Ruimte voor rouw: een helende meditatie bij verlies

Observeer of je helemaal comfortabel ligt of zit,

Dat je in jouw eigen favoriete meditatie-positie bent.

En neem even een momentje de tijd om te landen.

Misschien vind je het fijn om jezelf even helemaal uit te strekken,

Even diep in te ademen.

En jezelf even lekker te stretchen en houd het dan heel even vast.

En laat maar los,

Blaas maar uit.

En wellicht nog een keertje adem in en span even al je spieren aan,

Trek ook even een gek gezicht.

En laat maar los.

En dan de laatste keer gewoon nog even diep inademen.

Houd even een momentje vast.

En laat ook maar los.

Probeer je weer even helemaal over te geven aan dit moment.

Je kunt even bewust worden van geluiden om je heen.

En die geluiden alleen registreren,

Je hoeft er verder niet bewust bij stil te staan.

Laat de geluiden voor wat ze zijn een keer wat meer naar binnen.

Hetzelfde geldt voor gevoel,

Voor sensaties op je lichaam.

Voel de kleding rondom je lichaam.

Voel je lichaam contact maken met je matje.

Je bed of datgene waar je nu op zit of ligt.

En trek je bewustzijn ook daar maar terug naar binnen.

Je hoeft nu even niet bewust te voelen,

Je mag nu echt jezelf volledige rust en vrede gunnen.

En als je te maken hebt met verlies,

Met rouw,

Dan is het wellicht niet altijd zo makkelijk.

Omdat gevoel,

Die emotie of hoe je het ook wilt noemen of een naam wilt geven,

Soms zo sterk aanwezig,

Dat het lastig is om tot rust te komen.

En om die rust en die vrede in jezelf op te zoeken.

Ik probeer er woorden voor te vinden van,

Wat voel je dan?

En waar zit dat dan precies in je lichaam,

Dat gevoel?

Bij mij zit het ergens,

Beweegt een beetje tussen mijn borstkas,

Mijn hart en mijn buik.

En wellicht geldt dit ook voor jou,

Dat je het daar voelt en dat het iets is of voelt als iets dat onoverbrugbaar is.

Zo van,

Daar kun je niet omheen.

En zo is het natuurlijk ook in heel veel gevallen.

Helemaal als je ervoor kiest om een meditatie over rouw te doen,

Dan kies je er bewust voor om met deze gevoelens van verdriet,

Van gemis,

Van het gevoel hebben dat je bent verlaten,

Om daar iets mee te doen.

Het kan uit wanhoop zijn,

Het kan uit aandacht,

Liefde voor jezelf zijn,

Het kan je zijn aanbevolen door iemand.

Maar hoe dan ook,

Jij hebt zelf ervoor gekozen om iets met dit verdriet in jezelf te doen.

En helaas zal een meditatie dat gevoel niet helemaal bij je weg kunnen halen.

Al is het overigens wel heel goed mogelijk,

Als je in diepe meditatie bent,

Dat je alles even vergeet,

Dat plaats en tijd eigenlijk niet meer bestaat,

Dat je één bent met alles op het moment of in het moment.

En daarnaast kan een meditatie helpen om die pijn,

Emotionele pijn,

Mentale pijn,

Lichamelijke pijn van verdriet,

Om die iets dragelijker te maken.

Daar kan meditatie zeker wel een rol in spelen.

En het probleem van rouw in onze samenleving is dat,

Ik wil niet zozeer zeggen dat het een taboe is,

Want dat maakt het allemaal nog lastiger of minder toegankelijk.

Wat rouw eigenlijk moeilijk maakt is,

Vooral als de eerste paar weken achter de rug zijn,

Dat het verdriet voor jou er absoluut niet minder op is geworden.

Maar dat het leven voor andere mensen doorgaat en dat het voor hen eigenlijk moeilijk is om zich in jou te verplaatsen en de tijd te nemen om echt te luisteren of de juiste woorden te vinden.

En het is ook niet makkelijk.

En daarom kiezen mensen liever om het te negeren,

Terwijl ze wel degelijk bewust zijn van jouw pijn.

Dat voel je,

Dat weet je.

Maar men weet heel vaak niet hoe ze erover moeten beginnen of waar jij behoefte aan hebt.

Dus dat is eigenlijk mijn eerste vraag.

En ik weet niet wanneer jij deze meditatie luistert.

Het overlijden kan recent zijn of het verlies kan recent zijn.

Het kan ook al een paar maanden geleden gebeurd zijn.

Maar de vraag is,

Waar heb jij behoefte aan?

En kun je dat eerst heel even rustig doorvoelen?

Wat komt er naar boven als ik je deze vraag stel?

En adem nog maar eens diep in.

En laat weer los.

En het meest simpele antwoord en ook logische antwoord is wellicht dat je wilt dat diegene weer terugkomt.

En het is niet gek of raar om dit uit te spreken.

En wellicht heb je zelfs de behoefte om dit uit te schreeuwen.

Omdat je kapot gaat van verdriet en diegene zo ontzettend mist.

Of iets in die trant.

En ik wil je hierbij zeggen dat je dit allemaal mag voelen.

Je mag het verdriet,

Het gemis,

De pijn,

De leegte.

Je mag het voelen.

En je hoeft het nu niet te onderdrukken.

Het mag er zijn.

En het is heel gezond en normaal om dat verdriet en die pijn,

Die leegte,

Nog steeds te voelen.

En ik zeg expres nog steeds,

Want er staat geen tijd of limiet of deadline aan rouw.

Veel mensen zullen dit niet begrijpen tot het moment dat ze zelf een dierbaar iemand verliezen.

Dan treedt ook dat gevoel van compassie in werking.

Eerder kunnen ze het alleen maar voorstellen.

Of een poging doen om het te begrijpen.

En dat betekent overigens niet dat die poging niet goed genoeg is.

Maar veel mensen begrijpen pas echt wat verlies is,

Wat rouw is.

Ja,

Als ze het zelf hebben doorgemaakt,

Meegemaakt.

En begrijpen dan ook dat zelfs na 1,

2,

3,

4,

5 jaar of verder het verdriet,

Het gemis nog steeds even groot kan zijn als toen het net is gebeurd.

Misschien gaan hier en daar de scherpe kantjes er vanaf.

Maar ik wil dat je weet dat het normaal is dat het gemis blijft bestaan en dat het volledig normaal is.

Je bent niet anders dan andere mensen,

Of ziek of zielig.

Je hebt met iets heel groots te maken en dat draag je met je mee.

En adem nog maar eens diep in.

En laat weer los.

En kijk maar of je nog iets meer kan ontspannen nu.

Leg misschien je handen eventjes op je buik.

En adem maar naar je handen toe.

En blijf nog steeds bij dat verdriet,

Bij het gevoel dat jij ervaart en waar je je absoluut niet voor hoeft te schamen.

Jij mag er zijn met alles wat jij voelt en ervaart.

En dit gevoel mag blijven.

Dit gevoel hoef je nu niet en nooit niet te onderdrukken.

Dit gevoel hoort bij jou en gaat samen met jou op pad.

En kijk maar of je nu ook kunt uitspreken of zou kunnen uitspreken naar iemand anders waar jij behoefte aan hebt.

En misschien is het al heel mooi en heel goed als je dit in eerste instantie gewoon puur in jezelf doet.

Bijvoorbeeld dat je zegt.

Het is al goed als je gewoon af en toe tegen mij zegt dat je aan mij denkt.

Of ik zou het op prijs stellen als ik gewoon een keer over mijn verdriet tegen je aan mag praten en dat jij alleen luistert.

Of ik zou het fijn vinden als je een keer meegaat naar het graf.

Of naar een bepaalde plek waar je vaak kwam met diegene die er niet meer is.

Het kan van alles zijn en het is allemaal oké als je maar uitspreekt waar jij behoefte aan hebt.

En soms kan dat ook het ijs breken tussen jou en andere mensen.

Of dat je uitspreekt.

Ja,

Het leven gaat verder,

Maar mijn verdriet wordt er niet minder op.

Maar ik doe mijn best om zo goed mogelijk de draad weer op te pakken.

En als je daar een beetje begrip voor kunt tonen,

Dat is al genoeg voor mij.

En ja,

Het is niet makkelijk om dit uit te spreken,

Daarom kun je dit in jezelf eerst oefenen.

En wie weet,

Als je het nu zo in jezelf verwoordt,

Werkt dat al een beetje helend voor jouw ziel.

Helend voor het verdriet dat jij bij je draait.

Want je besteedt even bewust aandacht aan datgene wat jij voelt.

Je geeft er liefde,

Energie aan.

En dat zorgt al voor een kleine verandering.

Want je brengt licht naar het donker.

En dat is wanneer er heling plaatsvindt.

En misschien denk je nu,

Ik wil helemaal niet dat er heling plaatsvindt.

Omdat je voor een deel ook zo gewend bent om deze pijn nu bij je te dragen.

Het is eigenlijk een onderdeel van jou geworden,

Van wie jij bent en hoe je in het leven staat.

Maar weggaan gaat het in dit leven waarschijnlijk nooit meer helemaal.

Maar een meditatie als deze kan wel iets verlichting brengen.

Dat de pijn wat meer dragelijk wordt.

Zodat jij nog steeds voldoende levensenergie,

Levenskracht,

Overhoudt om naast het verdriet dat je draagt,

Ook nog jouw zielsmissie in dit leven uit te voeren.

Of nog andere levenslessen ook te leren in dit leven.

Want jij bent niet alleen op aarde gekomen om dit verdriet te dragen,

Er zijn ook nog andere dingen waar jouw waardevolle aandacht naartoe mag gaan.

Er zijn ook nog andere waardevolle dingen in dit leven waar jouw aandacht naartoe mag gaan.

Hoe moeilijk dat misschien ook klinkt of is.

En ja,

Hier komt ook schuldgevoel om de hoek kijken.

Dit raakt ook weer een heleboel andere dingen.

En ik wil je nu een andere vraag stellen.

Wat heeft degene,

Deze persoon of wellicht dier,

Of wie of wat dan ook,

Wat er niet meer is,

Jou gegeven in dit leven?

Wat heb jij van diegene of van het dier geleerd?

En misschien heb je er nog nooit zo naar gekeken,

Maar kijk maar of het lukt om er op die manier eens naar te kijken.

Wat heb jij ontvangen,

Wat heb jij geleerd,

Hoe ben jij gegroeid?

En de antwoorden zijn ook hier natuurlijk enorm verschillend.

Het kan van alles zijn,

Wat diegene of dit dier of wat dan ook,

Je kan rouw op zoveel dingen toepassen,

Wat jij hebt geleerd en wat jij hebt ontvangen.

Want je bent hier in dit leven om jouzelf te ontwikkelen,

Om te groeien als mens.

En kun jij nu dankbaarheid voelen?

Voor de liefde,

Voor de lessen,

Voor datgene,

Wat diegene of dat dier of de organisatie of wat dan ook,

Dat er niet meer is.

Waar kun je dankbaar voor zijn?

En misschien heb je er nog nooit vanuit dit perspectief naar gekeken,

Maar ook dit kan jou helpen,

Om wellicht niet alleen die pijn en het verdriet te voelen,

Als je aan diegene of datgene denkt,

Die er niet meer is.

Maar heel misschien kun jij er ook dan vanuit dankbaarheid naar kijken.

Dat de liefde,

De kansen die je hebt gekregen,

Dat het jou ook een mooier mens heeft gemaakt.

En hoe pijnlijk deze ervaring van het verlies ook is,

Dat je dankbaar bent dat je dit,

Dat je datgene wat jou is gegeven,

Dat je dat met dankbaarheid in je hart sluit,

En dat je daar ook trots op mag zijn.

Dat zijn ervaringen of is een mega ervaring die niemand jou meer afpakt.

En die wijsheid,

Die liefde,

Ook dat draag je met je mee.

En hopelijk mag ook dit vanaf nu,

Naast het verdriet dat je voelt,

Bestaan.

Laat dit gevoel van dankbaarheid,

Van trots,

Hand in hand gaan.

En ook dit is een voorbeeld hoe diepe bewustwording jouw pijn,

Jouw verdriet wellicht iets kan verlichten.

En jij krijgt nu de kans om jezelf verder te ontplooien,

Want jij leeft.

Jij bent hier nu op aarde en wellicht heb jij nog wat te doen.

Hoe verdrietig of hoe confronterend dat ook mag klinken.

En sowieso heeft deze ervaring van het verlies jou als mens überhaupt aldoen ontwikkelen.

De ervaring van verlies zorgt ervoor dat jouw perspectief op het leven,

Diepzinniger is geworden.

Je bent bewuster van het feit dat het ook zo voorbij kan zijn.

En de keuze is aan jou wat jij met jouw eigen leven nog gaat doen.

En hier wil ik het graag weer even bij laten.