ZIJN met Pijn | Bij pijnlijke gevoelens en emoties

Deze meditatie is gericht op allerlei vormen van pijn,

Denk aan verdriet,

Schaamte,

Schuldgevoel,

Afwijzing,

Eenzaamheid,

Allerlei vormen van emotionele pijn.

Het kan ook wel toegepast worden bij fysieke pijn,

Maar daar zal ik later nog een specifieke opname van maken.

Mocht je te maken hebben met echt langdurige pijn,

Misschien ook al samen met wat negatieve gedachten,

Of dat het op een andere manier allemaal teveel wordt,

Dan adviseer ik je om professionele ondersteuning te zoeken.

Over het algemeen kunnen deze vormen van meditatie heel bevrijdend en ondersteunend zijn.

Nog je uit om de ogen te sluiten en zo eerst eens bewust te zijn van het lichaam,

De houding waarin je je bevindt.

Het kan zittend zijn,

Het kan liggend zijn,

Welke houding ook passend is bij de situatie wat er nu aanwezig is.

En dan kun je zo ook bewust zijn van de adem.

Er is bewust van het lichaam in samenhang met de adem.

En daarbij kun je opmerken hoe het lichaam beweegt op het ritme van de adem.

En zonder daarin iets te sturen of te veranderen,

Dat zal helemaal bij aanwezig zijn.

In deze meditatie gaan we met aandacht naar de pijn toe,

Eventuele emoties toe.

De uitnodiging bij deze meditatie is om de pijn juist toe te laten,

In plaats van tegen te vechten of tegen te verzetten,

Waarbij weg te gaan.

En volgens gaan we de pijn ontleden en word je geleid tot een open gewaarzijn.

Vrij van identificatie,

Vrij van alle vormen van verhalen,

Van concepten.

Deze benadering heb ik gebaseerd op onder andere Vipassana meditatie en non-dualiteit.

Vaak willen we van pijnlijke gevoelens af,

Zijn we geïdentificeerd met de pijn en eventueel het verhaal eromheen.

Terwijl het juist die weerstand tegen de pijn en de identificatie ermee leidde aan de pijn toevoegt.

In het boeddhisme wordt ook al gesproken over twee pijlen.

De eerste pijl wordt op je afgeschoten en die is onvermijdelijk,

Dat is een bepaalde gebeurtenis of de pijn zelf.

En de tweede pijl schieten we als het ware op onszelf af,

Dat is hoe wij ons verhouden ten opzichte van een gebeurtenis of ten opzichte van de fysieke pijn.

Dat is het lijden dat we zelf aan de pijn toevoegen.

Dus in deze meditatie ontwikkelen we als het ware een nieuwe houding,

Een andere houding naar de pijn.

En vanuit inzicht komen we ook los van de identificatie met de pijn en het verhaal eromheen.

Kijk nog hier dan ook uit om deze meditatie niet te doen om iets op te lossen of ergens van af te komen,

Het zou een vorm van weerstand weer zijn.

Het is niet altijd even eenvoudig,

Ik hoop je hier stap voor stap in mee te nemen.

Je kunt zo eerst eens nagaan hoe de pijn zich op dit moment uitdrukt.

En waar in het lichaam kun je dit opmerken,

Wat voor gedachten komen er zoal voorbij.

Dus kun je zo met de aandacht naar de pijn toegaan en daarbij aanwezig zijn in plaats van erbij weg te gaan of je er tegen te verzetten.

Als je tegen verzet,

Is dat als het ware de tweede pijl waar ik het net over had.

En nu rusten we als het ware met onze aandacht en zijn we aanwezig bij datgene wat we opmerken.

Dus uitnodigings om je voor te openen.

Als je dan zo aanwezig bent bij de pijn,

Kun je er wat meer los van komen,

Wat afstand van nemen,

Door los te komen van de identificatie met de pijn.

Je zou tegen jezelf kunnen zeggen er is pijn in plaats van ik heb pijn.

Als je zegt ik heb pijn,

Dan ben je als het ware helemaal met de pijn versmolten.

Dan ben je als het ware de pijn.

Maar als je zegt er is pijn,

Dan kom je er wat meer los van.

Misschien kun je gelijk al een verschil in de ervaring opmerken.

Je bent niet de pijn,

Je hebt geen pijn,

Je bent er niet eigenaar van,

Maar er zijn pijnlijke gewaarwordingen.

Dus in plaats van ik heb pijn,

Er is pijn,

Of er zijn pijnlijke gewaarwordingen.

Terwijl je daar met vriendelijkheid,

Zachtheid bij aanwezig bent,

Althans dat is de intentie.

Het lukt niet altijd en dan kan dat ook weer opgemerkt worden.

En vervolgens kun je het concept pijn nog verder ontleden.

Het concept pijn is een conventie,

Het woord pijn in ieder geval is een conventie.

Het is een woord dat wij mensen met elkaar hebben afgesproken voor een samenstelling aan gebeurtenissen,

Aan verschijnselen.

Je kunt zo eerst,

Dus ook weer zonder oordeel,

Nagaan of er ook bepaalde type gedachten bij de pijn zijn.

Bijvoorbeeld gedachten over dat je de pijn niet wil,

Het kan zijn over onrecht over een ander,

Van jezelf,

Misschien bepaalde gedachten over de toekomst.

Dan probeer je hierbij niet in de inhoud van de gedachten te verdwijnen,

Maar vooral het type gedachten te benoemen.

Wat voor type gedachten heb je zoal te maken bij deze pijn?

Denk er niet te lang over na,

Het gaat ook niet om het perfecte antwoord,

Maar vooral dat je zo even bewust bent van,

Oh ja,

Dit soort type gedachten komen zoal voorbij.

En vervolgens kun je nagaan wat je hiervan kunt opmerken in het lichaam.

Misschien een bepaald bedrukkend gevoel,

Een betekend gevoel,

Bepaalde spanningen,

Bepaalde temperatuur.

Dus wat kun je opmerken in het lichaam?

En is het op een bepaalde plek te ervaren,

Verschillende plekken in het lichaam.

Blijft het de hele tijd hetzelfde of verandert het?

Op deze manier ontleden we het concept pijn.

Zijn we meer bewust van de losse kenmerken en ervaren we zo al meer wat er werkelijk is,

Los van de identificatie en hebben we het concept pijn ook al wat meer ontleed.

Maar ook woorden als druk,

Spanningen,

Dat zijn ook allemaal nog weer concepten.

Het is niet wat je werkelijk ervaart.

Als je ook al deze concepten loslaat,

Alle woorden loslaat,

Wat is er dan te ervaren aan sensaties,

Aan energie?

Natuurlijk zijn sensaties en energie ook nog weer labeltjes.

En bij mijn begeleiding,

Want anders kom ik er niet onderuit,

Maar wat kun jij nu ervaren voorbij die concepten,

Voorbij die woorden,

Wat is er dan werkelijk op te merken?

Je kunt niet zo helemaal aanwezig zijn bij alle sensaties zonder ergens woorden aan te geven.

Puur zijn en je volledig openen,

Voor dat wat opgemerkt kan worden,

Wat zich aandient in het bewustzijn.

Nog een keer uit om je ook niet te focussen op een bepaald gebied,

Maar te komen tot een volledig open gewaarzijn.

Er is een grenzeloos open bewustzijn waarin alles wordt opgemerkt,

Waarin alles continu komt en gaat.

Zo met de ogen gesloten,

Er is ook geen huid die een afscheiding vormt tussen binnen en buiten.

Er zijn enkel sensaties of bewegingen wat kan worden opgemerkt.

Ook andere verschijnselen komen en gaan in dat open gewaarzijn.

Bepaalde gedachten,

Geluiden,

Andere zintuiglijke indrukken,

Laat ze komen en gaan.

Zo helemaal aanwezig.

Puur zijn,

Enkel gewaarzijn,

Je kunt ook al spreken over leegte of juist ruimte,

Bewustzijn,

Welk woord je er ook aan wil geven,

Een oneinige ruimte waarin alles komt en gaat.

Dus helemaal aanwezig bij de sensaties,

Bij de verschijnselen.

Gedachten komen voorbij,

Maar je bent niet die gedachten.

Geluiden komen voorbij,

Maar je bent niet geluiden.

Voelens en sensaties komen en gaan,

Je bent simpel bij aanwezig,

Zonder ergens aan vast te klampen,

Zonder naar iets weg te duwen.

En vanuit deze openheid kun je zo weer bewust zijn van het lichaam in samenhang met de adem.

Merk op hoe het lichaam beweegt,

Op de inademing,

En ook op de uitademing.

Je kunt een bepaald gebied uitkiezen waar je de adem kunt opmerken,

Bijvoorbeeld bij de buik,

Bij de neus,

Het gebruiken als een soort van anker om aanwezig te zijn.

Ook in het dagelijks leven opmerkt dat je in de verhalen zit,

In de identificaties,

Dus niet in wat er werkelijk is,

Zou je kunnen zeggen.

Je kunt de adem altijd gebruiken om weer terug te komen in het nu,

In wat er werkelijk is.

Nu je misschien wat meer los bent gekomen van verhalen,

Van identificaties,

Dan zou je zo na de meditatie voor jezelf nog tijd kunnen nemen voor reflectie.

Je kunt daarbij voor jezelf bijvoorbeeld vragen stellen als hoe verhoud ik mij,

Of algemeen,

Tot de pijn?

En hoeverre zit ik in de verhalen?

Ben ik geïdentificeerd als een hoofdrolspeler in een film,

Als een hoofdrolspeler in goede tijden,

Slechte tijden?

Wat voor gedachten en beelden komen er zoal voorbij?

Hoe gedraag ik mij,

Wat doe ik dan?

Een stukje zelfonderzoek,

Zonder oordeel.

We zijn zo op een bepaalde manier geconditioneerd,

We doen dingen zo vanuit bepaalde patronen,

Dat het er vooral om gaat om deze in eerste instantie maar eens te zien en te herkennen,

Zonder oordeel,

Er bewust van zijn.

En dan na de reflectie kun je voor jezelf een intentie zetten,

Dat kan ook nu al.

Bijvoorbeeld dat ik vriendelijk en wijs met de pijn om mag gaan.

Of dat ik mag leven vanuit innerlijke vrede en overgave.

Of bijvoorbeeld dat ik een liefdevolle huiding mag ontwikkelen naar zowel dat wat prettig is als dat wat onprettig is.

Dus je kunt voor jezelf in je eigen woorden wat voor jou passend voelt,

Daar een intentie zetten.

Uitnog je uit om je ogen weer te openen,

Bewust te zijn van de ruimte om je heen.

Je kunt je lichaam wat bewegen,

Wat rekken,

Strekken,

Kijk wat je lichaam nodig heeft,

Wat het lichaam omvraagt.

En dan wens ik je dat je vriendelijk met de pijn om mag gaan en dat je gedurende de dag zo nu en dan los kunt komen van de verhalen,

Van de identificaties en het helpt daarbij om misschien soms wekkertjes te zetten,

Om jezelf te herinneren,

Om los te komen,

Misschien een kort meditatiemomentje,

Om soms helemaal meegezogen in de verhalen,

Om daar los te komen,

Te komen tot die openheid,

Tot wat er nu werkelijk aanwezig is.