De Knoop Ontwarren | Adempauze Voor Ruimte En Rust

Schenk jezelf de gave van aandacht.

Vang de wervelende haast en zet haar kalm en vriendelijk naast je neer.

Zit stil en hoor hoe haar windvlagen in je na klinken.

Blijf bij de stilte en vind rust bij de adem.

En als de wind is gaan liggen,

Vind de knoop van binnen.

Die krampachtig kronkelende kern vormt van dit alles.

En zit en blijf zitten en weet dat op zijn tijd de knoop losser raakt.

En er zal weer ruimte zijn.

En ruimte wordt je geschenkt.

Omcirkelt alles,

Bedaart de vaart en laat het licht toe.

Bewust van het reizen en dalen van de adem.

Inademing is ruimte makend.

De uitademing is iets laten gaan.

Inademing is ruimte makend.

Uitademing als het ware afdalen door je lichaam.

Inademing is alle aandacht verzamelen,

Overal vandaan.

Uitademing is afdalen door je lichaam.

Iets laten gaan de grond in.

Ruimte.

Dalen.

Misschien merk je dat er onrust is,

Gedachten,

Gevoelens.

Dat je denkt,

Ik moet het onthouden.

Dat is helemaal niet nodig.

En steeds opnieuw weer teruggaan naar deze inademing,

Deze uitademing.

De inademing is alle aandacht verzamelen.

Uitademing is afdalen door je lichaam als het ware.

Je aandacht gaat helemaal naar beneden de grond in.

Ruimte makend,

Alle aandacht verzamelen,

Afdalen door je lichaam,

De uitademing.

Dat kan je eigenlijk steeds zo opnieuw bewust zijn.

Inademing is nieuwe frisse energie.

Uitademing is iets laten gaan,

Misschien ook iets wat nu niet meer dient.

Bewust van de geluiden om je heen,

Het geluid van mijn stem.

Andere geluiden in de ruimte waar je bent.

Misschien ook geluiden verder weg.

Zachte achtergrondgeluidjes.

Bewust van hoe je hier zit,

In je lichaam aanwezig,

Met hoe het ook maar voelt.

Dat die adembeweging er is,

Met reizen,

Met dalen.

En dat er geluiden zijn.

Niet zoveel nastreven of bereiken,

Zelfs geen rust.

Alleen maar opmerken,

Met die vriendelijke,

Nieuwsgierige,

Wakkere aandacht.

Geluiden van moment op moment,

Die adembeweging,

Met reizen en dalen.

Je lichaam in verbinding met de ondergrond,

Waar je lichaam rust.

En dat er stevigheid is,

Dat je lichaam door de zwaartekracht ook gewoon hier kan zitten of liggen.

Even niks moeten.

Wat vriendelijkheid in het gezicht toelaten.

Het gezicht verzachten.

Je ooghoeken.

Denk maar aan de liefde van een grootmoeder bijvoorbeeld.

Hoe een glimlach er uitziet.

Wangen wat verzachten door een heel lichte aanzet van een glimlach bij je mond.

En weer die adem opzoeken.

Inademing is ruimtemakend,

Nieuwe zuurzaak,

Nieuwe energie.

Uitademing is verzachten,

Verzachten,

Iets laten gaan,

Dit moment.

En als je aandacht afgeleid wordt,

Wat eigenlijk altijd wel gebeurt,

Dat is helemaal niet erg.

Dat is de natuur van onze geest om steeds maar weer afgeleid te zijn.

In onze hoofd speelt zich van alles af.

Ons brein produceert altijd weer nieuwe gedachten.

Als je dat merkt,

Het moment dat je het opmerkt,

Is een heel mooi,

Mindful moment.

Want dan ben je er alweer.

En dan zoek je gewoon weer op.

Je lichaam in contact met de ondergrond,

Je zitvlak.

Voeten,

Handen.

Het opgericht zijn,

Die wervelkolom van je stuitje door je hele rug.

Achterkant van het hoofd.

Kruim.

De schouders laag,

Armen,

Handen ontspannen.

Rustend.

De voorkant van de romp is open,

Ruim.

Ruimte voor je organen,

Voor je hart,

Je longen,

Je orgaan in de buik.

De adem kan alle ruimte hebben.

Inademing is ruimte makend.

Uitademing verzachten,

Verzachten.

Iets laten gaan,

Steeds opnieuw.

Heel eenvoudig.

En weet dat op zijn tijd de knoop losser raakt.

Vrij laat.

En er zal weer ruimte zijn.

En ruimte wordt je geschenkt.

Omcirkelt alles.

De daard,

De vaart.

Laat het licht toe.