18:02

Ćwiczenie uzdrawiające rany wewnętrznego dziecka

by CUD Poznań Marta Daraszkiewicz-Kalupa

Rated
4
Type
guided
Activity
Meditation
Suitable for
Everyone
Plays
42

Zapraszam Cię na ćwiczenie, dzięki któremu będziesz miał/a szansę uzdrowić swoje rany z dzieciństwa i „przeprogramować” swoje doświadczenia tak, aby miały korzystny wpływ na twoje tu i teraz. Podczas tego spotkania będziesz miał/a szansę spotkać się ze swoją młodszą wersją siebie i pomóc jej/ jemu poradzić sobie z trudnym doświadczeniem przez, które przechodzi.

HealingInner ChildVisualizationCompassionEmotional SupportBreathingEmotional ReleaseReassuranceBody AwarenessInner Child HealingTime VisualizationSelf CompassionBreath AwarenessVisualization TechniqueSelf Reassurance

Transcript

Zapraszam Cię na ćwiczenie,

Podczas którego wrócisz do swojego dzieciństwa,

Trudnej chwili w swoim życiu,

W której potrzebowałaś wsparcia,

Opieki i poczucia bezpieczeństwa,

Jednak wtedy tego nie otrzymałaś.

Podczas dzisiejszego ćwiczenia to dziecko otrzyma wszystko to,

Czego potrzebowało,

Aby przejść przez te trudne chwile.

Razem ze mną dokonasz przeprogramowania i wpleciesz w swoje doświadczenia z dzieciństwa pozytywne wątki,

Dzięki czemu przykształcisz wzorce,

Które powstały podczas twojego dzieciństwa.

Dzięki temu udoskonalisz również umiejętność troszczenia się o siebie i dawania sobie wsparcia w trudnych chwilach.

Jeśli będziesz robiła to ćwiczenie systematycznie,

To nauczysz się w życiu codziennym podczas trudnych wyzwań otaczać siebie opieką i samemu dawać sobie wsparcie.

Znajdź proszę miejsce,

W którym przez najbliższe 20 minut nikt nie będzie tobie przeszkadzał.

Usiądź wygodnie i weź kilka swobodnych,

Głębokich oddechów,

Aby pozbyć się napięcia ze swojego ciała.

Zrób głęboki wdech nosem,

Poczuj jak twój brzuch się powiększa,

Aby po chwili wypuścić powietrze ustami i poczuć jak twój brzuch się pomniejsza.

Zrób jeszcze dwa takie swobodne wdechy i wydechy.

Zamknij oczy.

Jeśli nie czujesz się komfortowo z zamkniętymi oczami,

To proszę przymruż je i usadz swój wzrok w jednym punkcie,

Najlepiej gdzieś na podłodze.

Teraz proszę,

Abyś przypomniała sobie jakiś trudny moment ze swojego dzieciństwa,

Jakąś sytuację,

Kiedy czułaś się naprawdę nieszczęśliwa.

Być może to była sytuacja,

Gdzie ktoś cię źle potraktował albo może zlekceważył,

A może była to sytuacja,

W której wokół ciebie panowało zamieszanie,

Nie wiedziałaś co się dzieje i to wzbudzało w tobie strach albo poczucie osamotnienia czy smutek.

Kiedy już masz w głowie,

W swojej wyobraźni tę sytuację,

Postaraj się otworzyć ją ze szczegółami,

Ze wszystkim tym,

Co pamiętasz,

Co się wtedy działo podczas tego wydarzenia czy w tamtym okresie.

Proszę wyobraź sobie teraz,

Że jako życzliwa,

Mądra,

Współczująca i bardziej doświadczona osoba dorosła,

Taka jaką jesteś teraz,

Wsiada do wehikułu czasu.

Dzięki niemu przenosisz się w przeszłość,

By odwiedzić młodszą,

Cierpiącą wersję siebie.

Kiedy wysiadasz z wehikułu,

Widzisz tą swoją młodszą wersję siebie niedaleko.

Wiesz,

Że to dziecko czekało na ciebie z niecierpliwością i bardzo się cieszy na twój widok.

Wasze spojrzenia się spotykają i czujecie,

Jak bardzo jesteście sobie bliskie.

Czujecie się jak dwoje najlepszych przyjaciół,

Którzy nie widzieli się od bardzo dawna.

Przyjrzyj się dokładnie temu dziecku.

Ile ma lat?

Jak jest ubrany?

Zwróć uwagę na wyraz twarzy tego dziecka i jego postawę ciała.

Pewnie widzisz,

Co się dzieje z dzieckiem w trudnym czasie.

Pytasz je,

Co przeżywa i jak się czuje.

Wysłuchujesz jego odpowiedzi z miłością,

Empatią i szacunkiem.

Kiedy już wysłuchasz historii tego dziecka,

Odpowiadasz mu.

Nic dziwnego,

Że czujesz smutek.

Trudno jest dziecku samotnie przeżywać takie chwile.

Cieszę się,

Że poradziłaś sobie tak dobrze,

Jak było to możliwe.

Następnie spytaj dziecko,

Czego potrzebuje.

Wysłuchaj go z miłością,

Empatią i szacunkiem.

Może twoja młodsza wersja ciebie potrzebuje bliskości,

Dotyku i przytulenia.

Nie wyrażonych żadnymi słowami zapewnie,

Że wszystko będzie w porządku.

Jako dorosła wersja ciebie jesteś w stanie mu to dać.

Przytul swoją młodszą wersję siebie.

Być może twoja młodsza wersja ciebie potrzebuje słów zachęty.

Możesz mu powiedzieć,

Dasz radę,

Wierzę w ciebie,

Jestem obok,

A być może potrzebuje fizycznej ochrony.

Stań przy nim i powiedz,

Że zawsze będziesz je chronić.

Możesz też wesprzeć to dziecko poprzez pomoc w odpowiedzeniu osobie,

Która skrzywdziła to dziecko słowami,

Których to dziecko nie potrafiło znaleźć.

Możesz w tej sytuacji powiedzieć,

Przestań,

Mam swoją wartość,

Nie można tak traktować dziecka.

Być może twoje dziecko potrzebuje czegoś,

Czego nawet nie potrafi wyrazić słowami,

Więc ty przejmij inicjatywę i zobacz czego ona potrzebuje.

Bardzo często będzie tak,

Że najważniejsze,

Żebyś po prostu była obok,

Żeby wiedziało,

Że nie jest sama,

Jest przez ciebie kochana i razem wszystko może cię przetrwać.

Twoja młodsza wersja ciebie czuje się pocieszona i bezpieczna dzięki miłości,

Jaką jej dajesz,

Twój łagodny wyraz twarzy,

Twoje kojące gesty i ciepłe serce.

Tym w jaki sposób na nią patrzysz,

W jaki sposób się odzywasz,

Jak jej dotykasz i jak zapewniasz jej ochronę i bezpieczeństwo.

Daj teraz sobie chwilę i pobądź z tą młodszą wersją siebie,

Zobacz czego w tym momencie potrzebuje i daj jej to.

Jeszcze przed odejściem powiedz tej swojej młodszej wersji siebie,

Że nigdy jej nie zostawisz samej,

Że zawsze będziesz przy niej,

Aby otoczyć ją swoją miłością i pomocą.

Zawsze,

Kiedy będzie taka potrzeba,

Czy będzie jej się powodzić,

Gdy będzie w bardzo trudnych sytuacjach,

Z których będzie jej się wydawało,

Że nie ma wyjścia,

Niech wie,

Że zawsze będziesz obok.

Możesz jej powiedzieć,

Aby pamiętała,

Że te trudne chwile,

Przez które przechodzi,

W żaden sposób jej nie definiują,

Że czekają ją o wiele lepsze chwile,

Czeka na nią bardzo dużo dobrego.

Niech spojrzy w jaki sposób sobie radzi,

Pomóż znaleźć jej dobre rozwiązanie z każdej sytuacji,

Powiedz,

Że będziesz jej przypominać,

By nie popadała w żaden negatywny dialog i żeby cieszyła się tym,

Bo jeszcze mnóstwo dobrych chwil przed nią.

Powiedz jej,

Że wiesz to,

Że na pewno ruszy naprzód,

Że nauczy się zachować wewnętrzny spokój i pewność siebie.

Jesteś przekonana,

Że jest wartościowym człowiekiem,

Który jest darzony miłością i może wieść dobre,

Spokojne i szczęśliwe życie.

Teraz przyszedł moment,

Aby powrócić do teraźniejszości.

Pożegnaj się ze swoją młodszą wersją siebie,

Poślij jej uśmiech,

Przytul ją mocno i powiedz,

Że w nią wierzysz.

Jeśli masz ochotę,

Możesz zostawić jej jakiś prezent,

Może to być przedmiot,

Który będzie jej przypominać o tym,

Że jest wartościowa,

O tym,

Że jesteś obok i zawsze będziesz darzyła ją miłością i troską.

Powiedz jej,

Że będziesz ją odwiedzać tak często,

Jak tylko będzie miała na to ochotę,

Czy będzie tego potrzebowała.

Zauważ,

Jak na twarzy twojej młodszej wersji ciebie pojawia się uśmiech.

Ona ufa tobie i wie,

Że wszystkie te doświadczenia,

Przez które przechodzi,

Prowadzą ją w lepsze miejsce i wie,

Że czekają ją dobre chwile.

Zobacz,

Jak ciało twojej młodszej wersji ciebie się odpręża i rozluźnia.

Zobacz,

Co teraz czuje to dziecko,

Na które patrzysz,

Wiedząc,

Że nie jest samo.

Że wie,

Że jest ktoś,

Kto je kocha,

Kto o nim myśli i ktoś o nie troszczy.

Kiedy już pożegnałaś się ze swoją młodszą wersją,

Wsiądź proszę do wehikułu czasu i wróć do teraźniejszości.

Nie otwierając jeszcze oczu,

Poczuj,

Jak ważna dla ciebie była ta wizyta.

Zrozum,

Jak twoja miłość ma ogromne znaczenie i jak bardzo transformującą ma moc.

Mam nadzieję,

Że zdajesz sobie sprawę z tego,

Że to ciepło,

Które ofiarowujesz swojej młodszej wersji siebie,

Dokonuje zmian w tu i teraz.

Daj sobie jeszcze chwilę,

Aby poobserwować,

Co się dzieje w twoim ciele,

Czy pojawiają się jakieś odczucia w konkretnych miejscach,

A może jakiegoś rodzaju emocje.

Nie oceniaj ich,

Nie nadawaj im znaczenia,

Nie próbuj ich tłumić albo wolbrzymiać,

Po prostu obserwuj to,

Co się pojawia.

Kiedy już będziesz gotowa,

Proszę cię,

Abyś delikatnie poruszała palcami u swoich stóp,

Palcami u rąk,

Wzięła głęboki wdech przez nos aż do brzucha i swobodny rozluźniający wydech przez usta.

Jeśli miałaś przymknięte oczy,

Możesz je teraz delikatnie otworzyć.

To koniec ćwiczenia,

Ale mam nadzieję,

Że będziesz do niego wracała.

Warto,

Abyś wykonywała je systematycznie.

Możesz wracać cały czas do tego samego wydarzenia,

Ale możesz też cofać się do całkowicie innych wspomnień.

Rób tak,

Jak czujesz,

Że jest dla ciebie dobra.

To,

Gdzie czujesz,

Że jest potrzeba,

Abyś zaopiekowała się swoją młodszą wersją siebie.

Meet your Teacher

CUD Poznań Marta Daraszkiewicz-Kalupa

More from CUD Poznań Marta Daraszkiewicz-Kalupa

Loading...

Related Meditations

Loading...

Related Teachers

Loading...
© 2026 CUD Poznań Marta Daraszkiewicz-Kalupa. All rights reserved. All copyright in this work remains with the original creator. No part of this material may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, without the prior written permission of the copyright owner.

How can we help?

Sleep better
Reduce stress or anxiety
Meditation
Spirituality
Something else