen.

Je handen met je vingers.

En omhoog naar je nek.

De achterkant van je hoofd.

Je gezicht.

En voel even hoe je hier staat.

En sta jezelf toe.

Om precies te zijn zoals je bent in dit moment.

En neem jezelf voor om een stukje dankbaarheid voor je lichaam mee te nemen.

Gedurende de rest van de dag.

En jezelf af en toe de vraag te stellen.

En je lichaam af en toe de vraag te stellen.

Wat heb je nu nodig?