Zitten Met Iets Moeilijks

Dit is een oefening die bedoeld is voor die momenta waar je echt met iets zit.

Misschien heb je het alleen storend gevonden bij het oefenen dat je met iets zat,

Maar bij deze oefening is het geen verstoring,

Maar is datgene waar je mee zit uitgerekend datgene waar de oefening over gaat.

Met deze meditatie is het de bedoeling je helemaal te openen voor datgene waar je mee zit en ermee in voeling te treden,

Precies zoals het aan je verschijnt,

Zonder er iets anders mee te doen dan het te ontvangen,

Het laten bestaan,

In een grote,

Open ruimte van je gewaarzijn.

En dat kan tot bevrijdende,

Helende inzichten leiden.

Het is echter essentieel in mindfulness om vooral niet naar die inzichten te gaan zoeken.

Ik wil je dan ook uitnodigen om te vertrekken van een totaal niet-weten,

Niet weten welke de boodschap is,

Niet weten wanneer ze zich zal tonen en desondanks het proces te vertrouwen door van moment tot moment aanwezig te blijven met je ervaring,

Zonder streven,

Zonder verwachtingen.

Dus ik wil je uitnodigen om te zitten in een houding die comfortabel is,

Die open is,

Die je menselijke waardigheid tot uitdrukking brengt,

Je aandacht bij je ademhaling brengen en met een milde,

Open aandacht alert aanwezig zijn en de natuurlijke stroom van inademen en uitademen volgen,

Zonder iets aan de adem te veranderen en alle sensaties die gepaard gaan met het ademen voelen,

Van aan de neus tot misschien in de buik.

Mindfulness is een middenweg tussen twee hindernissen of gevaren.

Het eerste gevaar is negeren wat er is,

Niet zien,

Niet willen zien,

Doen alsof je het niet ziet.

En het andere gevaar is erin meegesleept worden,

Er door overspoeld worden.

Ik wil je dus uitnodigen om je aandacht te brengen bij datgene waar je mee zit,

Het niet negeren en anderzijds er ook niet op gaan reageren.

Er niet direct iets mee doen.

Misschien is er iets gebeurd dat je bezighoudt.

Misschien is er een persoon met wie je het moeilijk hebt.

Een oude kwestie die weer opkomt,

De toekomst die je zorgen baart,

Misschien een gevoel waarvan je niet weet wat het betekent,

Of een probleem waar je niet uit geraakt.

Waar je ook mee zit,

Laten opkomen,

Je ervoor openen,

Het helemaal toelaten en laten zijn.

Er alleen maar met milde,

Open aandacht naar kijken.

Ga het niet wegduwen,

Niet ontkennen.

Integendeel,

Je creëert een grote,

Open ruimte waarin datgene waar je nu mee zit,

Er mag zijn.

Zonder er verder op in te gaan,

Zonder er op dit moment over te oordelen,

Zonder er direct iets te willen aan veranderen.

Gewoon met milde,

Open aandacht,

Datgene wat er is,

Ruimte geven.

Jezelf bestaansrecht geven,

Zoals je nu bent.

In een tweede stap wil ik je uitnodigen om je aandacht te brengen bij alle gedachten die horen bij datgene waar je nu mee zit.

Je gedachten observeren,

Zoals ze komen,

En gaan.

Zonder er in mee te gaan,

Zonder ze te analyseren,

Zonder ze weg te duwen.

Misschien komt er maar af en toe een gedachte,

Misschien razen je gedachten.

En hoe je gedachten ook zijn,

Geef ze vrij spel,

Geef ze ruimte.

Er is een wereld van verschil tussen denken en merken dat je iets denkt.

En in dat merken is ruimte.

Dus merk je gedachten zoals ze nu komen,

Geef ze ruimte,

Zonder er op te reageren,

Zonder er over te oordelen,

Zonder er op in te gaan.

En op het moment dat je merkt dat je je er helemaal in verdiest,

Er helemaal in weg bent,

Terugkomen naar de ademhaling,

Om weer te landen in het hier en nu.

En als je er klaar voor bent,

Er dan terug naar gaan kijken.

En er terug ruimte voor maken.

Terug merken hoe je gedachten komen en gaan.

In een volgende stap wil ik je uitnodigen om je aandacht te brengen bij emoties.

Ze voelen,

Merken dat je emoties ervaart.

En het kan helpen om je emoties te benoemen als verdriet of angst,

Voeden,

Om jezelf toe te laten de emotie te herkennen en te erkennen.

En opmerken dat je deze emoties hebt.

Ze toelaten en laten zijn.

Erbij blijven en voelen wat die emoties teweeg brengen in je lichaam.

En erbij aanwezig blijven.

En terwijl je mediteert op datgene waar je mee zit,

Merk je misschien dat er weerstand komt,

Of oordelen.

En dat is oké.

Dat gewoon zien,

En met diezelfde mildheid en open aandacht gaan kijken.

Niks wegduwen.

En als je je er klaar voor voelt,

In de mate van het mogelijke,

Opnieuw inzoomen op datgene waar je mee zit en de emoties die erbij horen.

Als je merkt dat je meegesleept wordt of afgeleid bent,

Even terugkomen naar je adem.

Je aandacht opnieuw vestigen in het hier en nu.

En dan opnieuw een open ruimte worden en kijken en merken dat je je gedachten ziet.

Merken dat je emoties ervaart.

Dan wil ik je uitnodigen om in een volgende stap je emoties te laten zoals ze zijn.

En je aandacht te brengen deze keer bij je lichaam.

Bij wat er in je lichaam gebeurt.

Bij de pure lichamelijke sensaties die je hoort bij datgene waar je mee zit.

Wat er ook in je lijf te voelen valt.

Je laat het toe.

Je geeft het ruimte.

Ook zonder er onmiddellijk op te reageren.

Of zonder er onmiddellijk op in te gaan.

Er is een wereld van verschil tussen iets voelen in je lichaam en merken dat je iets voelt in je lichaam.

In dat merken zit ruimte.

Dus wat je doet is ruimte maken.

Ruimte maken waarin die lichamelijke sensaties,

Hoe moeilijk ook,

Hoe hevig ook,

Hun bestaansrecht hebben.

Zonder er op te reageren.

Zonder er op in te gaan.

Gewoon erbij blijven.

Met een milde,

Open,

Niet-doordelende aandacht.

Zodra je merkt dat je je er helemaal in verliest of helemaal afgeleid bent,

Terug naar de ademhaling.

Terug naar het hier en nu.

En alweer ruimte maken voor die lichamelijke sensaties.

Een grote ruimte van aandacht,

Waarin die lichamelijke sensaties er mogen zijn,

Zonder dat je er door meegesleept wordt.

Een grote,

Milde,

Ontvankelijke ruimte worden waarin je gedachten,

Emoties,

Lichamelijke sensaties zich voordoen.

Er mee ademen.

Het laten zijn precies zoals het is,

Hoe hevig,

Verbarrend,

Onaangenaam het ook is.

En misschien merk je,

Terwijl je zo zit,

Dat je ervaring verandert.

Evolueer in intensiteit.

Opmerken dat er andere dingen op de voorgrond komen.

Misschien waren er eerst gedachten en voel je nu emoties.

Of misschien was er eerst emotie en merk je nu gedachten.

Dit gewoon zien,

Open en ontvankelijk blijven voor je ervaring,

Zoals die is van moment tot moment.

Je ervaring toelaten zoals die is,

Zonder datgene waar je mee zit kleiner of groter te maken.

Zonder er iets anders mee te doen,

Dan er met milde,

Open aandacht naar kijken.

Die grote ruimte worden voor je ervaringen.

Tot slot van deze meditatie wil ik je uitnodigen je ervaring te laten voor wat ze is op dit moment.

En opnieuw je hele aandacht naar je adem brengen.

De stroom van het inademen en uitademen voelen en volgen.

En je gewaarzijn nu uitbreiden en je aandacht weer helemaal open maken.

En als je je ogen gesloten had,

Deze keer toch je ogen te openen en nog heel even te zitten met een hele open aandacht,

Zonder dat je specifiek je aandacht ergens op richt,

Maar gewoon heel open,

Alert,

Aanwezig,

In je lichaam,

Waar al die dingen zich voordoen,

Er mogen zijn en hun bestaansrecht hebben.