Stilstaan via Mindfulness & Schematherapie

Nodig jullie uit om de ogen te sluiten of geloken te houden en te weten dat je op dit moment hier aanwezig bent.

Nergens anders hoeft te zijn.

Weten te zitten.

Lichaam in een waardige houding.

Rechtop.

Met de kruin als hoogste punt.

En de voeten of benen op de grond.

Kussen of de zitting voelend.

Buik en romp.

Schouders.

Aangezicht.

En de onderkaak.

Ogen in de kassen.

En de kruin als het hoogste punt.

Waar is op dit moment de adem?

Op welke plek is de adem het gemakkelijkst waar te nemen?

Zonder er iets aan te veranderen.

Uitsnuitend in en uitgaande beweging.

Met een nieuwsgierige houding.

Waarnemen wat er op dit moment aanwezig is.

En op het moment dat de aandacht op de geluid wordt getrokken.

Enkel geluid benoemen.

Zonder er te volgen.

En de aandacht vriendelijk terugbrengen naar de adem.

En telkens opnieuw.

Aandacht terug.

Naar de kamer,

Naar de adem.

Ook al zijn er voortdurend gedachten.

Dat is heel gewoon.

De adem waar die nu op dit moment het gemakkelijkst te voelen is.

Is het ander punt.

Adem die altijd aanwezig is.

U moet de aandacht verleggen van de adem naar het lichaam als geheel.

Het waardig,

Rechtopzittende lichaam.

Het moment dat dat ergens onprettig aanvoelt in het zitten.

Aardig en vriendelijk te zijn.

Voor jezelf.

En eventueel de houding corrigeren met alle aandacht.

Het lichaam als geheel.

Als een luchtbeweging afleidt.

Velletjes vriendelijk.

Aandacht terug naar het lichaam als één geheel.

Komt er een gedachte op.

Waarnemen van die gedachte.

Benoemen als gedachte.

Zonder er verder op in te gaan.

Zonder het een verhaal te laten worden.

Waarnem gedachten.

En terug naar het lichaam als geheel.

De aandacht voor het lichaam als geheel loslaten.

En verplaatsen naar het geur.

Beweging van de luchtopmerking bij de neus.

Waarnemen welke geuren zich aandienen.

Misschien dat dan ook op dat moment opvalt.

Of het hoofd wat verder achter geldt.

Of juist een beetje voorover hangt.

Liefdevol corrigeren.

Zodat het recht overeind is.

Het spannen recht overeind.

En de aandacht grijpen we in bij geuren.

We roepen de geuren beelden op.

Of herinneringen aan.

Wat dan ook.

Herken deze plaatjes en die herinneringen als gedachten.

Benoem ze maar als gedachten.

En breng de aandacht terug bij geur.

Welke geuren loslaten in het aandachtsveld.

De aandacht brengen bij geluid.

Zonder het geluid te volgen.

Enkel te herkennen,

Herkennen als geluid.

Gewust zijn van geluid.

Geen geluid.

Dan komt er geur tussendoor.

Of gedachten.

Deze waarnemen.

Labelen.

Terug naar geluid.

Geluid loslaten.

De aandacht verplaatsen.

Naar lichamelijke bewaarwording.

Misschien een vleugje wind.

Een prikkel.

Een kriebel ergens.

Zonder er iets mee te hoeven doen.

Enkel en alleen waarnemen.

Hoe het ontstaat.

En weer weggaat.

Gewone gedachten bij op.

Benoem die dan als gedachten.

Heb je aandacht voor lichamelijke ervaringen.

Loslaten.

De aandacht openen.

Onvoorwaardelijk voor elke waarneming.

Of het nu een gedachte is.

Geluid.

Geur.

De bewaarwording van het lichaam.

Gewoon open stellen.

Binnen laten komen wat er nu is.

De open bewaarwording.

Loslaten en aandacht terugbrengen naar de adem.

Daar waar de adem op dit moment het gemakkelijkst waar te nemen is.

Mogelijk is dat een heel andere plek dan in het begin.

De adem te volgen en te bewegen.

Alleen nog op die plek de totale adembeweging.

Te zitten en te weten dat het veilig is.

Deze plek.

Op dit moment.

Op dit moment.

Vanuit het weten dat het veilig is.

Ben ik je vragen om de gedachte te laten gaan.

Naar een gelegenheid of moment dat je je ongemakkelijk voelt.

Of je de neiging hebt om snel en voortdurend je te verdedigen.

Of je de neiging hebt je terug te trekken uit het contact.

Of je erg verdrietig voelt.

Impulsief handeld of voortdurend aan het piekeren bent.

Een moment waarschijnlijk waarop je schema's of gemoedstoestanden op dat moment actief zijn.

Niet gaan zoeken naar zo'n moment.

Kijk gewoon wat erop komt.

Wat borrelt erop.

Zo'n moment waarop er een schema of een modus getriggerd wordt.

Als je er met aandacht naar kijkt.

Naar de situatie.

Waar is dat dan?

Wie is er bij?

En wat is er op dit moment dan,

Bij de gedachte aan dat moment,

Bij het terughalen in de herinnering van dat moment.

Wat is er dan aanwezig?

Wat voel je?

Welke emoties zijn er op dit moment dan het sterkst aanwezig?

En wat is dat dan?

Dat schema.

Gooi je je verlaten?

Angstig?

Instabiel?

Gooi je emotionele verwaarlozing?

Die verdriet oproept.

Of misschien wantrouwen en misbruik?

Boosheid oproept.

Welke emoties voel je nu?

Ging je dit uit eerdere situaties?

Hoe zag er dat uit?

Waar in het lichaam is dit het beste voelen?

Wat denk je nou?

Wat zeg je tegen jezelf?

Wat zegt dit over de rol,

Jouw rol in deze situatie?

En de rol van de ander?

Hoe proberen jouw gedachten je te overtuigen dat je het wel goed deed?

Bijvoorbeeld het weglopen of het boos worden.

Of het afstandelijk worden.

Welke herinneringen roept dit nu op?

Zie je overeenkomsten met de vorige keren?

Verstijf je?

Ben je willoos?

Op dit moment in je gedachten?

Of wil je er niet zijn?

Wil je onthechten?

Ben je geneigd te gaan vechten?

Of juist je terug te trekken?

Wat wil ik jou uitnodigen om aanwezig te zijn?

Heel de situatie enkel en alleen te observeren.

Observeren waar de gevoelens zijn.

Wat is daar prettig aan?

Wat doet het onprettige gevoel?

Wat doet het prettige gevoel juist?

Observeren vanuit de gezonde volwassenen die ruimte maken.

Ruimte om even stil te staan.

En dan te kiezen vooruit te gaan.

Te weten dat zo'n moment in de herinnering opkomt.

Of het moment dat je daar zelf in bent.

Dat dat een moment van lijden is.

Of een moment van stress.

En dat lijden of stress bij het leven hoort.

Kinderen kunt zijn voor jezelf.

Jezelf kunt toewensen.

Mag ik hier op dit moment vriendelijk voor mezelf zijn?

Aansluiten naar te kijken,

Te observeren,

Te weten.

Nu niets meer te hoeven doen.

Aansluiten te weten en erbij te zijn.

En te weten veilig te zijn op dit moment.

Ik wil je uitnodigen terug te gaan met aandacht naar de adem.

Adem die altijd aanwezig is.

Een voortdurende beweging.

Ingaan en uitgaan.

Voortdurende natuurlijke beweging.

Zoals een golf van de zee inkomt en ook weer terugtrekt.

Altijd als aandachtspunt aanwezig kan zijn.

Een anker voor dit moment.