Burnout lost op in Liefde

Laten we weer een diepe ademhaling nemen,

Met z'n allen.

Kijk maar of het mogelijk is om een tijdje het geluid van de kachel,

Van het geknisper hier tot je te nemen.

Alle aandacht even daar alleen naar uit laten gaan.

Door enkel te observeren kun je al wat meer rust ervaren,

Wat meer ontspanning.

En laten we nog eens een hele diepe ademhaling nemen,

Met z'n allen.

En kijk maar of het jezelf toestaat om ook werkelijk helemaal te ontspannen.

Om helemaal te zakken in een zachtheid.

In het komende uur hoef je weer helemaal niets.

Je mag helemaal ontspannen en rusten.

En mocht het in het komende uur toch nog wat onrustig aanvoelen,

Van tijd tot tijd,

Weet dan dat het mogelijk is om weer een kort moment dat onrustige gevoel te onderbreken,

Door heel even de gedachten te stoppen,

Die er wellicht gaande zijn en die de onrust teweeg brengen.

Telkens wanneer je even wat minder ontspanning ervaart,

Kun je weer kort alles ontspannen.

Alles laten zoals het is.

En als het ware even stappen in die ruimte,

Voorbij dat gevoel wat je dagelijks vaak met je meedraagt.

Dat gevoel een persoon te zijn die van alles moet en wil.

Die van alles moet en denkt te moeten presteren.

En denkt te moeten veranderen.

Dat gevoel een persoon te zijn mag je vanavond even achterwege laten.

En telkens weer ervaren dat voorbij dat gevoel een persoon te zijn,

Er een diepe rust en ontspanning altijd al aanwezig is.

Als je in die ruimte verkeert,

Zogezegd,

Dan is er niet heel veel voor je te doen.

Dan kun je ook ervaren dat wanneer je helemaal die ruimte bent,

Dat er niet eens een behoefte is om iets te willen veranderen.

En om dat heel duidelijk te kunnen ervaren,

Zou je eens kunnen nagaan nu,

Waar je in je leven vaak bezig bent met iets proberen te veranderen.

Waar wil je graag iets anders dan dat het is.

En zou het zo kunnen zijn dat daar waar je iets anders wil van het leven,

Dat daar juist veel spanning door ontstaat in die menselijke vorm.

Maar wanneer die menselijke vorm oplost in die ruimte,

En wanneer dat ego zo langzamerhand afbrokkelt en minder zeggenschap krijgt,

Dan ontstaat er heel veel liefde en ruimte.

Ruimte voor dat wat doorheen die menselijke vorm geleefd wil worden.

Vaak doordat die mens denkt dat hij een persoon is en denkt dat hij alles beter weet en heel goed weet,

Omdat die mens heel vaak mening naar mening verkondigt in zichzelf en tegen anderen,

Ontstaat er heel vaak wrijving en ontstaan er heel vaak misverstanden en onbegrip en onduidelijkheid.

En om weer duidelijkheid te krijgen in het leven en een fijne,

Vloeiende,

Natuurlijke stroom,

Waarbij liefde veel meer ervaarbaar zal zijn voor die menselijke vorm,

Is het heel behulpzaam om telkens weer een kort moment te ontspannen en te zien dat voorbij dat gevoel een persoon te zijn,

Iets altijd onveranderlijk is,

En altijd stabiel,

Altijd ontspannen en rustig.

En dat iets,

Die ruimte,

Voorbij dat ikje,

Voorbij die illusie van die persoon,

Biedt vele malen meer voor die menselijke vorm dan dat ikje en dan al die gedachten en die mind.

En als die menselijke vorm telkens in die gedachtenbubbels blijft hangen en telkens weer in verwarring is,

Als die menselijke vorm altijd maar doorblijft gaan van de ene gedachte op de andere en daar niet een helderheid in krijgt,

Dan zorgt dat voor heel veel spanning en ontstaat er ook een mogelijke burn-out,

Zoals dat zoveel voorkomt.

Hoeveel mensen geven niet aan dat ze burn-out zijn,

Afgebrand.

Dat afbranden ontstaat doordat er geen helderheid in het leven is,

Dat er geen ruimte ontstaat binnen alles wat gedacht wordt.

Want al die gedachten die we als menselijke vorm telkens weer volgen,

Die zorgen voor allerlei emoties en allerlei aannames en veronderstellingen en meningen.

En als er bijvoorbeeld een gevoel van onzekerheid is,

Dan wordt dat gedurende de hele dag meegenomen in allerlei situaties,

In vele gevallen ook heel erg onbewust.

Omdat er nog geen helderheid is,

Ga maar eens na bij jezelf,

Weer vanaf ochtends tot avonds.

Hoe vaak is er een bewustzijn aanwezig,

Waarbij heel duidelijk ervaren wordt dat er gedacht wordt,

Dat er een denkende mind is,

Dat er iets voorbij dat gevoel is een persoon te zijn,

Dat er iets is voorbij het ikje,

Dat er iets grootsers is,

Altijd.

En komt het voor dat je terwijl je met mensen spreekt,

Er plotseling een bewustzijn aanwezig is,

Een bewustzijn waarbij dat ikje even doorzien wordt,

Waarbij het heel duidelijk is dat er altijd iets,

Te midden van ieder gesprek of iedere ontmoeting,

Een onveranderlijke aanwezigheid is,

Die altijd stabiel is en rustig.

Zelfs te midden van de grootste russies of paniek,

Komt dat al voor in je leven,

Dat die shift gemaakt wordt,

Van die aanname,

Van die illusie dat je dat ikje bent,

Die persoon die hier alles moet controleren en managen,

Naar plotseling een diepe ontspanning waarbij het duidelijk is dat dat wat je bent,

Die ware essentie,

Altijd heel liefdevol en zacht aanwezig is.

Het is hier ook in de afgelopen maanden,

Tijdens de bijeenkomsten heel duidelijk geworden,

Dat wanneer we naar een oplossing zoeken in het leven,

Wanneer er iets vast zit of vast lijkt te zitten,

Dat het heel behulpzaam is om in eerste instantie te leren ontspannen.

En niet alleen tijdens de meditaties,

Maar juist die korte momenten,

Te midden van alles wat er gaande is in het leven.

Juist dan.

Juist dan.

Je hoeft er maar een paar keer mee te maken in je leven,

Dat het mogelijk is om werkelijk,

Plotseling,

In een situatie diep te ontspannen.

Als je dat een paar keer meemaakt in je leven,

En je ziet die situatie totaal omkeren,

Met name die situaties waarvan je weet al een heel leven lang,

Dat die telkens weer terugkeren en waar je het echt spuugzat van bent,

Die taaie situaties,

Voor ieder zijn ze weer anders,

Hoewel er ook heel veel overeenkomstig zijn.

Stel je maar eens voor dat die dingen waar je zo tegenaan loopt in het leven,

Telkens weer werkelijk doorbreken,

Openen,

Dat die grip van het ego,

Die daar altijd druk mee is,

Dat die oplost.

Keer op keer.

In een kort moment van verstilling.

Keer op keer een moment even niets van iets vinden.

En ooit is dat lastig voor die mind en voor dat ego,

Om niets van iets te vinden.

Laten we dat nog eens onderzoeken nu.

Of het werkelijk zo lastig is om meningloos te zijn.

Voor velen die hier de laatste maanden geweest zijn,

En ook telkens weer terugkwamen,

Is het heel duidelijk geworden dat het zeer behulpzaam is om niets van iets te vinden.

Voor die mind niet,

Die vindt dat allemaal maar lastig.

Laten we zoals de laatste weken ook weer eens kijken wat er gebeurt als we denkbeeldig heel die mind,

Al die gedachten,

Al dat denken,

Al dat zwoegen,

Al dat moeten en al dat willen,

Als we heel die mind langzaam van bovenaf doorheen het hoofd naar beneden laten zakken.

Al die gedachten en alles wat je in heel je leven al hebt meegemaakt,

En alles waar je mee bezig bent in de afgelopen periode,

En alles waarvan je denkt dat je dat nog moet gaan doen.

Al die grootse plannen en al die dingen die nog niet zo helemaal prettig voelen.

Laten we die eens allemaal langzaam,

Denkbeeldig door het hoofd heen,

Naar het hart laten zakken.

Allemaal in dat hart wat heel zacht en warm alles kan verwelkomen.

Dat meningloze hart.

Dat hart wat weer symbool staat voor dat wat we werkelijk zijn.

Die ruimte.

Die open wijze ruimte.

Voorbij alle gedachten.

Laat die gedachten maar langzaam naar beneden zakken.

En oplossen al die ervaringen,

Al die concepten die we hebben opgedaan.

Langzaam van bovenaf zak dat doorheen het hoofd heel zacht naar beneden.

Die mind en dat hoofd die worden steeds leger.

En terwijl dat hoofd steeds leger wordt en die gedachten minder grip hebben,

Minder hou vast,

Minder te zeggen,

Onderzoek maar eens of het prettig is om in die ruimte te verkeren.

Om te zijn als liefde,

Als zachtheid.

Zonder gedachten.

En als er dan toch weer gedachten komen,

Dan laat je ze weer langzaam zakken naar het hart.

Naar die open ruimte,

Die wijze ruimte,

Die zachtheid.

Daar waar ze direct versmelten en alle grip verliezen.

En als ze alle grip verliezen,

Als die gedachten niets meer met die menselijke vorm kunnen,

Als die gedachten langzaam versmelten en die denkende mind niets meer te zeggen heeft.

Hoe wordt er dan ervaren,

Die ervaring van wat we leven noemen?

Hoe worden al die geluiden ontvangen die je nu hoort?

Wat gebeurt er als je die interpretaties die automatisch gemaakt worden,

Als je die ook weer even laat voor wat ze zijn?

Of je langzaam laat zakken in het hart.

Meningloos.

Daar in dat hart.

Als die liefde.

Die rust en die ontspanning.

Daar,

Daar waar het meningloos is.

Waar geen persoon druk is met alles te willen veranderen.

Daar waar alles welkom is.

En daar waar van nature al altijd een natuurlijke perfectie is.

Zonder dat die persoon aanwezig is.

Zonder dat die illusie druk in de weer is.

Zonder dat er van alles moet.

Hoe ervaart die menselijke vorm als daar de aandacht zit.

Als er een concentratie is daar.

Een focus.

Onderzoek maar eens of het vanuit die ruimte vervelend is om geen mening te hebben.

Wees maar eens heel eerlijk.

Vanuit die ruimte,

Die openheid.

Die rust en die ontspanning.

Vanuit dat hart.

Wanneer die mind en al die gedachten verzonken zijn in het hart.

En als je kijkt vanuit die ervaring.

Vanuit zogezegd de ogen van het grotere geheel.

Je zou zelfs kunnen zeggen als je kijkt vanuit het goddelijke.

Als je van daaruit kijkt.

En je haalt weer even wat levenssituaties voor je.

Situaties die je kent.

Die je maar al te goed kent.

En waar je heel graag een omkering in ziet.

En waarvan je weet,

Diep van binnen,

Dat dat ook mogelijk is.

Maar waar wellicht nog geen duidelijke uitweg te zien is.

Die situaties in je leven,

Die ervaringen.

Die waarschijnlijk onrust brengen en spanning.

Gezien vanuit het grotere geheel,

Vanuit die ruimte,

Vanuit die zachtheid.

Vanuit liefde,

Vanuit dat wat je in essentie bent.

Die helderheid.

Hoe zou het zijn als je te midden van die ervaring in je leven.

Kunt ervaren en zijn zoals je nu ervaart.

Zoals je nu kijkt.

Zoals je nu kijkt voorbij het normale kijken.

Kijk maar alsof er iets in die ervaring verandert in je verbeelding nu.

Wanneer je vanuit die zachtheid kijkt.

Vanuit die ruimte,

Die oneindige ruimte.

Die oneindige ruimte,

Die kijkt heel helder.

En die ziet iedere ervaring als liefde.

Hoe kan het ook anders?

Liefde kan niet anders kijken als liefde.

Door de ogen van liefde is alles liefde.

Ook alle strubbelingen in het leven en alle moeilijkheden.

Zoals we iedere week hier aangeven,

Is het wanneer je gaat luisteren naar deze boodschap,

Heel erg behulpzaam om elke keer weer die gedachte,

Die denkende mind en al die meningen te ontspannen.

Want hoe vaak per dag vergeten we niet dat het mogelijk is om iedere situatie die we ervaren,

Om daar diep in te ontspannen.

Om die vanuit ontspanning te benaderen.

En als we gaan luisteren naar deze boodschappen,

Ook online,

Naar die mp3,

Naar die geluidsopnames.

Als je dat keer op keer blijft beluisteren,

Dan wordt het automatisch.

Dan ga je elke keer automatisch ontspannen.

En kom je dus in dat veld van liefde terecht en ontspanning.

In die ruimte.

Die openwijze ruimte die vele malen wijzer is dan al die gedachten en heel die denkende mind.

Waarmee we al die dingen die we zo graag zien oplossen in ons leven,

Al die strubbelingen,

Al die moeilijkheden,

Al die verwarring.

Door die ontspanning en door die beoefening,

Dat herontdekken van die ontspanning en van die liefde en die zachtheid en die openwijze natuurlijke stroom van het leven,

Door dat telkens te herontdekken,

Want het is nooit weg geweest,

Het is niet iets nieuws,

Kunnen al die dingen die vastzitten oplossen.

En je kunt je ook weer voorstellen dat wanneer je telkens in die ontspanning terechtkomt,

In dat veld van liefde,

Als je telkens als liefde leeft,

En zachtheid,

En helderheid,

Dan kun je je voorstellen dat je daarmee ook heel erg behulpzaam bent voor alles wat je in je leven tegenkomt.

Voor al die mensen die je telkens ontmoet.

Al die verwarring die ontstaat omdat we niet onszelf trainen om telkens weer in die ontspanning te zijn.

En als je dus wenst om meer en meer een prettige flow te ervaren,

Een diepe gelukzaligheid,

Een ontspanning,

Als dat echt je verlangen is,

Dan zou je ervoor kunnen kiezen om een tijd lang dit te trainen.

Ik noem het een training,

Of noem het een opleiding,

Een scholing,

Want er lijkt voor velen heel wat nodig te zijn om die denkende mind,

Om al die gedachten en al die emoties,

Om daar helderheid in te krijgen,

En ontspanning.

Dat is ook wel logisch,

Want stel je eens voor dat je dit al vanaf kinds af aan mee had gekregen,

Dat het mogelijk is om in iedere situatie altijd diep te ontspannen,

En altijd aan te haken op die ruimte.

Ik moest voorstellen dat je dat als kind,

Als jong kind al zou weten,

En je dat meeneemt in je puberteit,

En in de rest van je leven,

In al die situaties die je op school hebt meegemaakt.

Zie maar eens een versie van jezelf voor je,

Vanaf je jeugd,

Zo langzamerhand,

Tot waar je nu bent.

Een versie die telkens,

In al die situaties die die heeft meegemaakt,

Even ontspannen.

Als je dat leven zo even als een film aan je voorbij ziet gaan,

Met al die punten die zo opvallend zijn geweest.

En elke keer,

Als je iets voorbij ziet komen,

Stop je even,

En zie je dat je in dat moment automatisch even achteruit leunde.

Een diep ontspannen en vertrouwde.

Al die situaties in je leven.

Telkens zie je jezelf ontspannen,

Een diep vertrouwen,

En zelfs een warm gevoel krijgen,

Een zachtheid,

Een lichtheid,

Krolijkheid,

Een blijheid.

Zelfs in die situaties die langskomen die wellicht niet even blij voelden,

Of heel erg lastig of verdrietig.

Stel je voor dat je op dat moment die wetendheid had,

Dat er onderliggend altijd die ontspanning aanwezig is,

En dat er een wijsheid overal in verweven zit,

Een liefde,

Een zachtheid,

Een ondersteuning.

Ook in die prachtige situaties in je leven,

Daar waar je het leven totaal vierde,

Waar je jezelf in alle kracht en volste enthousiasme ziet,

Ook daar,

Als je die voorbij ziet komen,

Ook daar was die onveranderlijkheid aanwezig,

Die stabiliteit en die rust.

En je zou kunnen zeggen dat ook daar,

Voorbij alles,

Al een wetendheid was,

Dat heel dat menselijk leven een droom is,

En niet werkelijk tastbaar is.

Die onveranderlijkheid,

Dat wat niet verandert,

Dat wat niet verandert.

Laat nogmaals al die gedachten en die denkende mind weer langzaam naar beneden zakken in het hart,

Zodat dat hoofd nog eens goed leeg wordt.

En als je ziet dat dat hoofd leger en leger wordt,

Kijk maar eens of het dan ook oké is voor je om langzaam de rest van dat lijf even denkbeeldig te laten verdwijnen.

En blijft die ruimte weer over,

Die ruimtelijkheid,

Die oneindige ruimte,

Ook de omgeving hier,

Dat idee dat je hier in een ruimte zit.

Als dat nog zo is,

Laat dat ook maar eens langzaam oplossen,

Alsof je alles uitgumpt,

Heel open en rustig,

Heel zacht.

En elke keer als er weer een gedachte komt,

Dan raak je die gewoon niet aan.

Ah,

Je ontspant dieper en dieper.

Het is niet dat ik je wat hier aan het ontspannen is,

Ook niet die persoon.

Die persoon is allang verdwenen.

En hoe prettig is dat,

Om voorbij die persoon als liefde,

Als die open ruimte helder aanwezig te zijn.

En neem nogmaals een diepe ademhaling en kijk maar of het mogelijk is om nog meer in die ruimte te zakken.

Daar waar niets hoeft,

Zonder die menselijke vorm.

En kijk nogmaals een keer vanuit dit veld van liefde,

Vanuit die ruimtelijkheid.

Kijk maar eens naar alles wat in je leven gaande is,

Of gaande lijkt te zijn.

Vanuit deze open wijze ruimte,

Die rustige ontspanne ruimte,

Die bron,

Die essentie.

Voorbij iedere gedachte.

Als heel die mensheid meer en meer contact gaat maken met deze ruimte,

Met deze openheid,

Met deze wijsheid,

En als heel die mensheid vanuit deze liefde gaat leven,

Vanuit deze zachtheid,

Dan zal er ook veel meer connectie ervaren worden met alles.

Dan zal er ook veel minder het gevoel zijn bij die mensheid dat er een burn-out is.

Dat vlammetje in die mensheid brandt altijd.

Nu is het hele mooie dat al die spanning,

Al die mensen die dat gevoel hebben burn-out te zijn,

Afgebrand te zijn,

Al die mensen die dat vlammetje niet meer kunnen vinden,

Als die luisteren naar deze boodschap elke dag weer,

Zeker in het begin een langere periode,

Als ze telkens weer leren te ontspannen,

Dan gaat dat vuur en dat vlammetje,

Dat gaat vanzelf weer branden.

En soms lijkt het dan weer misschien even wat minder hard te branden.

Maar als er dan voor wordt gekozen om weer terug te gaan naar deze boodschap,

Gewoon heel eenvoudig door te luisteren,

Dan komt er vanzelf weer lucht bij dat vuur.

En gaat het vanzelf weer warmer worden in die mens.

En duidelijk worden dat te midden van iedere situatie altijd alles liefdevol en zacht is.

Ook al lijkt het totaal een puinhoop.

Of onduidelijk.

Of negatief.

Je kunt je voorstellen als je gaat luisteren te midden van een hele negatieve ervaring.

Je zet op dat moment,

Terwijl je je negatief voelt,

Zo'n opname op,

Dat er al iets gaat veranderen.

Dat er al een shift gaat plaatsvinden.

En dat de mogelijkheid ontstaat om alles er te laten zijn zoals het zich in dat gewaarzijn voordoet.

Ook als er allerlei meningen weer rondrazen.

Of dat paniekgevoel iemand doet schreeuwen of tieren.

Als dat zo is.

En er wordt hiernaar geluisterd.

Naar deze zachte benadering van het leven.

Naar deze zachtheid.

En je wordt langzaam meegenomen,

Telkens weer.

Naar de mogelijkheid om diep te ontspannen.

Ah,

Nu ook weer.

Een diep vertrouwen in het leven ontstaat wanneer we voorbij die persoon gaan,

Voorbij die gedachte en de denkende mind.

Telkens weer,

Zakken in die ruimte,

In die liefdevolle,

Oneindige ruimte.

Ik wil jullie uitnodigen om heel langzaam weer de ogen te openen.

Neem daar maar rustig de tijd voor.

En kijk maar eens of het mogelijk is om die connectie te bewaren terwijl je de ogen langzaam opent.

Met die ruimtelijkheid voorbij dat gevoel een persoon te zijn.

Kijk maar eens of het mogelijk is om hier dadelijk aanwezig te zijn,

Met de focus op die ruimte.

En niet zozeer op dat lijf en al die gedachten.

En kijk elkaar maar eens wanneer iedereen dadelijk weer hier de ogen heeft geopend.

Kijk elkaar maar eens aan.

Die persoon achterwege latend.

Kijk maar eens vanuit die zachtheid,

Vanuit die liefde naar elkaar.

En blijf ook maar eens kijken als het lukt.

Liefde kijkt nooit weg.

Liefde is niet bang.

En liefde vindt zelfs als die menselijke vorm bang is,

Ook die angst oké.

Dankjewel liefde dat je naar me kijkt.

En dankjewel allemaal om hier weer aanwezig te zijn.

Vanavond.