Avondmeditatie: Verzachting van Pijn & Rust voor de Nacht

Avondmeditatie,

Verzachting van pijn en rust voor de nacht.

Neem eerst even de tijd om te liggen zoals het minst moeite kost.

Het hoeft niet perfect te zijn,

Alleen goed genoeg.

Laat het bed je dragen.

Je lichaam heeft vandaag al genoeg gedragen.

Adem rustig in door je neus en laat de adem langzaam uit je mond glijden,

Alsof je zacht zucht.

Als er pijn is,

Hoef je die niet weg te doen,

Merk gewoon op.

Zo voelt mijn lichaam nu.

Niets moet veranderen.

Zeg stilletjes tegen jezelf.

Op dit moment ben ik veilig.

Ik hoef niets op te lossen.

Er is een oud verhaal over een reiziger die altijd een zware rugzak droeg.

In het begin was die nodig.

Bescherming,

Eten,

Alles zat erin.

Maar na verloop van tijd vergat de reiziger dat hij de rugzak mocht afzetten.

Zelfs wanneer hij rustte,

Hield jij hem vast.

Zelfs nachts.

Op een avond is er een oude vrouw bij het vuur.

Weet je,

Je mag rusten zonder je last.

De reiziger was verbaasd.

Jij had daar nooit bij stil gestaan.

Vanavond hoef je niets los te laten.

Maar je mag de riemen wel wat losser maken.

Een beetje maar.

Breng je aandacht zachtjes naar je adem.

Je hoeft niet te sturen.

Merk waar de adem het makkelijkst beweegt.

Daar werkt je lichaam al met je mee.

Bij elke uitademing stel je voor dat de riemen van de rugzak iets losser worden.

Niet af.

Hij woont minder strak.

Laat je schouders een fractie zaken.

Laat je kaak los.

Laat je tong zwaar rusten in je mond.

Niet verzeren.

Alleen minder moeite.

Als je het oké voelt,

Breng dan nu je aandacht naar de plek.

Merk waar de pijn zit.

Zoals je zou kijken naar een moe kind.

Zonder hast.

Zonder oordeel.

Merk of dat pijnvak spanning rondom zich vasthoudt.

Adem naar de randen van de plek.

Je kan stilletjes zeggen.

Ik zie hoe lang je al volhoudt.

Je hoeft mij nu niet te beschermen.

Beeld je indaad een warme hand op die plek rust.

Niet om te genezen.

Gewoon om erbij te zijn.

Er is ook een verhaal over een rivier die door troge grond stroomde.

Wanneer de aarde hard en geparst was,

Ging de rivier niet harder stromen.

Ze werd trager.

Er door trager te zijn,

Verzachte ze de grond.

Stel je adem voor al die rivier.

Geduldig.

Bij elke uitademing stroomt er warmte door je lichaam.

Naar de plekken die het nodig hebben.

Je hoeft niets te sturen.

Je lichaam weet de weg.

Beeld je nu de nacht in als iets vriendelijks.

Stil.

Beschermend.

De nacht kan dragen wat jij vandaag niet meer kan.

Je hoeft niets vast te houden.

Zeg zachtjes,

Voor vandaag is het genoeg.

Ik mag rusten,

Ook als slaaptijd nodig heeft.

Laat morgen even buiten de kamer.

Ik hou van mezelf en accepteer mezelf.

Ik ben veilig.

In dit moment is alles oké.

Het leven zorgt goed voor mij.

Ik word gedragen door het leven.

Mijn lichaam mag nu ontspannen.

Ik laat spanning los.

Mijn lichaam weet hoe het zichzelf kan helen.

Elke cel in mijn lichaam luistert naar liefde.

Mijn lichaam werkt voor mij,

Niet tegen mij.

Ik geef mijn lichaam toestemming om te rusten.

Rust is genoeg voor nu.

Ik laat de strijd los.

Het is veilig om los te laten.

Het is veilig om te slapen.

Ik vertrouw het proces van het leven.

Het leven is vriendelijk voor mij.

Ik ben niet alleen.

Ik ben veilig.

Mijn lichaam weet wat het moet doen.

Het leven zorgt voor mij.

Vanaf hier hoef je niet meer te luisteren.

Je mag de woorden laten vervangen.

Je lichaam weet wat het moet doen.

Zachter worden waar het kan.

Rust vinden waar het mag.

Als de slaap komt,

Laat haar komen.

Als dat niet zo is,

Dan is er nog altijd rust.