SLOW 1: Stoppen & Landen

Deze oefening introduceert je in de tweede fase van het stoppen en landen waarbij je je lichaam en je geest verbindt in het hier en nu moment.

Ook hier is de aanbevolen houding rechtop zittend op een stoel,

De beide voeten plat op de grond,

De rug een beetje verwijderd van de leuning,

De handen losjes in de schoot en als het goed is voor jou dan kan je nu de ogen sluiten of minstens de blik schuin richten naar de grond met neergeslagen ogen en dan nodig ik je uit om je aandacht te brengen naar je voeten.

Voelen hoe je voeten contact maken met de grond,

Hoe je voeten gedragen worden door de grond,

Je tenen,

De bal van de voet,

De hiel,

Voel die contactpunten van je voeten met de grond,

De steun van de vloer aan je voeten en dan kan je ook je aandacht brengen naar het contact van je zitvlak met de stoel.

Voelen hoe de zitknobbels contact maken met de stoel,

Hoe je gedragen wordt door de stoel,

Misschien voel je daar warmte,

Tinteling of koude,

Maakt niet uit.

Voel het contact van je zitvlak met de stoel en verbind nu de steunpunten van je voeten en je zitvlak als één vlak dat je draagt,

Jouw contactpunt met de stoel en de vloer.

En dat kan je benoemen in gedachten als stabiliteit.

Stabiliteit,

Om dat gevoel nog intenser te maken,

Nog concreter te maken.

Je kan dan je aandacht brengen naar je onderrug,

Meer bepaald naar je staartbeentje en vandaaruit in gedachten langzaam wervel na wervel omhoog gaan langs je rug,

Je lage rug,

Je middenrug,

Je schouders,

Je nek tot aan je hoofd.

De hele wervelkolom.

Voelen hoe die mooi rechtop staat en dat gevoel kan je benoemen als vastberadenheid.

Vastberadenheid.

En dan kan je ook contact maken met je aandacht in je borstkast en even lichtjes je schouders achteruit brengen zodat je borstkast iets meer open gaat zonder forceren.

En dat gevoel van die open borstkast benoemen als openhartigheid.

Openhartigheid.

En dan is er ook nog je aangezicht,

Meer bepaald je mond.

Ik nodig je uit om een milde glimlach op je lippen te leggen waardoor je mondhoeken lichtjes naar omhoog gaan.

En dit gevoel kunnen we noemen als mildheid.

Mildheid.

En hier zit je nu.

Stabiel,

Vastberaden,

Openhartig en mild.

En vanuit die houding kan je nu ook voelen dat je lichaam ademt.

Dat er een beweging is van het in en het uit ademen in je lichaam op een spontane natuurlijke wijze zonder dat je iets hoeft te veranderen aan die ademhaling.

Ze is zoals ze is.

Traag of snel,

Diep of oppervlakkig.

Gewoon je aandacht brengen bij je ademhaling zoals die nu is en kijken waar je die ademhaling kan voelen in je lichaam.

Te beginnen bij het reizen en dalen van je buik.

En als dat goed is voor jou kan je dat ook benoemen bij het inademen als reizen en bij het uitademen als dalen.

Reizen en dalen.

Reizen en dalen.

Waarbij de woorden maar etiketjes in het gaat om het te voelen van het gevoel van die ademhaling die zich spontaan manifesteert in je lichaam.

Zonder dat je daar hoeft tussen te komen of in te grijpen.

Gewoon de adem zichzelf laten ademen.

Reizen en dalen.

En dan kan je nu je aandacht brengen naar je borstkast.

Naar het reizen en dalen van de borstkast.

Hoe bij het inademen de borstkast zachtjes uitzet en bij het uitademen zachtjes weer daalt.

Ook hoe de flanken bij het inademen lichtjes uitzetten en bij het uitademen weer dalen.

En ook dat gevoel kan je benoemen als reizen en dalen.

Reizen en dalen.

En je kan die aandacht ook verplaatsen naar je mond.

Door een klein speetje te maken tussen de lippen kan je voelen hoe de lucht over je lippen en tongstroom bij het inademen en bij het uitademen de omgekeerde beweging maakt.

De subtiele stroom van lucht over je lippen en je tong.

Dat gevoel bekijken met milde open aandacht.

In en uit.

In en uit.

En je kan die aandacht ook brengen naar je neusgaten.

En daar observeren hoe de ademhaling aanvoelt.

Misschien voel je hoe lichtjes de neusgaten sluiten bij het inademen en wijder worden bij het uitademen.

Dat is een zeer subtiel gevoel dat iets meer aandacht vraagt.

Inademen en uitademen.

Het ritmische beweging van de ademhaling volgen zoals ze nu is.

Zonder ingrijpen.

De adem laten zijn zoals ze is.

En dan kan je voelen hoe je hele lichaam mee ademt.

Van je hoofd over je borstkast tot je benen en je tenen.

Dat hele ademende lichaam.

Eén stroom van ademhaling bij het inademen en één stroom van adem bij het uitademen.

Hoe je hele lichaam ademt in één beweging.

En als ik je straks uitnodig om de ogen te openen,

Kijk dan even of je dat gevoel kan meenemen.

Dat gevoel van stabiliteit,

Vastberadenheid,

Openhartigheid en mildheid.

En als dat goed is voor jou,

Dan kan je nu je ogen openen en jezelf bedanken omdat je de tijd hebt genomen om te stoppen en te landen in het hier en nu.

En je lichaam en geest met elkaar te verbinden in dit moment.