Winter Release Meditatie | Een moment van stilte en loslaten

Welkom bij de Kuhore Winter Release Meditatie.

Mijn naam is Dani en ik neem je mee op een reis naar binnen,

Naar de stilte,

De winter in jou.

Het is een moment om te vertragen,

Te voelen en los te laten wat je niet meer dient en niet meer mee hoeft te dragen.

De energie van de winter nodigt je uit om naar binnen te keren,

Om te rusten in alles wat al is en te laten gaan wat niet verder mee hoeft.

In de natuur wordt het stil,

Het licht dimmt,

Het ritme verzacht.

De energie trekt zich terug naar de wortels waar nieuwe kracht en stilte wordt opgebouwd.

En ook jij mag dat voelen.

Je mag je energie sparen in plaats van weggeven.

Je mag verzachten.

Je mag rusten,

Gewoon omdat je lijf en hart dat vragen,

Zonder je daarvoor te verantwoorden.

Deze meditatie is een uitnodiging om de energie van de winter in jezelf te ontmoeten,

De vertraging,

De diepte,

De stilte.

Zorg voor een comfortabele houding,

Zittend of liggend,

Wat voor jou op dit moment goed voelt.

En zorg ervoor dat je het warm genoeg hebt.

Maak het behagelijk voor jezelf.

Wanneer je zit,

Zorg er dan voor dat je ontspannen rechtop zit,

Lengt in de ruggen gaat,

Schouders ontspannen en gesloten ogen.

Wanneer je ligt,

Zorg er dan voor dat je voeten breder liggen dan je heupen en laat je voeten opzij vallen.

Armen ontspannen langs het lichaam met de handpalm omhoog of leg eventueel je handen op je onderbuik.

Voel nu even heel bewust hoe je zit of ligt.

Voel hoe je ademhaling beweegt in je lichaam.

Observeer waar je ademhaling zit.

Misschien zit je ademhaling nog wat hoog in de borst of is je ademhaling al rustig en laag.

Adem rustig in en adem rustig uit.

Observeer.

Dan mag je nu je ademhaling omlaag brengen richting je buik.

Op de inademing vul je je buik met lucht en op de uitademing trek je je navel zachtjes naar binnen.

Voel hoe elke inademing je vult met nieuwe energie en hoe elke uitademing je verzacht en verdraagt.

Voel dat je hier bent in dit moment.

Probeer helemaal één te worden met dit moment.

Het is nu tijd voor jou.

Een moment waarin je niets hoeft te doen,

Niets hoeft op te lossen,

Waarin niets van je verwacht wordt,

Waarin je alleen maar hoeft te ontspannen en te zijn.

Laat de wereld om je heen langzaam verstillen.

Om in het lichaam te zakken nemen we zo drie diepe ademhalingen in door de neus en met een lange zucht uit door de mond.

Doe maar met me mee.

Blaas nu eerst zachtjes de lucht uit.

Blaas maar uit.

En dan nemen we een diepe inademing door de neus.

Adem in,

Vul je buik met lucht en blaas maar krachtig uit door je mond.

En ontspan je schouders.

Doe het nog een keer.

Neem een diepe inademing door je neus.

Adem in,

Diep vanuit je buik,

Vul je buik met lucht,

Schouders een beetje mee omhoog en een krachtige uitademing door de mond.

Blaas maar uit zo lang als je kunt en ontspan je schouders nog iets meer.

Nog een laatste keer.

Diepe inademing door de neus.

Adem in,

Vanuit je buik door naar je borst,

Je keel.

Houd nu even vast en een krachtige uitademing door de mond.

Laat maar los en voel maar hoe je nog meer in je lichaam zakt.

Kom maar weer terug naar je natuurlijke ademritme en adem heel relaxed in en uit door je neus.

Ervaar hoe je steeds meer in je lichaam zakt en hoe kalmer het wordt in je mind.

En kijk liefdevol naar jouw lichaam.

Ga nu met je aandacht naar je voeten.

Hoe voelen je voeten?

Van je voeten ga je met je aandacht naar je enkels,

Je onderbenen,

Je lichaam.

Naar je knieën,

Je bovenbenen.

Ga dan met je aandacht naar je heupen.

Ga met je aandacht naar je buik en ervaar de zachte golfbewegingen van je adem in je buik.

Breng nu je aandacht naar je onderrug.

En van je onderrug naar je ruggen gaat,

Naar je schouderbladen.

Van je schouderbladen naar je schouders en vanaf je schouders ga je met je aandacht naar je armen en handen.

Ga met je aandacht vanaf je handen terug naar boven,

Naar je armen,

Naar je nek,

De achterkant van je hoofd,

Je kruin.

Voel de ontspanning op je kruin.

Ga met je aandacht naar je voorhoofd,

Je ogen,

Je neus en je mond.

Ontspan je gezicht,

Frons uit je voorhoofd en laat je kaken los in je mond hangen.

Zak nu met je aandacht af naar je borstgebied,

Naar je hart.

En blijf daar nu even met je aandacht,

Bij deze plek van stilte,

Van innerlijke warmte,

Van diepe wijsheid.

Je hart is je innerlijk kompas,

Een zachte vlam die blijft branden,

Ook wanneer alles om je heen verstilt.

Word je nu bewust van hoe je hart klopt voor jou,

Een ritme dat altijd doorgaat,

Ook in de stilte van dit seizoen.

Verbind je nu heel bewust met je hart,

Met deze bron van innerlijke wijsheid,

Die juist in de winter helder hoorbaar wordt.

Voel de verbinding,

Voel de zachtheid,

Voel de kracht die groeit in de rust.

Een beeldje nu in dat je via je hart ademt.

Je ademt nu in en uit je hart.

Met elke inademing float je adem je hart in en met elke uitademing float je adem je hart uit.

Je ontspant dieper en nog dieper en je voelt de energie toenemen in jouw hart.

Adem in en uit je hart.

Sta jezelf toe om helemaal in je hart te landen.

Sta jezelf toe je hart te openen.

En dan neem ik je zo mee op een reis,

We gaan een winterse tocht maken.

Je hebt slechts één rugzak,

Alles wat je draagt,

Draag je de hele weg met je mee.

We maken zo een reis waarin je alleen meeneemt wat werkelijk waarde heeft.

Voel wat je wilt meenemen.

In deze rugzak,

In jouw rugzak,

Passen herinneringen,

Gevoelens,

Gedachten.

Maar je kunt niet alles meenemen.

De winter vraagt om eenvoud,

Om op te rijmen,

Om te kiezen,

Zodat jij lichter kunt leven.

Welke herinneringen wil je met je meenemen?

Welke momenten geven je warmte,

Kracht en liefde?

Zie ze voor je,

Voel ze opnieuw alsof je er heel even weer bent.

En dan stop je die momenten met zorg in je rugzak,

Als kleine vonkjes van licht voor onderweg.

En dan voel je welke gedachten wil je meenemen.

Welke gedachten zijn voedend en mogen in jouw rugzak mee.

En nu heb je deze mooie momenten,

Herinneringen,

Gedachten,

Gevoelens in je rugzak gestopt.

Veilig en wel.

En dan breng je nu je aandacht naar wat je niet meer mee wilt dragen.

Wat voelt zwaar?

Wat trekt aan je schouders?

Welke gevoelens,

Gedachten of patronen houden jou klein,

Houden je tegen?

Of waar houd je zomaar vast wat je maar niet kunt loslaten?

De winter vraagt je niet om er mee te vechten,

Maar om ze simpelweg neer te leggen.

Alsof je een oude jas uit doet die je niet langer warm houdt.

Wat ga je niet meenemen in je rugzak?

Wat wil je niet langer meer met je meedragen?

Wat wil je nu achterlaten?

En soms is het puur een gevoel,

Een innerlijk weten.

Je hoeft niet per se woorden te komen of beelden.

Jouw lichaam en jouw hart weten,

Voelen.

Wat je wilt achterlaten heb je nu neergelegd.

En we beginnen nu de tocht in een klein houten bootje,

In de stilte van een winters landschap over een rivier onder het zilveren licht van de volle maan.

Het is een klein bootje,

Dus kijk nog een keer goed wat je wilt achterlaten.

Je kunt niet alles meenemen.

Wat je niet meer nodig hebt,

Hoef je niet meer mee te nemen.

Wat je niet verder helpt,

Hoef je niet meer mee te nemen.

Alles wat niet voedt,

Mag achterblijven.

Is er iets van vandaag,

Gisteren,

Deze week of iets wat al langer met je meedraagt,

Misschien al maanden of jaren?

Laat wat je niet mee wilt nemen nu achter in de stilte van dit winterlandschap.

Je wordt gedragen door het licht van de volle maan,

Door de rust,

Door het seizoen dat niets forceert.

Stap nu samen met me in de boot.

Neem je rugzak mee met al die mooie herinneringen,

Gevuld met al die mooie gedachten en gevoelens die je mee wilt nemen,

Gevuld met zaadjes voor nieuwe avonturen die nog op jou wachten.

Kom,

Daar gaan we.

We zitten samen in het bootje en laten ons langzaam wegdrijven door de stroming van de rivier,

Het stille winterwater.

Het landschap is kalm,

Het ritme langzaam,

Het licht helder.

Kijk naar het water en hoe het licht van de maan het water verlicht.

Prachtig.

En wanneer je achterom kijkt,

Zie je daar de dingen die je hebt neergelegd,

De gedachten,

De gevoelens en de belemmeringen die jou tegenhielden.

Het ligt daar en jij kijkt er liefdevol naar.

Het wordt kleiner en kleiner,

Steeds verder weg.

En misschien voel je dat ze je minder raken,

Minder vasthouden.

Steeds verder weg,

Kleiner en kleiner.

Zie maar hoe het steeds verder uit beeld raakt,

Hoe ze langzaam oplossen in de witte verte.

Totdat je ze niet meer ziet,

Niet meer voelt.

Laat de rivier je verder dragen.

Voel hoe je lichaam lichter is,

Ruimer,

Helderder.

Ervaar de rust,

De kalmte,

De eenvoud van alleen zijn met wat echt van jou is.

De winter vraagt om eenvoud,

Om minder te dragen en meer jezelf te zijn.

De winter is een terugkeer naar binnen,

Naar wat essentieel is,

Naar wie jij werkelijk bent.

We komen aan bij de oever en je ziet daar een prachtig vuur,

Een kampvuur,

Een prachtig winters tafereel.

Een hele fijne uitnodigende stoel staat daar,

Dus je stapt uit je bootje.

Ik geef jou een warme knuffel en je loopt naar die stoel en je gaat daar lekker zitten met jouw rugzak.

Met jouw rugzak vol mooie herinneringen,

Mooie gedachten en zaadjes voor nieuwe avonturen.

Je zit daar heerlijk te kijken naar het vuur in alle rust.

Veranker nu dit gevoel,

Die stilte,

Die kalmte,

De rust.

Je kijkt terug op een fijne reis door dat prachtige winterse landschap.

En dan bedank je jezelf voor dit moment.

Je voelt je dankbaar voor dit moment.

Je voelt je dankbaar voor jouw leven.

Neem een diepe inademing door je neus.

Adem in,

Blaas zachtjes uit.

En dan mag je weer heel langzaam bewust worden van de ruimte om je heen,

De plek waar je je nu bevindt.

Voel langzaam weer het contact met je lichaam.

De ondergrond waar je op zit of ligt.

Beweeg langzaam je vingers en je tenen.

Neem je tijd,

Er is geen haast.

Misschien wil je je lichaam even lekker uitstrekken.

Kom langzaam weer terug in de ruimte waar je nu bent.

En als je er klaar voor bent,

Dan mag je even je ogen openen.

Je draagt nu mee wat licht voelt en hebt achtergelaten wat jou niet langer dient.

En nu mag jij rusten in de stilte van dit seizoen.

Namaste