Meditatie Met Sterke Emoties

Dit is een meditatie die je eigenlijk liever niet doet.

Een meditatie als je je ongemakkelijk voelt,

Misschien heel kwaad of geblokkeerd,

Opgesloten in jezelf.

En hoe kom je daaruit en waarom zou je daaruit willen?

Vaak is het ook prettig om kwaad te zijn.

En soms zijn we intens verdrietig,

Heel diep,

Eenzaam,

Alleen,

Verdrietig.

En wat dan ook vaak gebeurt is dat,

Als je daar rustig naar kijkt,

Naar al die emoties,

Vaak zijn ze niet zo eenduidig.

Dan kan er woede zijn,

Agressie,

Maar als je daar dan bij stilstaat,

Dan zit er misschien diep verdriet onder.

En onder dat verdriet misschien weer een diepe angst.

Angst om alleen te zijn,

Angst om achtergelaten te worden.

Dus al die emoties,

Vaak lopen ze door elkaar heen,

Versterken ze elkaar en raak je compleet in jezelf gevangen en in die emoties.

En wat je nou doet door nu deze meditatie te luisteren,

Is dat je stopt om al die emoties op je omgeving te projecteren.

Er zijn vast aanleidingen waardoor je je voelt zoals je voelt.

Er zijn je dingen overkomen,

Mensen hebben dingen gedaan,

Misschien mislukt iets,

Misschien is er een verlies.

Dat mag allemaal zo zijn en daar kunnen we straks zeker weer naar kijken,

Maar nu laat je die aanleidingen voor al die emoties los en keer je naar binnen.

En dat begint dan met een plek zoeken waar je even kunt zitten,

Ongestoord.

En dat kan zijn in een stilstaande auto of op een wc.

En als je dan zo'n plek hebt en je zit,

Breng dan je gewaarzijn,

Je volledige aandacht om te beginnen naar je lichaam.

Heel fysiek voelen waar je lichaam nu is.

Je kunt contact voelen met de vloer,

Met de stoel.

Je kunt het gewicht voelen.

Misschien kun je de huid voelen,

Spanning hier of daar.

De aandacht brengen bij je lichaam.

En terwijl je zo zit,

Heb je natuurlijk gedachten,

Die hebben we allemaal,

Gedachten,

Sterke emoties.

En ook daar kijken we naar.

En dan gaan we niet in het verhaal van waar die gedachten vandaan komen of waar de gevoelens vandaan komen,

Maar het gaat over het observeren van het gevoel zelf,

Van de gedachten zelf.

Dus misschien kun je een gevoel van ruimheid houden en dan zien dat die gedachten,

Die gevoelens in die ruimte zijn.

En dan kijk je ernaar.

En als het gaat over een gevoel,

Waar voel je dat in je lichaam?

Vaak is er wel een plek in je lijf die correspondeert met de emotie.

Misschien een strak gevoel in de buik.

Stressgevoel.

Schouders.

Misschien zijn je handen heel gespannen.

En je hoeft allemaal niks te veranderen,

Het gaat puur over het opmerken.

Dus welke emotie merk je op?

En waar kan je die in je lichaam voelen?

En kijk dan of je je aandacht daar kunt houden,

Bij de plek in je lichaam waar je de emotie of de heftige gedachten voelt.

Misschien merk je het op meerdere plekken.

Misschien vind je dit een waardeloze meditatie,

Dan voel je een enorme verontwaardiging.

Waar voel je dan die verontwaardiging?

Hoe voelt dat?

En kijk dan of je die emotie op die plek in het lichaam ook wat ruimte kunt geven.

Je laat het als het ware heel lichtjes los.

Je loopt er omheen.

Houdt het tegen het licht.

En als je dan merkt dat je toch weer in een verhaal schiet waarom het zo gerechtvaardig is dat je je voelt zoals je voelt.

Dan laat je dat verhaal weer los en richt je de aandacht puur op dat fysieke gevoel van die emotie.

En dan als je merkt dat je gedachten erg wild blijven,

Kan het ook helpen om aandacht te brengen naar je ademhaling.

Dus je zit nu,

Je voelt je lijf,

Je neemt je gedachten en je gevoelens waar en je richt lichte aandacht op je ademhaling.

Waar in je lichaam voel je de ademhaling?

En wat gebeurt er eigenlijk als je inademt?

Uitademt?

Ook nu weer,

Je hoeft niks te veranderen.

Als je ademhaling wat hoog zit en wat snel is,

Allemaal goed.

En dan kan je misschien weer kijken naar die emotie,

Dat gevoel van boede,

Angst,

Verontwaardiging.

Wat het ook is,

Je observeert het,

Zonder dat je het wilt veranderen.

En door er zo naar te kijken,

Kan het wat losser worden.

Kan de enorme druk er misschien ietsjes van af.

En misschien is het niet fijn om te horen,

Maar de emotie die je ervaart,

Is een emotie die je zelf maakt.

Wat de aanleiding ook is,

Wat er ook gebeurt in de buitenwereld,

De emotie is iets die jij maakt.

En waar je ook mee om kunt gaan en die je misschien ook wat kunt sturen.

En wat kunt laten ontspannen.

En dan,

Aan het eind van deze beoefening,

Kun je weer je aandacht richten op de ademhaling.

En nog even blijven zitten.

Volledig gewaar van je eigen aanwezigheid in de ruimte.

Je bent een uniek persoon,

Op een unieke plek,

Op een uniek moment.

Ademend,

Levend en met in jou alle wijsheid en alle liefde die je ooit nodig zult hebben.

En daar kan je altijd bij door,

Net zoals nu,

Tijd te nemen,

Te gaan zitten en naar binnen te keren.