Rust in je hoofd door gedachten te observeren

Welkom in het Zelfkennislab.

Mijn naam is Fik en ik geef je graag rust in je hoofd,

Grip op je gedachten,

Waardoor je ook grip krijgt op je gevoel en je gedrag,

Want misschien heb jij,

Net als wat ik van andere mensen vaak hoor,

Zoveel gedachten in je hoofd,

Die maar doorstromen en gaan malen,

Dat hoofd het propvol voelt van al die gedachten.

En soms ben je daar niet eens altijd van bewust,

Maar aan het einde van de dag dan voel je je zo mat of bedompt of versuft of moe en wazig alleen maar omdat die gedachten de hele dag doorstromen.

Dat komt deels ook door al die prikkels die we in dit moderne leven te verwerken krijgen,

Van alles om ons heen.

Maar deels ook hoe we onze aandacht focussen.

Waar we onze aandacht aan geven.

Daar zijn we ons niet altijd bewust van.

Ik heb dat zelf ook mogen leren.

En nu in mijn rol als aandachttrainer,

Help ik mensen graag om bewuster te kiezen waar de aandacht naartoe gaat.

Dat gaan we in deze meditatie doen.

Je mag je voeten fijn op de grond zetten,

Terwijl je op een stoel zit en voelt hoe je zit,

Hoe je contact hebt met die stoel,

Met het ondervlak en met de rugleuning en dan zorg je dat je enkels ontspannen in een hoek van negentig graden staan,

De knieën ruimte hebben doordat ze een hoek van negentig graden hebben en de hoek van negentig graden van bovenbeen naar buik er ook mag zijn.

En misschien voel je dan al dat je meer met je aandacht in je lijf aanwezig bent,

Dat je gedachtenstroom wat vertragen mag.

Voor extra ontspanning geef je je schouders rust,

Laat je ze hangen,

Voel je je kin in contact met je ademsappel,

Voel je je hoofd,

Je gezicht,

Mag je zachtheid geven,

Ontspanning geven en dan laat je je armen en handen lekker rusten,

Bijvoorbeeld in je schoot.

En vanuit deze ontspannen zitpositie laat je je buik hangen,

Kan je ademhaling die buik als vanzelf vullen en weer legen,

We hoeven die ademhaling niet te sturen,

Het gaat helemaal vanzelf.

We laten het gaan als het komt en we ademen weer in als het komt vanzelf.

En vanuit deze fysieke ontspanning gaan we het brein observeren,

Die gedachtenstroom.

En nou kun je je eigen gedachtenstroom observeren vanuit je innerlijke criticus en dan komen er allerlei negatieve gedachten op,

Over wat jij denkt.

Dan vind jij er iets van,

Van die gedachten die oppoppen.

Dan heb je er een mening over en misschien niet zo'n positieve mening.

Maar we kunnen ook waarnemen,

Onze gedachten waarnemen,

Vanuit onze innerlijke waarnemer.

En die is objectief,

Die is ontspannen,

Rustig en neutraal.

Die innerlijke waarnemer bekijkt objectief puur wat er in het moment is.

Die hoeft niets ervan te vinden,

Geen mening te hebben,

Want dat verkrampt je geest.

En we laten de geest vrij en los door objectief te blijven kijken.

Dat is wat we in deze meditatie gaan doen.

En de training is om iedere keer als er een gedachte omhoog komt,

Om te kijken wat voor soort gedachte het is.

Ben je aan het piekeren?

Of ben je aan het fantaseren?

Ben je bijvoorbeeld plannen aan het maken?

Of iets aan het analyseren?

Ben je dingen op een rij aan het zetten,

In de toekomst?

Of ben je met je gedachten terug aan het gaan,

In het verleden en roept dat een gevoel van melancholie op,

Verlangen eventueel.

Dus je geeft jouw gedachte die omhoog komt,

Misschien ook zelfs nu,

Je geeft die gedachte een naam.

De naam van de soort gedachte.

Dan zeg je tegen jezelf ik fantaseer,

Of ik ben aan het tobben,

Ik ben aan het plannen,

Of ik ben aan het regelen in mijn hoofd,

Ik ben mijn zorgen aan het maken.

Al dat soort gedachten.

En op het moment dat je een gedachten naam hebt gegeven,

Dan laat je die gedachten los.

Daar zal ik je in begeleiden.

Dat kan op veel verschillende manieren.

Dus op dit moment zit jij in die ontspanne houding op je stoel en je hoeft verder niets te doen,

Behalve je gedachtenstroom te observeren.

En dat doen we met de zelfobservatie.

En als er geen gedachte komt,

Is dat helemaal prima.

En als er wel een gedachte komt,

Is het ook helemaal prima.

Want we blijven neutraal en objectief waarnemen wat er is,

Zonder die meningsvorming,

Want die laten we los.

Als er een mening omhoog komt,

Dan zeg je tegen jezelf,

Deze gedachte is een mening,

En dan laat je die gedachte gaan.

Laat je het wegstromen.

We blijven naar binnen toe waarnemen,

Vanuit onze innerlijke zintuigen,

Zou je kunnen zeggen.

En je blijft nieuwsgierig naar wat er zich voordoet in jou.

Nieuwsgierig vanuit ontvankelijkheid,

Vanuit het vertrouwen dat alles er mag zijn.

En in deze rust kun je de gedachtes die binnenkomen,

Waarnemen en een naam geven.

Ik ben aan het tobben,

Ik ben aan het plannen,

Ik ben aan het denken over het verleden,

Ik ben aan het fantaseren of aan het analyseren.

En je blijft bij jezelf aanwezig.

Afleiding is niet erg.

Afleiding door externe factoren of door je eigen brein.

Iedere keer na een afleiding,

Breng je jezelf weer terug.

Breng je aandacht weer terug naar binnen toe,

Naar je binnenwereld,

Om objectief waarnemen wat er in het hier en nu is,

In jouw gedachtestroom.

En misschien merk je dat de gedachtes vertragen of versnellen,

Dat ze een andere vorm aannemen.

En dat soort observaties mogen er zijn.

We hoeven daar niet over te oordelen.

We hoeven daar geen waarde aan vast te hangen.

Jouw gedachtes op dit moment zijn altijd prima.

Ze zijn altijd goed zoals ze zijn.

En deze meditatie biedt jou de keuzevrijheid om zelf te bepalen of je een gedachte laat gaan,

Wat we nu aan het reden zijn,

Of dat je een gedachte vastpakt,

Erbij stilstaat,

En gaat verdiepen,

Er meer aandacht aan wil geven.

En je blijft van buitenaf naar binnen toe waarnemen.

Je bekijkt je gedachten met je innerlijke waarnemen,

Geeft ze keer op keer een naam,

En vervolgens laat je die gedachten gaan.

Het kan helpend zijn om die gedachten op een wolk te zetten,

En in je visualisatie die die gedachten op die wolk voorbij ziet drijven,

Weggeblazen door de wind,

En misschien proef je al meer stilte,

Of minder,

En alles is goed zoals het nu is.

En als je in die stilte je afvraagt waar je aandacht naartoe kan gaan,

Dan mag je altijd aandacht geven aan je lijf,

Aan wat je,

Met je innerlijke zintuigen,

Ervaart in je lichaam op dit moment,

Nieuwsgierig naar welke informatie jouw lichaam jou geeft.

En het kan zijn dat een ademhaling die zich vastzet jou iets vertelt,

Of een aanspanning in je schouders of in je buik,

Of ergens anders.

Het kan zijn dat een bepaalde temperatuur jou iets vertelt,

Je lichaam je daarmee informatie geeft over jouw behoefte op dit moment,

En daar blijven we ontvankelijk,

Nieuwsgierig en objectief aandacht aan geven,

Zodat ons lichaamsgewaarzijn vergroot,

We echt stil kunnen staan bij wat ons lichaam ons te vertellen heeft vandaag,

Wat je behoefte werkelijk is,

Nu om tijd en aandacht aan jezelf te geven,

Aan die rust en die ontspanning die jij werkelijk bent.

Want net vroeg ik je om iedere gedachte een naam te geven,

Om de soortgedachte te benoemen,

Met een zin van ik analyseer,

Of ik heb een analyse,

Ik maak me zorgen.

En als je nu dat ik in die zin even loslaat,

Dus wel een naam blijft geven,

Aan iedere gedachte die voorbijkomt,

Maar alleen de soortnaam benoemen,

Plannen,

Tobbe,

Fantasie,

Regelen,

Zorgen,

Paniek,

Dat soort woorden,

Dat soort namen geef je aan de gedachte.

En als er geen gedachtes voorbijkomen,

Is het ook helemaal goed,

Helemaal prima,

En kun je dan genieten van die stilte die er is?

Kun je echt de geborgenheid voelen in die rust?

Of is het misschien ook wat eng?

Is er een moed voor nodig om bij die stilte aanwezig te blijven?

Omdat je meer voelt?

Dus ik nodig je uit om stap voor stap meer te kunnen genieten van die stilte,

Te genieten van de rust in jezelf,

Even niets hoeven.

Kun je blij zijn in die stilte?

Lukt het om dankbaar te zijn voor de stilte?

Vanuit je hart de zachtheid te voelen die de stilte omvat?

En eigenlijk zijn dit twee processen in één.

Aan de ene kant geef je aandacht aan de stilte,

Aan de ruimte in jezelf en leer je daar dankbaarheid voor te voelen.

En aan de andere kant noem je de gedachten bij de soortnaam en laat je ze wegdrijven,

In een bootje op het water,

Ver weg,

Niet meer nodig,

En laat de gedachten los.

En met het loslaten van die gedachten,

Het ik niet meer benoemen,

Maar alleen de soortnaam van de gedachten,

Daarbij koppel je jezelf los van de gedachten.

En misschien merk je dat jij niet jouw gedachte bent,

Dat jij niet jouw mening bent,

Dat jij niet jouw innerlijke kriticus bent.

Misschien merk je dat je gedachten hebt en dat ze door je heen stromen,

Dat ze vanzelf omhoog komen,

Zonder dat jij het wil en moeite voordoet.

En dat ze ook vanzelf weer gaan,

Zonder dat jij het wil en bewust voor kiest,

Zonder dat jij er moeite voor doet.

Ga aan de gedachten vanzelf.

En net zo goed als dat je een gedachte hebt,

Heb je een innerlijke kriticus,

Die kritische stem in jou,

Die los van jou staat,

Die je nu vanaf een afstandje kunt bekijken.

En door de rust waarin je die innerlijke kriticus nu bekijkt,

Vanuit dat stilstaan en ernaar kijken,

Kun je waarnemen dat die stem van die innerlijke kriticus soms zo absurd is,

Dat het niet klopt wat hij zegt,

Dat het alleen maar een idee is,

Een illusie.

En doordat we stilstaan,

De innerlijke kriticus bewust waarnemen,

Even aandacht geven en daarna de rust geven,

Merk je hopelijk dat je loskomt van je innerlijke kriticus,

Dat hij jou loslaat en dat je er niet naar hoeft te luisteren.

Dus als de soortnaam van de gedachte is innerlijke kriticus,

Op het moment dat je je innerlijke kriticus hoort praten,

Die negatieve gedachte over een ander,

Over jezelf,

Dan zet je er een stempel op,

Innerlijke kriticus,

Dat is de soortnaam en daarmee kan je hem loslaten.

Blaas je hem weg,

De lucht in.

Of het beeld wat visueel ook wel helpt is,

Het glijdt als water van een eend af en misschien voel je daar die fysieke loslating bij,

Die slapte in je spieren,

Je overgaven.

Ik heb die gedachte niet meer nodig.

Ik laat ze gaan.

En je blijft in deze meditatie de stilte proeven en ervan genieten en je blijft de gedachte tussen de stilte en naam geven en dan laat je die gedachte gaan.

Je hebt ze niet langer nodig en tegelijkertijd voel je je lichaam aanwezig,

Je innerlijke waarnemer is present bij wat je voelt vanbinnen,

Met je innerlijke zintuigen.

En misschien voel je niet zoveel,

Proef je de ruimte,

De rust,

Met jouw aanwezigheid.

En we hoeven die rust en ruimte niet in te vullen.

We laten het zijn.

En we blijven waarnemen wat er gebeurt in ons brein,

In onze gedachtenstroom.

En iedere soort naam over die gedachten,

Daar hoef je geen negatieve oordelen aan te hangen.

We labelen alles als prima.

Het is goed wat er is.

Het is prima wat er voorbij komt.

En misschien heb je bij jezelf een proces gemerkt in dit half uur mediteren.

Misschien niet.

En ook als je wel een proces hebt waargenomen in jezelf,

De veranderingen een naam kon geven,

Dan mag je ook dat nu loslaten.

We hoeven niets meer vast te houden.

Hele proces,

Hele meditatie ligt zo meteen achter ons.

En dan is er alleen nog maar nu.

Nu waarin jij present en aanwezig mag zijn.

En daarmee gaan we deze meditatie afronden.

En ik hoop dat in de dag die hierna nog volgt,

Dat je af en toe naar binnenkeert om met je neutrale,

Objectieve,

Innerlijke waarnemen op te merken wat er is.

In het moment.

Af en toe even stilstaan bij jezelf.

En ik hoop en wens je toe,

Dat als je observeert dat de innerlijke criticus even voorbij komt,

Die negatieve gedachten en oordelen heeft over anderen en over jezelf,

Dat je die wat objectiever kunt benaderen,

Zodat die minder aandacht krijgt,

Minder geloofd wordt,

Zodat de innerlijke criticus voor minder als waar wordt gezien,

Dat je de illusie ervan ziet en dat die jou daarmee los kan laten.

Dat geeft je enorm veel zelfwaardering.

Een begrip voor andere mensen.

En ik hoop dat deze twee resultaten voor jou in het verschiet liggen,

Maar ga het vooral niet als verwachting zien.

Verwacht niet teveel.

Daarin,

Stap voor stap,

Ontwikkelen we ons.

Dat hele proces van die stappen,

Daarin is iedere stap even waardevol.

Dus voor nu wil ik je vragen om je ogen te openen,

Je lijf even lekker uit te schudden,

Je hoofd even een beetje te draaien.

Zachtjes,

Soepel,

Ontspannen,

Zodat je op een andere manier aanwezig kunt zijn,

Even lekker diep uit ademen bijvoorbeeld.

En dan ben ik benieuwd wat jou deze meditatie heeft gebracht.

Heel fijn als je het even met me deelt,

Zodat ook andere mensen,

Als ze nog geen gebruik hebben gemaakt van deze meditatie,

Van jou kunnen lezen hoe je het vond.

Alvast hartelijk dank daarvoor.

Ik wens jou een hele fijne ontspanne dag toe.

Tot ziens in het Zelfkennislab.