Mindfulness Voor Het Loslaten Van Angst

Laten we,

Terwijl we met deze oefening beginnen,

Een moment nemen om onszelf te verwelkomen en te feliciteren met het feit dat we hier zijn.

Dat we werkelijk deze tijd nemen om aanwezig te zijn,

Om naar binnen te gaan in ons eigen leven.

Laten we een paar momenten nemen om te voelen dat we in ons lichaam en geest zijn,

Met een mindful check-in.

Neem een moment om gewaarwordingen te voelen,

Blokkades,

Bekremmingen in het lichaam.

Voel ook je stemming,

Je emoties.

Gewoon erkennen wat er gevoeld wordt en het laten zijn.

Gewoon voelen hoe we zijn met gewaarwordingen en erkennen wat er te voelen valt.

En laten we nu heel voorzichtig,

Terwijl we ons bewustzijn terugtrekken van deze mindful check-in,

Onze aandacht naar de ademhaling brengen.

Aandachtig zijn voor de adem in de onderbuik,

Met de volgende inademing het uitzetten van de onderbuik,

Het gebied rondom de nieren en het terugvallen bij een uitademing.

Op die manier inademen en uitademen met bewustzijn.

Normaal en natuurlijk ademen.

Voel het stijgen en het dalen van je onderbuik.

En als dit moeilijk te voelen is,

Kan je altijd een hand heel zachtjes op je onderbuik leggen.

Blijf nog een paar momenten bij deze ademhaling.

En dit type van aandachtig ademen kan ons helpen kalmeren als we ons angstig voelen.

Alleen al het aandachtig zijn voor de adem die naar binnen en naar buiten stroomt.

In- en uitademen met bewustzijn.

En als je in de stiltes merkt dat je geest,

Dat je gedachten zijn afgedwaald,

Kijk of je dan met mededogen,

Met compassie,

Zachtjes de opmerking afgedwaald kan maken en daarna terug kan keren naar de ademhaling.

In de onderbuik.

Op die manier onze aandacht iets vertragen.

Steeds één inademing en één uitademing per keer volgen.

Inademen en uitademen met bewustzijn.

Steeds één inademing en één uitademing.

En nu nodig ik je uit om je bewustzijn,

Zachtjes terug te trekken van de ademhaling.

En de focus te verleggen naar een scan van het lichaam.

Kijk of je kunt voelen in je lichaam,

In deze wereld van gewaarwordingen,

Gedachten en emoties en erken wat er ervaren wordt.

Net zoals een meteoroloog objectief verslag doet van het weer aan de buitenkant,

Zijn wij als mindfulness beoefenaars als interne meteorologen die objectief verslag doen van het weer aan de binnenkant.

Dus wat het ook is dat we voelen in ons lichaam,

In onze geest,

Gewoon erkennen wat er gevoeld wordt en het laten zijn.

Je kan misschien beginnen bij je voetzolen en langzaam met je aandacht naar boven scannen.

Terwijl je door het lichaam heen gaat,

Kan je misschien van tijd tot tijd spanningen,

Benauwdheid of pijnlijkheid opmerken.

Misschien lukt het om toe te staan om deze gebieden wat zachter te laten worden.

Laat dat dan zeker gebeuren.

Maar het is ook belangrijk om te weten dat als we niet in staat zijn om te verzachten,

We het gewoon kunnen laten zijn.

Laat alle gewaarwordingen resoneren,

Laat ze ontwikkelen zoals ze moeten.

Hetzelfde geldt voor gedachten en emoties.

Laat ze zijn voor wat ze zijn.

Terwijl je langzaam met je aandacht,

Met je bewustzijn omhoog scant door het lichaam heen.

Voel dan nu een paar momenten het lichaam als één geheel,

Van top tot teen.

Bij een inademing voel je misschien het hele lichaam zachtjes uitzetten.

Bij een uitademing zachtjes terugtrekken,

Dalen.

Adem zo nog een paar momenten door met je hele lichaam.

En terwijl we in dit lichaam en in deze geest voelen,

Kunnen we soms angstige gedachten,

Zorgen blijven ervaren.

En er zijn momenten waarop we de oefening van mindfulness,

Van het onderzoeken,

Kunnen gebruiken om mogelijk de onderliggende oorzaken van onze angsten te ontdekken.

Als blijkt dat zelfs na het beoefenen van de bodyscan en de aandachtige ademhaling,

We blijven volharden in angstige gevoelens.

Breng dan de aandacht naar die gevoelens zelf,

Om te erkennen wat er gevoeld wordt.

Voel de angst.

Ik zeg dit en moedig je aan om dit te doen met compassie en zachtmoedigheid.

Net als wanneer we op een warme dag willen gaan zwemmen en we steken onze tenen in het water en het is zo koud dat we door de geleidelijke gewenning van het dompelen van de tenen in en uit het water acclimatiseren aan die temperatuur.

Langzaam,

Deel voor deel,

Raakt ons lichaam gewend aan de temperatuur van het water en gaan we zwemmen.

Heel zachtjes de tenen dompelen in het voelen van de angst.

Gewoon erkennen wat er is.

Laten zijn.

Het is niet nodig om te proberen dingen te analyseren of uit te zoeken.

Gewoon voelen in de ervaring van je angstigheid,

Van het gevoel van bezorgdheid.

Laat het zijn.

Wat er ook opkomt,

Even erkennen en laten zijn.

Voelen in het hart van de angst.

Blijf luisteren met compassie.

We hoeven onszelf niet meer te pushen dan we aan kunnen.

Maar we werken gewoon met de randen.

Voelen in de angst en erkennen.

Als we leren met de dingen te zijn zoals ze zijn,

Kunnen we misschien iets makkelijker blijven bij die gevoelens en met iets meer duidelijkheid reageren op de situatie.

Misschien kunnen we op die manier iets duidelijker de onderliggende oorzaken zien van onze angst,

Van onze pijn.

En nu nodig ik je uit om jezelf zachtjes terug te trekken uit het bewustzijn van de angstige gevoelens.

Ga een moment terug naar de ademhaling.

In en uit,

In de onderbuik.

Gewoon aanwezig blijven bij elke ademhaling.

Steeds één inademing en één uitademing.

En net zoals we kijken naar de ademhaling die komt en gaat,

Zullen we in deze laatste gedeelte van de oefening kijken naar de gedachten die we denken.

Net zoals je misschien kijkt naar wolken die voorbij stromen in de lucht.

Of zoals we aan de rand van een rivier zitten en kijken naar wat er stroomafwaarts drijft.

We beginnen door de geest te observeren.

En zelfs de angstige gedachten zijn niets anders dan voorbijgaande mentale verschijnselen,

Zoals wolken.

En we observeren alle angstige bezorgde gedachten als gewoon mentale gebeurtenissen die komen en gaan.

Verschijningen in de geest.

Gewoon gedachten,

Net als alle andere zintuigen van zicht,

Van geluid,

Van smaak,

Van geur,

Van lichaamswaarwordingen.

Allemaal komen en gaan.

Allemaal het teken van vergankelijkheid.

Door het observeren van de geestgedachten,

Het opmerken van de steeds veranderende aard van gedachten,

Blijkt dat deze ook vergankelijk zijn.

Het komt en gaat,

Het denken.

En nu nodig ik je uit om zachtjes je bewustzijn terug te trekken uit de aandacht voor gedachten.

En weer terug te keren naar die ademhaling in je onderbuik.

Gewoon aandachtig in- en uitademen.

En laten we nu,

Terwijl we aankomen bij de afsluiting van deze meditatie,

Een moment nemen om stil te staan bij al diegenen die met deze gevoelens worden geconfronteerd.

Gevoelens van angst,

Bezorgdheid,

Stress.

Al diegenen die leven met angst,

Zorgen.

En weet dat elke persoon op aarde op sommige momenten leeft met angst en zorgen.

Misschien wil je wensen van genezing,

Van vrede,

Uitstrekken naar al diegenen die in angst leven,

Of die leven met angstigheid of zorgen.

Misschien wil je nu een moment nemen om jezelf te feliciteren met het feit dat je jezelf proactief tegenover de angsten hebt opgesteld en ermee aan de slag bent gegaan.

Misschien merk je op dat je op deze manier iets minder bedreigd wordt door gevoelens van angst,

Bezorgdheid.

Mogen alle wezens,

Waar dan ook die in angst leven,

Zich herinneren dat we worden vastgehouden in de wieg van het hart van het universum en dat we niet in de steek worden gelaten.