Bergmeditatie

Dit is de berg-meditatie.

Ik wil je vragen om je zo goed mogelijk voor te stellen wat ik je vertel.

Het is namelijk een visualisatie-meditatie.

Kom comfortabel zitten en sluit dan je ogen wanneer je er klaar voor bent.

En stel je dan nu de mooiste berg voor die je kent,

Een berg waarvan je hebt gehoord of die je je kunt inbeelden,

Een berg die jou persoonlijk aanspreekt.

En terwijl je je concentreert op dit beeld of het gevoel dat de berg in je oproept,

Let je op de vorm van de berg,

De zich in de hemel verliezende top,

De voet vast verankerd in de rotsen van de aardkorst,

De stijle of minder stijle hellingen en merk ook op hoe massief de berg is,

Hoe onbewegelijk en hoe mooi,

Of je hem nu van veraf of van dichtbij ziet.

Het is een schoonheid die voortkomt uit zijn unieke vorm en zijn beleiding,

Kwaliteiten die elke afzonderlijke vorm weer te boven gaan.

Misschien heeft jouw berg een besneelde top en staan er bomen op de lagere hellingen.

Misschien heeft jouw berg één top,

Of misschien een reeks toppen,

Misschien is hij van boven vlak,

Hoe die er ook uitziet,

Zit en adem met het beeld van de berg voor ogen,

Observeer hem en word je gewaar van alle eigenschappen van de berg.

Wanneer je voelt dat je eraan toe bent,

Probeer dan de berg in je lichaam op te nemen,

Zodat je lichaam dat hier zit en de berg die je voor de geest hebt gehaald,

Één worden.

Je hoofd is de hoge top,

Je schouders en armen de berghellingen en je benen de stevige voet.

Verankerd in de vloer,

In de grond,

Ervaar in je lichaam een gevoel van opgeheven worden,

Ervaar het opreizen van de berg diep in je as van je lichaam,

In je wervelkolom,

Nodig jezelf uit om de ademende berg te worden.

Onwankelbaar in je stille roerloosheid,

Volledig te worden wat je bent,

Voorbij worden,

Voorbijgedachten,

Een gecentreerde,

Gewortelde,

Onbewegelijke aanwezigheid.

Je weet natuurlijk dat de berg overdag,

Als de zon zijn reis langs de hemel maakt,

Blijft waar die is.

Maar het spel van licht,

Schaduw en kleuren op die onwrikbare roerloosheid verandert in vrijwel ieder moment.

Zelfs een ongeoefend oog kan deze veranderingen uur na uur waarnemen.

Het licht verandert,

De nacht valt op de dag en de dag valt op de nacht,

Maar de berg blijft staan waar die staat en is eenvoudig zichzelf.

Hij blijft onbewogen,

Terwijl de seizoenen in elkaar overgaan,

Terwijl het weer van moment tot moment en van dag tot dag verandert.

Kalmte die elke verandering verdraagt.

Zomers ligt er geen sneeuw op de berg,

Behalve misschien op de hoogste top of in de kloven waar het zonlicht niet kan komen.

En in de herfst draagt de berg misschien een kleed van schitterende en vurige kleuren en in de winter is er een deken van sneeuw en ijs.

In elk seizoen kan hij door mist of wolken zijn omhuld of door ijskoude regen worden besproeid.

De toeristen die hem bezoeken zijn misschien teleurgesteld als ze de berg niet duidelijk kunnen onderscheiden,

Maar dat is de berg om het even.

Gezien of ongezien,

In zonlicht of omwolkt,

Brandend,

Heet of koud,

Hij blijft op zijn plaats en hij is zichzelf.

Soms wordt hij geteisterd door heftige stormen met onvoorstelbare kracht,

Gebeukt door sneeuw,

Regen en wind,

Maar door dat alles heen blijft hij waar hij is.

De lente komt,

De vogels gaan weer zingen,

De bomen die hun bladeren hebben verloren krijgen ze terug,

Op de bergweide en hellingen bloeien de bloemen,

De bergbeekjes stromen over van het water van het smeltende sneeuw en door dat alles heen blijft de berg waar hij is.

Hij blijft onbewogen onder het weer,

Onbewogen onder de wereld van verschijningsvormen.

De berg is er gewoon.

Als we tijdens onze meditatie dat beeld voor ogen houden,

Kunnen we dezelfde onwankelbare stilte en onwrikbaarheid belichamen ten overstaan van alles wat in ons leven per seconde,

Per uur en per jaar verandert.

In ons leven en in onze meditatiebeoefening ervaren we voortdurend hoe veranderlijk ons lichaam is,

Hoe veranderlijk onze geest is en hoe veranderlijk de buitenwereld is.

We ervaren duistere en lichte,

Levendige en kleurrijke,

Saaie en eentonige perioden.

We kennen stormen in vele graden van heftigheid in de buitenwereld,

In ons eigen leven en in ons innerlijk.

Getijsterd door stormwinden,

Regen en kou,

Doorstaan we perioden van vreugde en verheffing.

Zelfs onze uiterlijke verschijning verandert voortdurend,

Net als die van de berg.

De weersomstandigheden van ons leven verweren ons.

Door in onze meditatie als een berg te worden,

Kunnen we ons verbinden met zijn kracht en stabiliteit en die eigenschappen in ons opnemen.

De energieën van de berg kunnen ons steunen bij onze pogingen elk moment opmerkzaam,

Onverstoorbaar en helder het moment tegemoet te treden.

Het kan ons wellicht helpen om ons doen in te zien dat onze gedachten en gevoelens,

Onze voordelen,

Onze emotionele stormen en zelfs de dingen die ons overkomen,

Veel weg hebben van het weer op de berg.

We kunnen de weersomstandigheden van ons eigen leven niet over het hoofd zien.

We kunnen ze niet ontkennen.

Je moet die omstandigheden tegemoet treden,

Ze tot hun recht doen laten komen,

Ze doorleven,

Ze in hun ware aard leren kennen en je er diep bewust van zijn.

Door ze in ons bewustzijn te omvatten,

Maken we te midden van de stormen kennis met een diepere stilte en met een grotere wijsheid dan we ooit voor mogelijk hadden gehouden.

Dit en meer kunnen we van de bergen leren als we leren te luisteren.