Mindfulness meditatie met gevoelstoon

Dit is een mindfulness meditatie met aandacht voor de gevoelstoon van onze ervaringen.

Mocht je nog niet in een passende houding zitten,

Dan kan je die nu aannemen,

Op een stoel of op een kussen of op een andere plek.

Een houding waarbij je enigszins ontspannen zit en tegelijkertijd een alerte houding kan aannemen.

Dat je kan opmerken waar de aandacht is,

Waar de aandacht naartoe uitgaat.

En als je merkt dat er nog wat spanning in het lijf is,

Dan kan je dat wellicht zo met het uitademen,

Het loslaten.

En als er dan nog steeds wat spanning is,

Is het dan mogelijk om simpelweg te ontspannen bij de spanning.

Om vervolgens de aandacht naar jouw voorkeursanker te brengen.

Dat kan bijvoorbeeld de adem zijn in de buik,

Misschien wat hoger of bij de neus,

Daar waar de verse lucht het lichaam binnenkomt en ook weer het lichaam verlaat.

Maar mogelijk heb jij wel een ander anker,

Zoals bijvoorbeeld de handen of de voeten of het lichaam als geheel.

Je kan dat ook onderzoeken.

Je kan verschillende ankers uitproberen.

En als je dan iets hebt gevonden wat passend voor jou is,

Behulpzaam is,

Om met de aandacht elke keer weer naar terug te kunnen keren,

Dan kan je de aandacht daar laten rusten.

Zonder iets aan het anker,

Zoals bijvoorbeeld de adem toeven veranderen,

Of het lichaam.

Het is goed zoals het hier nu aanwezig is,

Simpelweg omdat het nu zo is.

Als we mindfulness meditatie beoefenen,

Dan zal de aandacht niet constant bij het anker zijn.

De aandacht zal afdwalen,

Omdat het nou eenmaal de aard van de geest is,

Uitgaan naar gedachten,

Sensaties in het lichaam,

Geluiden,

Misschien wel een emotie,

Een wisseling in de stemming.

En als je dat opmerkt,

Dan zou je kunnen onderzoeken of je bewust kan zijn van de gevoelstonen van de ervaring,

Namelijk of het prettig is,

Of onprettig,

Of neutraal,

Zonder daar dan iets mee te hoeven,

Zonder eraan vast te klampen,

Zonder te vermijden,

Maar enkel te erkennen.

O ja,

Prettig of onprettig.

En vervolgens de aandacht weer met vriendelijkheid terug te begeleiden naar jouw voorkeursanker en weer te laten rusten.

Hoe klein of hoe groot onze ervaringen zijn,

Is altijd een gevoelstoon.

En het is juist deze gevoelstoon waarin de kiem verscholen ligt voor een verandering in ons gemoed,

Of waarin reactiviteit geactiveerd wordt.

En door te oefenen daar iets bewuster van te worden,

Kunnen we wellicht zo nu en dan,

In plaats van meegaan met de automatische reactie,

Simpelweg opmerken en weer loslaten.

En daarmee iets van vrijheid ervaren,

Van een geest die mindful aanwezig is,

Die bewust kan kiezen om ergens wel of niet in mee te gaan.

En als je merkt dat je onrustig bent,

Dan zal je altijd kunnen kiezen bijvoorbeeld iets meer aandacht te brengen naar de adem.

Als je merkt dat er veel kalmte is,

Dan kun je de aandacht wellicht wat ruimer laten.

Het is jouw beoefening.

Je mag zelf onderzoeken wat het beste bij jou past.

Jij bent je eigen meditatieleeraar.

De wijsheid ligt in jouw verscholen.

Kan je zo nu en dan opmerken wat de gevoelstoon van de ervaring is.

Prettig,

Onprettig,

Neutraal.

Om vervolgens de aandacht weer terug te begeleiden naar jouw anker.

Natuurlijk kan het ook voorkomen dat je volledig afgedwaald bent,

In een verhaal verzonken.

Weet dat dat oké is.

Dat biedt je de gelegenheid om te oefenen.

Met opmerken dat wat de aandacht vraagt.

Opmerken wat de gevoelstoon is.

En oefenen met,

En niet altijd maar mee hoeven gaan met,

Al hetgene wat voorbij komt.

Simpelweg de aandacht weer terug te kunnen brengen.

Naar het hier en nu.

Dan kan je deze oefening op een voor jou passende wijze afronden.

Wellicht dat je iets van de aandacht mee kan nemen naar de rest van de dag of de nacht.