
Compassie en Zelfcompassie: Strong Back - Soft Front
In deze meditatie oefenen we de lichamelijke houding die compassie uitdrukt: met een sterke rug en een zachte voorkant. Zo combineren we ons vermogen om erbij te blijven met ons vermogen om kwetsbaar en open te zijn. We versterken ons gevoel van natuurlijke moed en flexibiliteit. Zo leren we dat we ons niet hoeven af te sluiten bij iets moeilijks. Kracht èn zacht. Met grote dank aan Joan Halifax Roshi. Gedicht: Fernando Pessoa
Transcript
Op een gemakkelijke manier gaan zitten,
Een houding die comfortabel is,
Gestuind,
Op een kussen of een bankje of een stoel en gewaarwoorden van je lichaam hoe het nu hier is,
Precies zoals het is,
Dit zittende lichaam,
Dit moment,
De beweging van de adem,
Lichaam toestaan wat zachter te worden,
Wat meer ontspannen,
Zonder te streven naar ontspanning meer,
Misschien wat ontspanning toelaten bij plekken waar onnodig spieren aan het werk zijn,
Dit moment.
Soms zijn er plekken waar we ongemerkt wat omhoog houden,
Wat vasthouden en die we als we dat opmerken vanzelf wat kunnen verzachten,
Vanzelf wat verzachting ontstaat,
Als we het opmerken.
Als je op een stoel zit,
Voeten plat op de grond,
De benen laten rusten,
Als je op een kussen of een meditatiebankje zit dan kun je je benen op een voor jou comfortabele manier neerleggen,
Opmerken hoe je hier zit en hoe de zwaartekracht op je inwerkt,
Hoe je rust op de ondergrond.
De stevigheid,
De grondheid van de aarde uitnodigen in je lichaam en in je geest,
Het hele lichaam de stabiele verbinding met de aarde,
Met de grond laten ervaren,
Jezelf toestaan te ontspannen,
Te verzachten in de stevigheid die deze stabiliteit je biedt.
Zo zitten,
Op deze plek,
In verbinding met de grond waar je op rust en de aandacht nu brengen in het gebied van de wervelkolom,
De ruggegaat die loopt vanaf het stuitje,
Door de onderrug,
Het smalle gedeelte van de rug,
Verder omhoog achter de ribben langs,
Tussen de schouderbladen door,
Door de nek tot onderaan de rand van de schedel.
Zo een gewaar van de hele ruggegaat die in je lichaam aanwezig is als steun,
Als centrale as.
De adem als het ware door de ruggegaat laten gaan,
Alsof je bij elke inademing de hele wervelkolom vult met je aandacht en adem.
En bij de uitademing vanuit de ruggegaat loslaten wat het lichaam niet meer nodig heeft.
Inademing,
Uitademing,
Precies zoals dat gaat,
Van moment tot moment.
Inademing is ruimtemakend in het gebied van de wervelkolom,
Uitademend is het laten gaan,
Verzachten,
Verzachten,
Opmerken,
Merkzaamheid bij hoe verticaal,
Sterk en flexibel de ruggegaat is in ons lichaam en ook bewust van de geleidende functie van de wervelkolom die ervoor zorgt dat alle signalen vanuit de hersenen overal in je lichaam terecht kunnen komen.
Heeftwel kun je een beetje met je romp van links naar rechts bewegen om je zo gewaar te zijn van de flexibiliteit van de ruggegaat,
Zoekend naar wat jouw midden is en zo je te settelen in dat centrum,
In jouw centrum.
Dankzij de kracht van je ruggegaat kun je onder alle omstandigheden overeind blijven staan,
Overeind blijven.
Je kunt jezelf herinneren aan die stevigheid van de ruggegaat,
Door het zag je zo een paar keer in jezelf te herhalen,
Sterke rug,
Sterke rug,
Strong back in het Engels,
Sterke rug.
Je geest,
Je geestesgesteldheid en je rug staan met elkaar in verbinding.
De oprechtheid en flexibiliteit voelen die aanwezig zijn in je geest.
Je vermogen om sterk,
Opgericht,
Oprecht en flexibel te zijn.
Sterk en flexibel te zijn met een krachtige rug,
Sterke rug.
Nu wil ik je uitnodigen de aandacht te brengen bij de voorkant van het lichaam,
Bij de buik en de maagstreek.
De adem het gebied van de buik helemaal toestaan te vullen.
De adem die diep en sterk kan zijn terwijl de buikwand rijst en daalt.
Inademing is ruimtemakend,
Uitademing is verzachting toelaten,
Iets laten gaan,
Verzachten,
Verzachten.
Ruimte in het buikgebied,
Bij in- en uitademing.
De natuurlijke aanwezigheid van moed,
Dapperheid,
Ons vermogen om open te zijn opmerken.
Terwijl je zo die adembeweging gewaarwoord in het buikgebied,
Het reizen en het dalen.
De aandacht nu wat verder omhoog brengen naar het borstgebied.
Het zachte,
Open gevoel in de hier aanwezige ruimte ervaren in het borstgebied.
Gewaar misschien van het lijden dat je voelt op dit moment in je leven.
Pijn,
Verdriet misschien,
Zorg,
Onzekerheid.
En eventueel ook stilstaan bij het feit dat anderen,
Net als jij,
Lijden.
Pijn hebben,
Moeilijk hebben,
Misschien op bepaalde gebieden in hun leven.
Stel je voor dat je vrij zou zijn van lijden en dat je anderen helpt hier ook vrij van te komen.
De kracht van je voornemen voelen opreizen vanuit je buik.
Aandacht brengen bij het hart,
De hartstreek,
Je eigen goede hart.
Het hart openstellen.
Je voorstellen dat je door je hart in- en uitademt.
Dat de adem helemaal door de hartstreek kan gaan.
Inademing is ruimte makend.
Uitademing is wat verzachten,
Wat verzachting toelaten.
Steeds opnieuw in de hartstreek.
En wat voor gevoel er ook opkomt van moment op moment.
Dat gevoel,
Die emotie,
Helemaal toestaan er te zijn.
Het bestaansrecht van die gevoelens erkennen.
Het bestaansrecht van jou met die gevoelens,
Die emoties in jou.
Misschien nog wat benauwdheid loslaten terwijl je de adem toestaat helemaal door je hart te gaan.
Je kunt jezelf aan je eigen zachtheid herinneren door zachtjes in jezelf te herhalen.
Zachte voorkant.
Zachte voorkant.
Soft front.
Zachte voorkant.
Alleen maar zacht.
Gewaar van de longen.
De ruggen gaat recht.
De werfkolom opgericht.
Krachtig van zichzelf.
De adem vrij uit de longen in laten gaan.
Je met dankbaarheid misschien herinneren dat je leven met elke ademhaling ondersteund wordt.
Kan het zijn dat je merkt dat je hele voorkant van het lichaam zich wat opent,
Verzacht,
Ontvangend wordt,
Receptief,
En zich laat doordringen.
Doordat je lichaam zich opent aan de voorkant kun je de wereld voelen,
Je verbinding met de wereld,
Met jezelf en met anderen.
Hierdoor ontstaat mededogen,
Compassie.
Dankzij die sterke ruggengraat ben je in staat lijden te verdragen,
Erbij te blijven,
Waardoor gelijkmoedigheid ontstaat.
Je open hart staat het toe de kracht van je geest te ervaren.
Laat al deze kwaliteiten van gelijkmoedigheid,
Mededogen en kracht samenvloeien.
Laat ze elkaar maar doordringen en informeren en je zo tot een oprechte aanwezigheid maken.
Oprecht aanwezig,
Met een sterke rug en een zachte voorkant.
Kracht en zacht.
In eenhouding en in verbinding.
Strong back,
Soft front.
Sterke rug,
Zachte voorkant.
Wat we meestal doen is andersom.
Dat we de voorkant panseren en dat de rug zwak is.
En door deze oefening leren we het andersom te ervaren.
Een krachtige rug,
Een zachte voorkant,
Waardoor we aanwezig kunnen zijn bij lijden,
Pijn,
Van onszelf en ook van anderen,
Zonder om vergeblaasd te worden of overweldigd te worden.
En nu de aandacht brengen bij de schouders.
De schouders toestaan,
Te verzachten,
Te ontspannen.
Bewust van armen en handen.
Misschien opmerken hoe de houding van de handen ook invloed kan hebben op je innerlijke houding,
Wat je ervaart in je geest.
Wanneer de handen op de bovenbeen of knieën rusten,
Geeft dat openheid aan de voorkant van je lichaam.
Deze houding verbind je met gedeeld gewaarzijn,
Collectief bewustzijn,
Zo je wil.
Alle subtiele gewaarwordingen in je geest verwelkomend.
Wanneer je de handen laat rusten in de schoot,
Voor de buik,
Sta je jezelf toe het innerlijk gewaarzijn en de concentratie misschien wat meer te versterken.
Het borstgebied ligt opgericht,
Gewaar van nek en hoofd,
Kin een klein beetje in,
Zoals het hoofd recht is op de nek.
De gezicht en de kaken verzachten,
Tanden raken elkaar nauwelijks,
De tong in contact met het gehemel te vlak achter de tanden.
De mond ontspannen.
Begin van een glimlach om de mond laten zijn en daarmee ook innerlijk wat verzachting toelaten naar jezelf toe.
Gewaar van de ogen.
Wat je met de ogen doet tijdens de meditatie,
Kan ook zo wat effect hebben op wat er in je geest gebeurt.
Misschien wat experimenteren met bijvoorbeeld recht vooruit te kijken,
Nergens specifiek opgericht.
Of de ogen geloken houden,
Half open,
Een blik ergens voor je op de grond rustend.
Zachte blik,
Rustende blik.
Of je kunt de ogen sluiten.
Met de ogen open ben je alert aanwezig bij je leven zoals het zich ontvouwt,
Van moment tot moment een heldere,
Stralende aanwezigheid.
Met de ogen geloken bevind je je alswaar op de drempel van je binnen- en je buitenwereld.
Door daar te verblijven breng je binnen- en buitenwereld samen in dit moment.
Met de ogen gesloten is er ruimte voor ontspannen,
Ongestoorde concentratie.
Ook gewaar van de bovenkant van het hoofd,
Het dak van het hoofd.
Zo hier zitten,
In verbinding met de grond,
Opgericht,
Krachtige rug,
Zachte voorkant,
Flexibiliteit,
Bewustzijn,
Van top tot teen,
Helemaal aanwezig.
Laat er ook aan gevoelens langskomen of gedachten of geluiden.
Het is eenvoudig toestaan,
Te komen en te gaan,
Terwijl je de aandacht steeds brengt bij de beweging van de adem,
Het reizen en het dalen.
Jezelf toestaan dat het heel eenvoudig mag zijn.
Deze inademing,
Deze uitademing,
Terwijl je zo zit met een sterke rug en een zachte voorkant,
Kracht,
Strong back.
En als er emoties opkomen of gedachten,
Niets aan hoeven veranderen,
Niks hoeven oplossen.
Het oplossen gebeurt meestal vanzelf door de ruimte aan te geven,
Zoals inkt in water oplost.
Jezelf toestaan te ontspannen in het huidige moment,
Zodat je kunt verblijven op een plek die voorbij je persoonlijkheid ligt,
Verborgen onder de identiteit en je eigen verhaal.
Door het oefenen met het zo zitten met geconcentreerde aandacht worden lichaam,
Spraak en geest één.
Hierdoor kunnen we aanwezig zijn in het huidige moment zonder er iets aan toe te voegen,
Zonder er iets af te halen.
Beetje bij beetje bereiden we ons vertrouwen uit tot voorbij die scherp geramde hekken van onze angsten.
En kunnen we een ongebroken intieme relatie krijgen met het bestaan zelf.
Fernando Pessoa zegt dit erover.
Het mysterie der dingen,
Waar is het?
Waar is het dat het zich niet laat zien,
Althans om te tonen dat het mysterie is?
Wat weet de rivier hiervan en de boom?
En ik,
Die niet meer ben dan zij,
Wat weet ik ervan?
Telkens als ik naar de dingen kijk en denk aan wat de mensen ervan denken,
Lach ik,
Zoals een koele bergbeek klatert over stenen.
Want de enige verborgen zin der dingen is dat ze geen enkele verborgen zin hebben.
Het is vreemder dan alles wat vreemd is.
Vreemder dan de dromen van alle dichters en de gedachten van alle filosofen.
Dat de dingen werkelijk zijn wat ze lijken te zijn en dat er niets te begrijpen valt.
Ja,
Dat hebben mijn zintuigen helemaal alleen geleerd.
De dingen hebben geen betekenis,
Ze bestaan.
De dingen zijn de enige verborgen zin der dingen.
Maak kennis met je leraar
4.6 (46)
Recente Beoordelingen
More from Annetje Jikai Brunner
Gerelateerde Meditaties
Verwante Leraren
Trusted by people. It's free.

Get the app
