Omgaan met gedachten en emoties

Zie of je een manier kan vinden om op een comfortabele en stabiele wijze te zitten.

Ontspannen,

Rechtop,

Zachtjes de ogen sluiten en dan nu even tijd nemen om het lichaam te voelen.

De totaliteit van het lichaam,

Een geheel,

Zittend,

Ademend lichaam.

En zo moment na moment,

Op de golven van de adem,

Rusten en opmerkzaamheid,

Opmerkzaamheid voor adem,

Zoals deze zich van moment tot moment aandienen.

En dan nu de aandacht.

Wat verscherpen Verscherpen naar de adem,

Als basisobject in deze meditatie.

Ook hier hoef je niets te veranderen aan je adem,

Gewoon opmerken hoe die zich aandient,

Soms wat dieper,

Oppervlakkiger,

Kort of lang,

Opmerkzaam zijn.

Je kan eventueel ook wel aandacht geven aan bepaalde aspecten van de adem.

Zo kan je bijvoorbeeld het begin en het einde van een inademing observeren,

Misschien de pauze ertussen.

En als je die pauze opmerkt,

Dan kan je opnieuw even aandacht hebben voor het zitten van het lichaam.

En dan het begin en het einde van een uithademing opmerken,

Misschien weer even die korte pauze,

Het zitten opmerken.

En dan het begin en het einde van een inademing,

Zo de aandacht laten ankeren in je adem,

Van moment tot moment.

En als je er klaar voor bent,

De ademfocus loslaten.

Je kan de ademfocus op de achtergrond laten komen,

Die is dus nog steeds aanwezig,

Maar er is geen centraal aandachtspunt meer.

Op dit moment kan je dan openen voor gedachten die verschijnen.

Die kunnen verschijnen in de vorm van beelden,

Of in de vorm van woorden.

En daar waren we in vorige meditaties,

Op het moment dat er denken was,

Onmiddellijk teruggingen naar het reizen en het halen van de buik,

De ademfocus,

Die gaan we nu het proces niet onderbreken.

We gaan dus de gedachten die zich aandienen,

Op de voorgrond laten komen.

En we gaan dit doen zonder ons te engageren met de inhoud van de gedachten.

Gewoon het proces van denken observeren,

En dat kan je benoemen als denken,

Denken,

Of iets specifieker als plannen,

Plannen,

Of herinnering,

Herinnering.

Maak het niet te ingewikkeld,

Het eerste beste labeltje dat in je opkomt,

Dat kan je gebruiken om te benoemen.

Je zal merken dat,

Wanneer je denkproces opmerkt,

Dat de gedachte vaak spontaan verdwijnt,

Net als mist die optrekt,

Wanneer de zon erop straalt,

Op die wijze kunnen ook gedachten verdwijnen door het licht van de aandacht.

Je kan dit verdwijnen dan opmerken,

En terugkeren naar het reizen,

Het halen van de buik,

Sensaties van de adem,

En vanuit die positie dan alert,

Opmerkzaam zijn,

En als er gedachte komt,

Dan kan je die opnieuw benoemen.

Wanneer gedachten zwaar beladen zijn,

Of krachtig zijn,

Dan is het mogelijk dat deze niet onmiddellijk verdwijnt als je ze benoemt.

Dan kan je dit gewoon blijven benoemen,

Als denken,

Denken,

Herinneren,

Herinneren,

Plannen,

Plannen,

Wat het ook mogen zijn,

En je benoemt het tot zolang het op de voorgrond blijft.

Als dit eindelijk verdwenen is,

Dan ga je terug naar de sensaties van de buik.

Wat de gedachten ook mogen zijn,

Zie of het mogelijk is om zo ruim als mogelijk te oefenen voor alle gedachten die verschijnen,

En je kan nu misschien inbeelden dat de gedachten zijn als wolkjes aan de lucht,

Die voorbij drijven,

Of luchtbelletjes die verschijnen in een pot kokend water en de luchtbelletjes padden uiteen,

Of beelden op een cinemascherm die komen en gaan,

Je niet engageren met de inhoud van de gedachten,

Ook als de gedachten onweerstaanbaar zouden zijn,

Of gedachten jou inzicht geven,

Of een creatief proces in zich meedragen,

Op dit moment gedachten laten komen en gaan.

Net zoals we gedaan hebben met geluiden,

Ook die komen,

Net zoals we gedaan hebben met lichamelijke sensaties,

Die komen en gaan.

Zo gaan we nu ook verder gedachten observeren,

Ze komen moment na moment,

Adem na adem.

Je kan je misschien inbeelden dat het observeren van die gedachten een beetje is zoals naar een sportwedstrijd kijken op televisie waarbij je het geluid hebt uitgezet,

Zodat je gewoon kijkt zonder dat je meegezogen wordt in een eindeloze stroom van commentaar,

Opinie,

Interpretaties die zo typisch is voor sportwedstrijden op televisie en ook zo typisch is voor onze denkende geest.

Zo kan je van moment tot moment de stukjes commentaar,

Kritiek,

Opinies,

Interpretaties en meningen ontdekken en die dan benoemen als denken,

Denken,

Interpretaties enzovoort.

Opmerken hoe eenvoudig en snel gedachten zich ontwikkelen,

Zien hoe snel een visie zich ontwikkelt,

Hoe snel oordelen gevormd worden,

Hoe snel een overtuiging geproduceerd wordt,

Een theorie gemaakt,

Plannen,

Herinneren,

Verhalen.

En op het moment we deze even een gang laten gaan,

Hoe snel ze in aantal toenemen en hoe krachtig en intens zijn ze kunnen worden.

De ene gedachte leidt tot de andere en tot de volgende en de volgende.

Zo zien we hoe we in een maalstroom van denken kunnen komen en zo niet meer bewust zijn van de stroom zelf.

Gedachten kunnen soms ook een emotionele lading of een bepaalde stemming in zich meedragen.

Als je dat wenst dan kan je nu verder zachtjes openen voor de emotionele stemming die op dit moment aanwezig is.

Er is altijd wel een stemming aanwezig,

Misschien subtiel,

Lichtjes,

Negatief of positief,

Misschien neutraal.

Ook dit kan je aanstippen als stemming,

Stemming of positief.

En dan terug focussen op de adem tot je ergens duidelijk aanwezigheid van een of andere emotie ervaart.

Gelukkig,

Troevig,

Angstig,

Verrukt,

Dat kan van alles zijn.

Ook hier benoemen wat zich aandient.

De adem gaat naar de achtergrond en je ontvangt de stemming of de emotie.

Observeer ze,

Benoem ze zolang ze duidelijk op de voorgrond aanwezig is.

Verdwijnt deze dan heb je wel weer het reizen en dalen van de buik.

Emoties zijn net als het weer.

Dan is het zonnig,

Dan bewolkt,

Dan is er mist,

Dan is het warm,

Dan is het koud.

Zie of je emoties kan zien als iets onpersoonlijk,

Zonder je te verliezen in de emotie.

De emotie ervaren en aanstippen.

En geen voorkeur hebben voor een bepaalde emotie of stemming.

Niet een bepaald gevoel nastreven.

Op dit moment rusten in het gewaarzijn van de emotie.

En dan tenslotte opnieuw intentioneel het reizen en dalen van de buik opmerken.

En voor de laatste ogenblikken aanwezig zijn voor wat duidelijk op de voorgrond aanwezig komt.

Komen er gedachten?

Dan stip je het aan als denken,

Denken.

Komt er een emotie?

Dan kan je het benoemen als voelen,

Voelen.

Komen er sensaties?

Sensatie,

Sensatie.

Geluid als horen,

Horen.

Zorgzame aandacht,

Van moment tot moment voor wat zich ook maar aandient.

En is er iets bijzonders op de voorgrond,

Dan heb je alweer het reizen en dalen van de buik.

Dan kan je hier en nu misschien ook de intentie plaatsen om deze opmerkzaamheid een wezenlijk onderdeel van je dagelijks leven te laten zijn.

En kun je misschien ook ontdekken hoe de vruchten van deze oefening zich ontvrouwen in jouw dagelijks leven van moment.