Oandacht for dyn Adem (in Frysk - Fries)

Oandacht voor dien adem.

Vaak les net op dien adem.

Stiest er net echt bij stil en alleen nog als het eens wat oors als oors dorst,

Beseft je ineens,

Ja die adem die gaat soms helemaal omheen.

Maar ik als het rustig stiest,

Kan je je bewust worden van hoe die adem invloed had op eventuele spanningen in die lief.

In deze kwatte oefening die we zien,

Hoest rustig maar die oandacht bij die adem die je kiest.

Je zitten en zwarg je ervoor dat die reegvrij is.

Strek die helemaal op,

Alsof die hollen omheen in de lof tilst.

Let die eergelen op koor sluiten en merk eens op dat die egen heel bod bewegen of dat ze stil binnen.

Merk nou eens op hoe die hollen rust op die nekken en merk maar eens op hoe die nekken steunt op die romp.

Merk maar eens op hoe die romp ondersteunt wordt door die huipen.

Als je nu merkt dat ietsje in elkaar zakken is,

Zwarg je er dan voor dat je op die inademing die zelf helemaal wel lang maakt.

Geen eens maar die oandacht nou,

Nou hoest op de groen stiest.

Veelst die heel lucht,

Veelst die gespannen,

Veelst die heel zwier.

Geen dan eens maar aandacht,

Nou hoest dan nou aandemst.

Veelst die aandemt door die neus binnenkom,

Veelst die aandemt door die moelen binnenkom.

Afmerk eens juist op,

Dat is misschien een beetje door beide aandemst.

Het hindert niet,

Hoest aandemst.

Beiden is goed.

Zorg nou eens als mooi die aandacht bij die inademing en die uitademing kan blijven.

Steeds merk je hoe de lucht die neus of moelen binnenkomt,

Hoe die lucht naar die borstkas,

Ribben of buik gaat.

En steeds merk je op hoe die lucht uit die liefheid gaat.

Lucht uit de buik,

Uit de ribben,

Uit de borstkas,

Zaad door die moelen of die neus naar buiten.

Steeds als je inademt,

Merk je weer op waar die adem helemaal heen gaat.

En steeds als je uitademt,

Veelst hoe die adem je lief uitgaat.

En het kan ook zijn dat je denkt,

Ik maak die adem om en passie,

Om alles mooi te zien,

Dieper,

Trager,

Misschien sneller,

Maar dat hoeft niet.

De hoesten alleen nog maar te observeren,

Hoest aandemst.

Bis nou nog maar die aandacht bij hoest aandemst,

Keer maar vreugdelijk terug naar die inademing en veel waar die heen gaat.

Veellijk steeds hoe je uitademt,

Elke keer weer.

Als het oorlijden is,

Terugkloeden,

Terugintensie,

Sinds dan zie je zelf,

Het is niet erg.

Ik ruik ze me nu op mijn adem.

Ik adem je in,

Ik adem je uit.

Ken je nou weer waarom?

Want die onderdag,

Nou hoest je zist.

Zist je rug op,

Bisten onderuit zakken.

En viel nou weleens hoe die holle steunt op die nekken.

Hoe die nekken steunt op die romp.

En hoe dat hele boppenlief steunt op die heupen.

Op die inademing,

Eerbest in broode eren.