Bewustwording Van Je Lichaam En Je Houding

Als eerste neem ik even de tijd om me open te stellen voor de beweging van de adem.

Om de ademhaling in alle rust naar het middelpunt van mijn ervaring,

Naar mijn bewustzijn,

Te brengen.

En dan,

Dan richt ik de aandacht op mijn lichaam.

Ik begin mijn bewustzijn zo goed als ik kan te verruimen totdat het mijn hele lichaam omvat.

En zo word ik me bewust van mijn houding.

Ik ga zo rechtop mogelijk zitten,

Maar ik neem geen stramme houding aan.

Ik ontspan mijn onderlichaam,

Mijn schouders los,

Mijn hoofd en nek rechtop in een waardige houding.

Alsof een draad mij,

Net als een marionet,

Wat naar boven trekt.

Mijn handen rusten ontspannen op mijn bovenbenen en ik voel de vingers,

Mijn handen,

Mijn armen.

En ik neem de tijd om ze werkelijk te voelen,

In plaats van erover te denken dat ik ze voel en hoe ze voelen.

Ik luister zo goed als ik kan naar wat ik voel,

Of er nu veel of weinig te voelen is.

En dan word ik me op dezelfde manier bewust van mijn benen.

Wat ervaar ik in mijn voeten?

En wat merk ik in de kuiten?

En wat valt op in de bovenbenen?

En dan?

Dan geef ik aandacht aan wat ik voel in mijn onderbuik en in de borst.

En dan voel ik daar mijn hart kloppen.

En dan word ik me bewust van mijn rug.

Van mijn hele rug.

Van beneden naar boven.

Van de stuit tot aan de schouders en de nek.

En daarna richt ik mijn aandacht op mijn gezicht.

Ik word me langzaam bewust van kaakspieren,

Lippen,

Oogleden,

Van mijn voorhoofd.

En nu van mijn hele hoofd.

En dan keer ik terug in alle rust naar mijn hele lichaam.

Ik ben me bewust van mijn hele lichaam dat hier is.

In dit moment.

Wanneer pijn of ongemak in verband met mijn houding mijn aandacht in beslag neemt.

Dan neem ik de tijd om dit waar te nemen.

Te voelen wat er gebeurt.

Zonder meteen te hoeven reageren.

Ik neem de tijd om pijn of ongemak waar te nemen.

Wat is daar?

Op welke plek in mijn lichaam voel ik het precies?

Verandert het?

Of niet?

Wat gebeurt er als ik de ademhalingen die plek leid?

Welke gedachten komen naar aanleiding van deze gewaarwordingen in me op?

Welke impulsen merk ik op dit moment?

Om te gaan bewegen?

Van houding te veranderen?

Op een plekje te krabben?

Of misschien de oefening te beëindigen?

Ik word me van dat alles bewust.

En daarna neem ik een beslissing.

Volledig bewust.

Bewegen?

Krabben?

De oefening beëindigen?

Of zal ik gewoon doorgaan met de oefening?

En accepteren dat er onbehagen is.

Ongemak.

In een hoekje van mijn bewustzijn.

Ik laat mijn aandacht door mijn hele lichaam gaan.

En word me bewust van mijn voeten tot mijn hoofd.

In mijn eigen tempo.

Op sommige dagen gun ik mezelf de tijd.

En vind ik het prettig om het zo langzaam te doen.

Op andere dagen doe ik het gewoon sneller.

Het lijkt op een wandeling op een plek waar ik graag kom.

In het bos.

Buiten op het land.

Of langs de kust.

Langs een rivier of een meer.

Ik bewandel de wegen van mijn lichaam zoals de wegen van een geliefde plek.

En straks wanneer de buil tinkelt.

Beëindig ik deze oefening in alle rust.

Maar ik besluit om aandacht te blijven besteden aan mijn lichaam.

In de loop van de dag keer ik er regelmatig naar terug.

Zo nu en dan.

Midden tussen alle activiteiten.

Om er even naar te luisteren.

Het te voelen.

En ervoor te zorgen.