Je ademhaling volgen

Nadat ik gemakkelijk ben gaan zitten en mijn ogen heb gesloten,

Word ik me in alle rust bewust van mijn ademhaling,

Van het inademen en het uitademen.

Ik laat de adem komen en gaan en wil haar alleen maar observeren en er met mijn aandacht bij blijven.

Ik geef haar alle ruimte.

Ik neem waar hoe mijn borstkas en mijn buik door mijn ademhaling reizen en dalen.

Ik neem ook de luchtstroom waar die mijn lichaam binnengaat en vervolgens weer verlaat.

Ik voel hoe die lucht mijn neus,

Mijn keel en misschien de bovenkant van mijn bronchieën passeert.

Ik voel het verschil in temperatuur tussen de lucht die ik inadem en ook de lucht die ik weer uitadem.

En langzaam word ik me bewust van de manier waarop mijn lichaam in alle rust lucht in zich opneemt.

En ik stel me voor hoe de zuurstof zich in al mijn cellen verspreidt en ik voel hoe de adem in mijn hele lichaam komt en gaat.

En ik besef dat ik met mijn hele lichaam adem.

Wanneer ik inadem kan ik me voorstellen dat de lucht mijn hele lichaam binnengaat.

Dat ze door mijn romp,

Mijn benen,

Mijn armen stroomt.

Ik neem de bewegingen van de lucht in mijn lichaam op het ritme van de ademhaling.

Ik voel hoe mijn hele lichaam ademt.

Ik probeer niet op een bepaalde manier te ademen.

Het zou bijvoorbeeld nuttig kunnen zijn om rustiger te ademen.

Maar tijdens de mindfulness meditatie laat ik de adem zoals ze is.

Ik laat het lichaam ademen zoals het wil.

Ik laat de ademhaling gewoon de ademhaling zijn.

Zoals zij dat wil.

Ik laat haar begaan.

Ik laat haar los.

Als ik me mee laat slepen door gedachten,

Als mijn geest trucjes met me uithaalt,

Dan erger ik me niet.

Het is een normaal verschijnsel.

Welkom in de club.

We komen dat probleem allemaal tegen.

Dus wanneer ik me ervan bewust word dat ik niet bij mijn ademhaling ben,

Maar steeds aan andere dingen denk,

En wanneer ik dat merk,

Dan glimlach ik.

En keer ik terug naar de beweging van de adem.

En als de gedachten terug blijven komen,

Dan richt ik de aandacht weer rustig op de beweging van de adem.

Wel tien keer.

Wel honderd keer.

Wel duizend keer.

Tijdens dit heen en weer gaan tussen de ademhaling en de gedachten bevind ik me midden in de beoefening van mindfulness.

En ik ga ermee door mijn bewustzijn in alle rust op iedere ademhaling één voor één te richten.

De ademhaling van dit moment is het belangrijkst.

Ik laat het verleden los.

Ik laat de vorige ademhaling los.

En ook de toekomst.

En de volgende ademhaling.

Ik ben alleen maar in het nu.

Bij deze ademhaling.

En dan bij deze.

En bij deze.

En straks,

Wanneer het belletje klinkt,

Beëindig ik deze oefening in alle rust.

Maar ik verlies mijn aandacht voor de ademhaling niet.

In de loop van de dag keer ik er af en toe naar terug.

Midden tussen alle activiteiten neem ik regelmatig de tijd om te voelen dat ik adem.

Om te voelen dat ik besta.